[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

Κάποιοι άνθρωποι, όταν κάνουν ένα λάθος, βυθίζονται στη ντροπή. Αρχίζουν να σκέφτονται ότι είναι ανεπαρκείς, ότι απογοήτευσαν, ότι κάτι δεν πάει καλά με εκείνους. Και όσο περισσότερο παλεύουν με αυτή...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποιοι άνθρωποι, όταν κάνουν ένα λάθος, βυθίζονται στη ντροπή. Αρχίζουν να σκέφτονται ότι είναι ανεπαρκείς, ότι απογοήτευσαν, ότι κάτι δεν πάει καλά με εκείνους.

Και όσο περισσότερο παλεύουν με αυτή την εικόνα του εαυτού τους, τόσο λιγότερος χώρος μένει για να δουν τον άνθρωπο που πλήγωσαν.

Για παράδειγμα, ένας/μια σύντροφος μπορεί να πει: «Δεν νιώθω καλα.

Τα καταστρέφω όλα.

Δεν αξίζω να είμαι σε αυτή τη σχέση.» Εκείνη τη στιγμή, η προσοχή στρέφεται στον δικό του πόνο.

Ο άνθρωπος που πληγώθηκε καλείται συχνά να τον καθησυχάσει, αντί να ακουστεί ο δικός του πόνος.

Η ανάληψη ευθύνης ακούγεται διαφορετικά: «Καταλαβαίνω ότι αυτό που έκανα σε πλήγωσε.

Θέλω να σε ακούσω και να καταλάβω τι χρειάζεσαι από εμένα για να αρχίσουμε να το διορθώνουμε.» Η πρώτη αντίδραση ζητά ανακούφιση.

Η δεύτερη δημιουργεί χώρο για επανόρθωση.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στη σχέση γονέα-παιδιού.

Ένας γονιός που φώναξε μπορεί να μείνει στο: «Είμαι απαράδεκτος γονιός.» Ή μπορεί να πει στο παιδί του: «Δεν μου άρεσε ο τρόπος που σου μίλησα.

Φοβήθηκες και σε στενοχώρησα. Λυπάμαι.

Θα προσπαθήσω να το διαχειριστώ διαφορετικά την επόμενη φορά.» Το παιδί δεν χρειάζεται έναν τέλειο γονιό.

Χρειάζεται έναν γονιό που μπορεί να αναγνωρίζει το λάθος του και να επανορθώνει.

Μοιράζομαι αυτή τη σκέψη γιατί πολλοί από εμάς μεγαλώσαμε μπερδεύοντας την ευθύνη με την αυτοκατηγορία.

Κι έτσι, αντί να μένουμε παρόντες για να επανορθώσουμε, αποσυρόμαστε στη ντροπή ή στην άμυνα.

Η ανάληψη ευθύνης δεν σημαίνει να αυτοτιμωρηθώ.

Σημαίνει να αντέξω τη δυσφορία του λάθους χωρίς να την κάνω ταυτότητά μου.

Να αναγνωρίσω τον αντίκτυπο των πράξεών μου.

Να ακούσω χωρίς να αμυνθώ.

Να αλλάξω κάτι στον τρόπο που σχετίζομαι.

Γιατί οι σχέσεις δεν αποκαθίστανται από την ενοχή.

Αποκαθίστανται όταν ο άλλος νιώθει ότι τον είδα, τον άκουσα και ότι μπορώ να σταθώ με ευθύνη απέναντι σε αυτό που προκάλεσα.

Ίσως, λοιπόν, την επόμενη φορά που θα κάνετε ένα λάθος, αντί να ρωτήσετε: «Τι λέει αυτό για εμένα;» να δοκιμάσετε να ρωτήσετε: «Τι χρειάζεται αυτή η σχέση από εμένα τώρα;» Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences