Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Τίνος είσαι συ βρε κοριτσούδα μου;» Καλοκαίρι στο χωριό. Μεσημέρι που καίει ο τόπος και τα τζιτζίκια έχουν πάρει φωτιά. Η Λένα, 22 χρονών απ’ την Αθήνα, ανέβηκε για πρώτη φορά μόνη της στο πατρικό.

Κατέβηκε να πάρει νερό απ’ τη βρύση της πλατείας με το κοντομάνικο και το σκισμένο το τζιν.

Στον ίσκιο του πλατάνου, η γιαγιά-Μαρίγω, 83 χρονών, μαυροφόρα, με το μαντήλι δεμένο σφιχτά και το κομπολόι στο χέρι.

Την κόβει από πάνω μέχρι κάτω. «Έλα δω, έλα δω. Τίνος είσαι συ βρε κοριτσούδα μου;» Η Λένα ξαφνιάστηκε. «Του Μιχάλη του Τάσου είμαι, γιαγιά.

Του μηχανικού.» «Α, του Μιχαλάκη.

Παιδί χρυσό.

Εσένα δεν σε ξέρω.

Πρώτη φορά σε βλέπω.

Για κάτσε δω δίπλα.» Χτυπάει το πεζούλι. Η Λένα κάθεται.

Η γιαγιά την κοιτάει στα μάτια και ξεκινάει το κήρυγμα.

Όχι από κακία.

Από αγάπη.

Έτσι ξέρουν οι γιαγιάδες. «Άκου να σου πω, κόρη μου, γιατί τα νιάτα είναι σαν το νερό που τρέχει και δεν γυρνάει πίσω.» Οι 6 συμβουλές της γιαγιά-Μαρίγως «Να προσέχεις με ποιον πίνεις καφέ» «Δεν σου λέω να μην βγαίνεις.

Να βγαίνεις.

Αλλά το μάτι να κόβει.

Άνθρωπος που μιλάει άσχημα για άλλους μπροστά σου, θα μιλήσει και για σένα πίσω σου.

Ο καλός ο φίλος φαίνεται στα δύσκολα, όχι στα γλέντια.

Κράτα τους λίγους και καλούς.» «Μην δίνεις την καρδιά σου με τη μία» «Η καρδιά δεν είναι ψωμί να τη μοιράζεις σε όποιον πεινάει.

Πρώτα βλέπεις αν ξέρει να τη φυλάξει.

Αγάπησε, αλλά με τα μάτια ανοιχτά.

Όποιος σε θέλει, βρίσκει τρόπο.

Όποιος δεν θέλει, βρίσκει δικαιολογία.

Απλά είναι τα πράματα.» «Να έχεις δικά σου λεφτά, έστω και λίγα» «Κόρη μου, ο άντρας καλός, το σπίτι καλό, η αγάπη καλή.

Αλλά η τσέπη σου να είναι δική σου.

Να μπορείς να πάρεις το λεωφορείο και να φύγεις αν χρειαστεί.

Όχι από εγωισμό.

Από αξιοπρέπεια.

Η γυναίκα που στέκεται στα πόδια της, σέβεται πρώτα τον εαυτό της.» «Μην αφήνεις δουλειά για αύριο που γίνεται σήμερα» «Το αύριο έχει δικές του έγνοιες.

Αν κουβαλάς και τις χθεσινές, θα σε πλακώσουν.

Τελείωνε με τα βαριά νωρίς, να έχεις το βράδυ ελαφριά καρδιά.

Έτσι κοιμάται ο άνθρωπος ήσυχος.» «Να σέβεσαι, για να σε σεβαστούν» «Καλημέρα να λες και στον πιο μικρό.

Ευχαριστώ να λες και για το ποτήρι το νερό.

Ο σεβασμός δεν κοστίζει, κόρη μου, και αγοράζει όλο τον κόσμο.

Άνθρωπος αγενής, είναι άνθρωπος μικρός.» «Να γελάς, και ας πονάς» «Η ζωή θα σε χτυπήσει.

Θα σε ρίξει κάτω.

Εσύ να σηκώνεσαι, να τινάζεις το φουστάνι και να γελάς.

Όχι γιατί δεν πονάς.

Γιατί δεν θα την αφήσεις να σε νικήσει.

Το γέλιο είναι το μόνο γιατρικό που δεν το γράφει ο γιατρός.» Η γιαγιά σταμάτησε.

Έπιασε το χέρι της Λένας.

Σκληρό, ροζιασμένο, αλλά ζεστό. «Κατάλαβες τίνος είσαι τώρα, κοριτσούδα μου;» «Του Μιχάλη, γιαγιά.» «Όχι.

Είσαι δική σου πρώτα και μετά, όλου του κόσμου.

Άντε, τράβα τώρα να προσέχεις και μην ξεχνάς να ποτίζεις τον βασιλικό, στεγνώνει η ψυχή χωρίς βασιλικό στο μπαλκόνι.» Η Λένα έφυγε και χρόνια μετά, κάθε φορά που ήταν να πάρει απόφαση, άκουγε τη φωνή της γιαγιά-Μαρίγως: «Τίνος είσαι συ βρε κοριτσούδα μου;» Και θυμόταν πως η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: «Δική μου.» Εσύ ποια απ’ τις συμβουλές της γιαγιά-Μαρίγως θα κρατούσες για φυλαχτό; Άννα Δανάλη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους