Οι συνταξιούχοι δεν αντέχουν άλλη αδιαφορία Δεκατρία χρόνια μετά την οικονομική κρίση του 2013, ύστερα από την πανδημία και εν μέσω των νέων οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων που προκαλούν οι...
Οι συνταξιούχοι δεν αντέχουν άλλη αδιαφορία Δεκατρία χρόνια μετά την οικονομική κρίση του 2013, ύστερα από την πανδημία και εν μέσω των νέων οικονομικών και κοινωνικών επιπτώσεων που προκαλούν οι συνεχιζόμενοι πόλεμοι και η διεθνής αστάθεια, οι συνταξιούχοι εξακολουθούν να βιώνουν μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα.
Αποτελούν, ίσως, την κοινωνική ομάδα που επωμίστηκε το μεγαλύτερο βάρος των διαδοχικών κρίσεων, χωρίς να έχει τύχει της ουσιαστικής στήριξης από το κράτος που δικαιούται.
Οι συντάξεις παραμένουν ουσιαστικά καθηλωμένες, ενώ το κόστος ζωής αυξάνεται συνεχώς.
Το εισοδηματικό όριο φτώχιας του Σχεδίου Ενίσχυσης Χαμηλοσυνταξιούχων παραμένει από το 2013 στα 794 ευρώ για ένα άτομο και στα 1.191 ευρώ για δύο άτομα, παρά τη σημαντική αύξηση του πληθωρισμού με τις τιμές να είναι στα ύψη . Την ίδια στιγμή, χιλιάδες συνταξιούχοι λαμβάνουν μόλις 417 ευρώ τον μήνα, ενώ ακόμη και με τη στήριξη του σχεδίου οι περισσότεροι βρίσκονται στα 710–800 ευρώ για ένα άτομο ή περίπου στα 1200 το ζευγάρι . Ωστόσο, σύμφωνα με την Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών 2025 της Στατιστικής Υπηρεσίας, το πραγματικό όριο κινδύνου φτώχειας ανέρχεται στα 1.103 ευρώ για ένα άτομο και στα 1.655 ευρώ για δύο άτομα.
Είναι λοιπόν προφανές ότι οι μέχρι σήμερα κυβερνητικές προτάσεις δεν διασφαλίζουν επαρκές εισόδημα, παρά τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν για ουσιαστικές αυξήσεις.
Η ακρίβεια αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό των συνταξιούχων.
Τρόφιμα, ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, καύσιμα, τηλέφωνο, άδειες και ασφάλειες αυτοκινήτων, δημοτικά τέλη και άλλες βασικές δαπάνες απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος της σύνταξης, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές δαπάνες για φάρμακα και θεραπείες που δεν καλύπτονται.
Για πολλούς ηλικιωμένους, η σύνταξη εξαντλείται μέσα στις πρώτες ημέρες του μήνα.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση προβάλλει τα δημοσιονομικά πλεονάσματα ως επιτυχία της οικονομικής της πολιτικής.
Όμως σημαντικό μέρος των αυξημένων εσόδων προέρχεται από τον ΦΠΑ, ο οποίος αυξάνεται όσο αυξάνονται οι τιμές.
Τα δημόσια ταμεία γεμίζουν, αλλά οι τσέπες των πολιτών και ιδιαίτερα των συνταξιούχων αδειάζουν. Η Ένωση Κυπρίων Συνταξιούχων (Ε.ΚΥ.ΣΥ.) έχει επανειλημμένα ζητήσει διάλογο με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας, χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση.
Παράλληλα, η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση συνεχίζει να καθυστερεί με ευθύνη της κυβέρνησης , ενώ παραμένουν σοβαρές αδικίες.
Ανάμεσά τους είναι το πέναλτι 12% για όσους αφυπηρετούν στο 63ο έτος μετά από δεκαετίες εργασίας, καθώς και ο αποκλεισμός των αντρών χήρων των οποίων οι σύζυγοι απεβίωσαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2018.
Την ίδια στιγμή, απαιτείται ουσιαστική ενίσχυση των υπηρεσιών φροντίδας για ηλικιωμένους, άτομα με αναπηρίες και ανθρώπους με άνοια.
Οι συνταξιούχοι δεν ζητούν προνόμια.
Ζητούν αξιοπρέπεια, σεβασμό και κοινωνική δικαιοσύνη, ώστε να μπορούν να ζουν αξιοπρεπώς ύστερα από μια ζωή εργασίας και εισφορών. Η Ε.ΚΥ.ΣΥ. θα συνεχίσει να αγωνίζεται με συνέπεια και υπευθυνότητα μέχρι την επίλυση των προβλημάτων.
Η κυβέρνηση οφείλει να εγκαταλείψει τις υποσχέσεις και να προχωρήσει σε ουσιαστικές αποφάσεις.
Οι συνταξιούχοι δεν χρειάζονται άλλα λόγια.
Απαιτούν πράξεις. Κώστας Σκαρπάρης - Τέως Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Κυπρίων Συνταξιούχων (Ε.ΚΥ.ΣΥ.) – ΠΕΟ 2 Ιουλίου 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους