ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Δεν συνηθίζω να απευθύνομαι δημόσια σε ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκα για δεκαετίες. Σήμερα,για δεύτερη και τελευταία φορά όμως αισθάνομαι...
ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ Δεν συνηθίζω να απευθύνομαι δημόσια σε ανθρώπους με τους οποίους συμπορεύτηκα για δεκαετίες.
Σήμερα,για δεύτερη και τελευταία φορά όμως αισθάνομαι ότι οφείλω να το κάνω. "Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που η παρουσία γράφει ιστορία.Υπάρχουν όμως και στιγμές που ιστορία γράφει η συνειδητή απουσία." Μαρίνο Σιζόπουλε, Εύχομαι η παρούσα έκκληση μου προς εσένα να φτάσει κοντά σου και να σε προβληματίσει.
Είσαι έξυπνος άνθρωπος, αγάπησες την ΕΔΕΚ,ατύχησες στις επιλογές σου.
Σήμερα έχεις την ευκαιρία να αποδείξεις ότι είσαι αυτός με τον οποίο ξεκινήσαμε και όχι αυτός με τον οποίο καταλήξαμε! Αύριο, ίσως για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, μπορείς να προσφέρεις στην ΕΔΕΚ χωρίς να πεις ούτε μία λέξη.
Μείνε στο σπίτι.
Μην έρθεις στο Συνέδριο.
Άφησε τους συνέδρους να συζητήσουν, να συγκρουστούν, να αποφασίσουν και να χαράξουν τη νέα πορεία του Κινήματος χωρίς η παρουσία σου να γίνει το επίκεντρο της ημέρας. Το Συνέδριο πρέπει να ανήκει στο αύριο της ΕΔΕΚ και όχι στις αντιπαραθέσεις του χθες.
Λίγοι γνωρίζουν ότι, όταν αποχώρησα από τον Δήμο Στροβόλου, μου ζήτησες να σε βοηθήσω στην διαχείρισει των οικονομικών της ΕΔΕΚ.
Η απάντησή μου ήταν αρνητική.
Σου είπα ότι δεν ήταν αυτό το δυνατό μου σημείο.
Σου πρότεινα όμως να βοηθήσω εκεί όπου πίστευα ότι μπορούσα πραγματικά να προσφέρω: στην οργάνωση του κόμματος.
Σου είπα μόνο μία φράση: «Θα βοηθήσω, με μία προϋπόθεση.
Ό,τι αποφασίσουμε για την οργανωτική ανασυγκρότηση της ΕΔΕΚ, θα πειθαρχήσεις πρώτος εσύ.» Απάντηση δεν πήρα ποτέ.
Το αναφέρω σήμερα όχι για να αποδώσω ευθύνες.
Το αναφέρω γιατί αποτελεί τη δική μου μαρτυρία ότι τότε αναζητούσες λύσεις για τα προβλήματα του κόμματος.
Δεν είδα έναν άνθρωπο που αναζητούσε συνεργούς για να συγκαλύψει οτιδήποτε ούτε κάποιον που επιδίωκε να οδηγήσει την ΕΔΕΚ σε οικονομική καταστροφή.
Γι' αυτό και σήμερα η παράκλησή μου έχει μεγαλύτερη αξία.
Μας ένωσαν οι αγώνες της ΕΔΕΚ από τα νεανικά μας χρόνια.
Μας χώρισαν οι πολιτικές επιλογές που, κατά τη δική μου κρίση, απομάκρυναν την ΕΔΕΚ από την πορεία που είχε χαράξει ο Βάσος Λυσσαρίδης, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο ασκήθηκε η ηγεσία τα τελευταία χρόνια.
Όμως δεν θέλω αυτή να είναι η τελευταία εικόνα.
Αν αγαπάς πραγματικά την ΕΔΕΚ, κάνε αύριο ίσως τη σημαντικότερη πράξη προσφοράς προς αυτήν.
Χάρισε στο Συνέδριο την ηρεμία που χρειάζεται.
Χάρισε στα νέα στελέχη τον χώρο που δικαιούνται.
Χάρισε στο Κίνημα την ευκαιρία να γυρίσει σελίδα χωρίς σκιές, χωρίς εντάσεις και χωρίς διχασμούς.
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική που η παρουσία γράφει ιστορία.
Υπάρχουν όμως και στιγμές που ιστορία γράφει η συνειδητή απουσία. Εύχομαι να επιλέξεις τη δεύτερη. Όχι για σένα. Για την ΕΔΕΚ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους