Τεχνητή Νοημοσύνη και ανθρωπομορφισμός «Να μου το θυμάσαι, αύριο πολλοί θα συζούν με ρομπότ, θα τα βάλουν και στο κρεβάτι τους...» Αυτή τη θλιβερή και δυστοπική εικόνα σχημάτισε χθες βράδυ η γυναίκα...

Πλήρες Κείμενο:

Τεχνητή Νοημοσύνη και ανθρωπομορφισμός «Να μου το θυμάσαι, αύριο πολλοί θα συζούν με ρομπότ, θα τα βάλουν και στο κρεβάτι τους...» Αυτή τη θλιβερή και δυστοπική εικόνα σχημάτισε χθες βράδυ η γυναίκα μου, με αφορμή μια ενδοοικογενειακή συζήτηση για τις προοπτικές της Τεχνητής Νοημοσύνης και της ρομποτικής.

Πριν αρχίσει ο μέσος προοδευτικούλης – που ενδεχομένως θα διαβάσει αυτή την ανάρτηση, αυτός που βλέπει παντού οπισθοδρομικούς - να σχηματίζει την λέξη Τεχνοφοβία, πρέπει να γίνω κάπως αυτοαναφορικός.

Ως τεχνικός διερμηνέας σε βιομηχανικούς αυτοματισμούς - που ενίοτε διαθέτουν συστήματα «αυτοεκμάθησης» - επιβιώνω οικονομικά από την τεχνολογία και μάλιστα από την τεχνολογία αιχμής.

Κανένας φόβος λοιπόν για την τεχνολογική ανάπτυξη και εξέλιξη παρά τα μελλοντικά προβλήματα που μπορεί να προκύψουν με την απώλεια θέσεων εργασίας.

Το αντίθετο, βρίσκω την τεχνολογία γοητευτική και πάρα πολύ χρήσιμη για τον άνθρωπο.

Ωστόσο, επιστρέφοντας στο θέμα, εδώ μιλάμε για μια άλλου είδους (πιθανή) επανάσταση που αφορά στις ανθρώπινες σχέσεις.

Ή καλύτερα αφορά στις μη σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και στην ανάπτυξη σχέσεων, ακόμη και «ρομαντικών», με έξυπνες ανθρωπόμορφες μηχανές.

Για τον ανθρωπομορφισμό δεν χρειάζονται πολλά: είναι ένα φαινόμενο που συνδέεται με την εσφαλμένη απόδοση συνείδησης, πνεύματος και συναισθημάτων σε άψυχα αντικείμενα, επειδή αυτά έχουν ανθρώπινη μορφή.

Γιατί όμως αυτός ο φόβος; Για πολλούς και διάφορους λόγους, αλλά κυρίως γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι δύσκολες.

Και είναι δύσκολες γιατί ο άνθρωπος δίπλα μας είναι ον ατελές, αλλά και δεινό, έλλογο, αλλά και παράλογο, αγαθό, αλλά και δόλιο, έντιμο, αλλά και άτιμο…είναι τόσα πολλά που μόνον η μεγάλη λογοτεχνία, και εν μέρει η φιλοσοφία, μας επιτρέπει να καταλάβουμε κάτι για τη φύση του.

Μάλιστα οι λεγόμενες «ανθρωπιστικές» επιστήμες, σε ό,τι με αφορά, δημιούργησαν περισσότερη σύγχυση, παρά διαύγεια.

Σε σημείο που σήμερα για να «στανιάρει» κανείς από την ακατάσχετη μπουρδολογία και τις αυθαιρεσίες των ψυχολόγων (παίδο- και μη), των κόουτς ζωής (κάθε είδους) και φυσικά των κοινωνιολόγων, πρέπει να διαβάσει Ντοστογιέφσκι και να προσευχηθεί όπως ο γλυκός μας κοσμοκαλόγερος.

Είναι από πάντα δύσκολες οι σχέσεις ειδικά όμως σήμερα, καθώς ο τραχύς ατομικισμός, της αυτοπραγμάτωσης και της απόλυτης ανεξαρτησίας, που καλλιεργεί εδώ και δεκαετίες ο μεταμοντέρνος φιλελευθερισμός, έχει γίνει βασικός «πολιτισμικός» πυλώνας, κυρίως διαμέσου της καλλιεργητικής μαζικότητας του μιμητικού φαινομένου, όπως περίτεχνα μας εξήγησε ο Ρενέ Ζιράρ.

Στην εποχή λοιπόν, που ο κομφορμισμός του απελεύθερου από τα πάντα ατόμου, είναι κάτι το ιερό, όπου ο ένας (νομίζει) ότι δεν έχει πραγματικά ανάγκη τον/η άλλο/η, το ερώτημα είναι εύλογο: γιατί o σύγχρονος άνθρωπος να κοπιάζει και να βασανίζεται στην τριβή με τον άλλο άνθρωπο; Αφού μπορεί να έχει μια μηχανή που θα είναι πανέξυπνη, πιστή και απολύτως ανθρωπόμορφη (ακόμη και επιδερμικά, το συνθετικό δέρμα σύντομα δεν θα διακρίνεται από το βιολογικό), διαθέσιμη ανά πάσα στιγμή, προοδευτική και έτοιμη για κάθε λειτουργία, υπηρεσία ή γούστο.

Είναι τόσο πιο απλό, εύκολο και αναπαράξιμο όλο αυτό.

Αρκεί ένα ορισμένο ποσό και τα περιοδικά σέρβις του μηχανολογικού μέρους, ίσως και κάποιο update του «Λογισμικού», όχι όπως το εννοούσε ο Πλάτων φυσικά.

Άλλωστε ο έτερος μεγάλος της Αρχαιότητας, ο Αριστοτέλης, είχε δείξει ότι η συνήθεια (έξη) γίνεται 2η φύση: σήμερα πλαγιάζεις με μια γυναίκα, αύριο γιατί όχι με ένα υπερεξελιγμένο (μη φουσκωτό προφανώς) μοντέλο; Κλείνοντας αυτό το σύντομο σημείωμα, δεν είμαι σε θέση να φανταστώ, με τρόπο ολιστικό, έναν κόσμο χωρίς ανθρώπινες σχέσεις, αν και έχω πολλές (άσχημες κυρίως) ιδέες.

Νομίζω όμως ότι γενικά θα μοιάζει με ένα νέο Πουργκατόριο του Δάντη, που θα διαθέτει μεγάλες δόσεις Κολάσεως.

Για καλή μας τύχη, μέσα στο υπερτεχνολογικό σύμπαν υπάρχουν και πολύ ισχυροί άνθρωποι, όπως ο Πίτερ Τηλ που ανέφερα χθες (βρίσκεται και πίσω από την Palantir) και άλλοι, που θέλω να ελπίζω ότι η συντηρητική τους παιδεία, θα λειτουργήσει ως αντίβαρο σε μια πιθανή συλλογική παράνοια που μαζί με τη Δύση, θα σηματοδοτήσει και το τέλος του ανθρωποκεντρισμού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους