Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διάβασε το σχεδιάγραμμα καλωδίωσης και παραλίγο να πέσει από την καρέκλα του.

Ένα μυστικό δωμάτιο.

Μέσα στο ίδιο του το κτίριο.

Αντέγραφε κάθε email, κάθε αναζήτηση, κάθε τηλεφωνική κλήση εκατομμυρίων Αμερικανών και τα διοχέτευε απευθείας στην NSA (Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας). Ο Μαρκ Κλάιν (Mark Klein) ήταν απλώς ένας τεχνικός της AT&T. Κράτησε τα σχεδιαγράμματα.

Και η πιο ισχυρή υπηρεσία κατασκοπείας στον κόσμο δεν κατάφερε ποτέ να πάρει πίσω το μυστικό της. Ο Κλάιν ήταν άνθρωπος των τηλεπικοινωνιών.

Πάνω από 22 χρόνια στην AT&T. Καλώδια και κυκλώματα.

Μάστορας της τέχνης του. Τίμιος. Ήσυχος.

Ένας συνδικαλισμένος εργαζόμενος.

Ο τύπος που έφτιαχνε ό,τι δεν μπορούσε να φτιάξει κανείς άλλος. 2002.

Κάτι παράξενο συνέβη στο κτίριο όπου εργαζόταν, στη διεύθυνση 611 Folsom Street, στο Σαν Φρανσίσκο.

Εμφανίστηκε ένας άνδρας από την Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας, τη πιο μυστική υπηρεσία κατασκοπείας της Αμερικής.

Ήρθε για να πάρει συνέντευξη από έναν διευθυντή.

Λίγο αργότερα, χτίστηκε κάτι ακόμη πιο παράξενο.

Ένα μυστικό δωμάτιο στον έκτο όροφο. Το Δωμάτιο 641A.

Χωρίς παράθυρα.

Με κλειδωμένη πόρτα.

Απαγορευμένο για τους περισσότερους εργαζομένους.

Το ήλεγχε η NSA.

Υπήρχε κι ένας περίεργος κανόνας. Η NSA ήθελε μέσα μόνο μη συνδικαλισμένους εργαζομένους. Ο Κλάιν ήταν συνδικαλιστής.

Όμως ήταν πολύ ικανός για να τον αφήσουν απ' έξω.

Όταν ο εξοπλισμός παρουσίαζε πρόβλημα, καλούσαν εκείνον. 2003.

Η δουλειά του τον έφερε ακριβώς δίπλα σε εκείνο το δωμάτιο.

Έπρεπε να συνδέσει τα κυκλώματα που το τροφοδοτούσαν.

Και τότε άρχισε να διαβάζει τα έγγραφα.

Σχεδιαγράμματα καλωδίωσης.

Τεχνικά σχέδια.

Αυτό που ανακάλυψε τον έκανε να παγώσει.

Το δωμάτιο ήταν μια μηχανή παρακολούθησης. Η AT&T είχε εγκαταστήσει διαχωριστές οπτικών ινών (splitters). Ένας διαχωριστής παίρνει μια δέσμη δεδομένων του διαδικτύου και την αντιγράφει.

Το ένα αντίγραφο πηγαίνει εκεί που πρέπει.

Το άλλο πηγαίνει κάπου μυστικά.

Το άλλο αντίγραφο κατέληγε στο Δωμάτιο 641A.

Στα μηχανήματα της NSA.

Και δεν αντέγραφε έναν ύποπτο.

Ή έναν τρομοκράτη.

Αντέγραφε τα πάντα.

Κάθε email.

Κάθε αναζήτηση στο διαδίκτυο.

Κάθε τηλεφωνική κλήση που περνούσε από εκείνα τα καλώδια.

Εκατομμύρια απλών Αμερικανών.

Ανθρώπων που δεν είχαν κάνει τίποτα κακό.

Όλα αντιγράφονταν.

Και παραδίδονταν στην κυβέρνηση.

Μέσα υπήρχε ένας αναλυτής Narus, σχεδιασμένος να σαρώνει τεράστιους όγκους δεδομένων σε πραγματικό χρόνο.

Στη συνέχεια, ο Κλάιν έμαθε ότι δεν υπήρχε μόνο το Σαν Φρανσίσκο.

Υπήρχαν μυστικά δωμάτια στο Σιάτλ. Στο Σαν Χοσέ. Στο Λος Άντζελες. Στο Σαν Ντιέγκο.

Ένα ολόκληρο δίκτυο, απλωμένο σε όλη τη χώρα.

Όλα αυτά έγιναν μετά την 11η Σεπτεμβρίου.

Η κυβέρνηση έλεγε ότι κυνηγούσε τρομοκράτες.

Όμως αυτό δεν παρακολουθούσε τρομοκράτες.

Παρακολουθούσε τους πάντες.

Χωρίς ένταλμα.

Χωρίς δικαστική εντολή.

Χωρίς άδεια.

Απλώς ένα αντίγραφο ολόκληρης της διαδικτυακής κίνησης παραδιδόταν στις μυστικές υπηρεσίες. Ο Κλάιν ήξερε ότι κάτι τέτοιο ήταν λάθος.

Η σκέψη ότι η κυβέρνηση κατασκόπευε τον ίδιο της τον λαό τον έκανε να νιώθει άρρωστος. 2004. Συνταξιοδοτήθηκε.

Είκοσι δύο χρόνια τελείωσαν.

Όμως πήρε κάτι μαζί του.

Τα έγγραφα.

Τα σχεδιαγράμματα.

Την απόδειξη.

Τα κράτησε για περισσότερο από έναν χρόνο. Φοβισμένος.

Ένας απλός άνθρωπος που κρατούσε στα χέρια του ένα μυστικό της ισχυρότερης υπηρεσίας της χώρας.

Τι μπορεί να κάνει κανείς με κάτι τέτοιο; Τα πήγε στους Los Angeles Times.

Μια τεράστια ιστορία.

Δούλεψαν πάνω της.

Ύστερα «θάφτηκε». Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, μετά από πιέσεις της κυβέρνησης.

Έτσι, πήγε αλλού.

Ιανουάριος 2006.

Πέρασε την πόρτα του Electronic Frontier Foundation (EFF), μιας οργάνωσης δικηγόρων που μάχεται για τα ψηφιακά δικαιώματα.

Τους κοίταξε και ρώτησε: «Εσείς οι άνθρωποι νοιάζεστε για την ιδιωτικότητα;» Και μετά τους παρέδωσε τα πάντα.

Αυτή τη φορά, η ιστορία δεν θάφτηκε.

Μάιος 2006.

Η αποκάλυψη εξερράγη.

Ένα μυστικό δωμάτιο της NSA.

Αντιγραφή των δεδομένων όλων.

Μέσα στην AT&T. Με πραγματικά έγγραφα.

Από έναν πραγματικό άνθρωπο που ήταν εκεί. Το EFF κατέθεσε αγωγή κατά της AT&T. Μια ομαδική αγωγή εκ μέρους κάθε πελάτη που παρακολουθήθηκε.

Ακολούθησαν και άλλες προσφυγές κατά της NSA.

Ακόμη και κατά του ίδιου του Προέδρου Μπους.

Για μια στιγμή έμοιαζε πως η δικαιοσύνη θα έκανε τη δουλειά της.

Ύστερα, η κυβέρνηση άλλαξε τους κανόνες. 2008. Το Κογκρέσο ψήφισε έναν νέο νόμο.

Έδωσε στις τηλεφωνικές εταιρείες αναδρομική ασυλία. Η AT&T δεν μπορούσε πλέον να τιμωρηθεί για όσα είχε ήδη κάνει.

Η αγωγή ουσιαστικά ακυρώθηκε.

Η εταιρεία δεν πλήρωσε ούτε ένα δολάριο. 2009. Μηδέν.

Ο νόμος είχε ξαναγραφτεί για να τους προστατεύσει, αφού ο Κλάιν είχε ήδη ρισκάρει τα πάντα.

Αντιμετώπισε πιέσεις.

Απειλές κατά της ζωής του.

Τον φόβο της καταστροφής.

Ένας συνταξιούχος τεχνικός απέναντι στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών.

Δεν υποχώρησε ποτέ.

Έγραψε το βιβλίο Wiring Up the Big Brother Machine («Καλωδιώνοντας τη μηχανή του Μεγάλου Αδελφού»). Και συνέχισε να παλεύει.

Για χρόνια, κάποιοι τον αμφισβητούσαν.

Έλεγαν ότι υπερέβαλλε.

Ότι ήταν απλώς ένας παρανοϊκός ηλικιωμένος τεχνικός.

Ύστερα ήρθε το 2013.

Ένας άνθρωπος με το όνομα Έντουαρντ Σνόουντεν διέρρευσε ένα βουνό από απόρρητα έγγραφα.

Τα επιβεβαίωσαν όλα.

Μαζική παρακολούθηση.

Αντιγραφή της διαδικτυακής κίνησης στην πηγή.

Ακριβώς ό,τι είχε περιγράψει ο Κλάιν επτά χρόνια νωρίτερα.

Είχε δίκιο από την πρώτη στιγμή. Ο Μαρκ Κλάιν πέθανε τον Μάρτιο του 2025, σε ηλικία 79 ετών.

Δεν έγινε ποτέ πλούσιος.

Δεν έγινε ποτέ τόσο γνωστός όσο θα άξιζε.

Πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του προειδοποιώντας ακόμη τον κόσμο.

Και παρέμεινε περήφανος που μίλησε.

Αλλά εδώ βρίσκεται το κομμάτι που πρέπει να μας κρατά ξύπνιους τη νύχτα.

Κανείς δεν πήγε φυλακή.

Το δωμάτιο δεν έκλεισε ποτέ με δικαστική απόφαση.

Ο νόμος εξακολουθεί να καλύπτει όσα συνέβησαν μέσα σε αυτό.

Οι διαχωριστές δεν αφαιρέθηκαν ποτέ.

Η μηχανή που αποκάλυψε ο Κλάιν δεν σταμάτησε. Μεγάλωσε.

Κάθε email που στέλνουμε.

Κάθε αναζήτηση που πληκτρολογούμε.

Κάθε κλήση που πραγματοποιούμε.

Το σύστημα που αποκάλυψε παραμένει όρθιο.

Εξακολουθεί να αντιγράφει.

Εξακολουθεί να λειτουργεί πάνω στα δεδομένα ανθρώπων που δεν έχουν κάνει τίποτα κακό. Ο Μαρκ Κλάιν δεν το σταμάτησε.

Φρόντισε όμως να μη μπορεί ποτέ κανείς να πει ότι δεν ήξερε.

Ένας ήσυχος τεχνικός είδε τη μηχανή.

Κράτησε τα σχεδιαγράμματα.

Και αρνήθηκε να αφήσει την ισχυρότερη υπηρεσία κατασκοπείας στον κόσμο να προσποιείται πως δεν υπήρχε.

Το όνομά του ήταν Μαρκ Κλάιν.

Ποιος εξακολουθεί να πιστεύει ότι δεν έχει τίποτα να κρύψει; Ας κρατήσουμε ζωντανό το μόνο πράγμα που κάποιοι προσπάθησαν να κρύψουν από το κοινό: τη γνώση ότι όλα αυτά συνέβησαν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους