Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα, πριν από ακριβώς 87 χρόνια, στις 4 Ιουλίου 1939, ο πιο αγαπημένος θρύλος του μπέιζμπολ στην Αμερική, ο Λου Γκέριγκ, εκφώνησε έναν λόγο που δεν έμεινε μόνο στην ιστορία του αθλητισμού.

Έγινε ένα από τα πιο συγκλονιστικά ανθρώπινα μηνύματα που ακούστηκαν ποτέ.

Για 14 χρόνια, ο Γκέριγκ ήταν ο ορισμός του ακατάβλητου.

Γνωστός ως το «Σιδερένιο Άλογο» (Iron Horse), αγωνίστηκε σε 2.130 συνεχόμενους αγώνες με τους New York Yankees, ένα ρεκόρ που έμεινε ακατάρριπτο για περισσότερες από πέντε δεκαετίες.

Ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες που γνώρισε ποτέ το μπέιζμπολ, ένας άνθρωπος με απίστευτη σωματική αντοχή, αλλά και με σπάνια σεμνότητα.

Οι φίλαθλοι δεν τον αγαπούσαν μόνο για όσα έκανε μέσα στο γήπεδο· τον αγαπούσαν για τον χαρακτήρα του.

Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ο άνθρωπος που έμοιαζε άτρωτος έχανε, μέρα με τη μέρα, τη δύναμη του ίδιου του σώματός του.

Λίγες μόλις εβδομάδες πριν από εκείνη την ημέρα, στα 36α γενέθλιά του, οι γιατροί τού ανακοίνωσαν τη διάγνωση που θα άλλαζε τα πάντα: αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), μια ανίατη νευροεκφυλιστική ασθένεια που καταστρέφει σταδιακά τους κινητικούς νευρώνες, στερώντας από τον άνθρωπο την ικανότητα να κινείται, να μιλά και τελικά να αναπνέει.

Δεν υπήρχε θεραπεία.

Δεν υπήρχε ελπίδα αναστροφής.

Στις 4 Ιουλίου, περισσότεροι από 61.000 φίλαθλοι γέμισαν το Yankee Stadium.

Δεν είχαν έρθει για να πανηγυρίσουν μια νίκη.

Είχαν έρθει για να αποχαιρετήσουν τον ήρωά τους.

Όταν ο Γκέριγκ περπάτησε προς το home plate, έδειχνε ήδη καταβεβλημένος.

Οι ώμοι του ήταν σκυφτοί.

Τα χέρια του έτρεμαν ελαφρά.

Γύρω του είχαν στοιβαχτεί τρόπαια, αναμνηστικά και δώρα, όμως τίποτε από αυτά δεν μπορούσε να κρύψει τη βαριά σιωπή που είχε απλωθεί στο γήπεδο.

Ακόμη και οι συμπαίκτες του δυσκολεύονταν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους.

Αρχικά πίστεψε ότι δεν θα μπορούσε να μιλήσει.

Έμεινε για λίγες στιγμές ακίνητος μπροστά στο μικρόφωνο.

Ύστερα σήκωσε το βλέμμα του προς τις εξέδρες.

Είδε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους όρθιους, να τον χειροκροτούν ασταμάτητα.

Πήρε μια βαθιά ανάσα.

Και μίλησε.

Δεν παραπονέθηκε για την αρρώστια του.

Δεν μίλησε για αδικία.

Δεν αναρωτήθηκε ποτέ «γιατί σε μένα;». Αντί γι' αυτό είπε τις λέξεις που έμειναν στην ιστορία: «Φίλαθλοι, τις τελευταίες δύο εβδομάδες διαβάζετε για μια κακή τροπή των πραγμάτων.

Σήμερα θεωρώ τον εαυτό μου τον πιο τυχερό άνθρωπο πάνω στη γη.» Το Yankee Stadium εξερράγη.

Οι ιαχές του κόσμου σκέπασαν τη φωνή του.

Άνθρωποι έκλαιγαν ανοιχτά στις εξέδρες.

Εκείνη τη στιγμή, ένας άνθρωπος που μόλις είχε μάθει ότι πεθαίνει δεν ζήτησε λύπηση.

Επέλεξε να μιλήσει μόνο για όσα είχε κερδίσει.

Ευχαρίστησε τους γονείς του.

Τη σύζυγό του, Ελεάνορ.

Τους συμπαίκτες του.

Τους προπονητές του.

Τους φιλάθλους που, όπως είπε, του χάρισαν μια ζωή πολύ πιο πλούσια απ' ό,τι είχε ποτέ ονειρευτεί.

Έφυγε από τη ζωή λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα, στις 2 Ιουνίου 1941, σε ηλικία μόλις 37 ετών.

Η ασθένεια που τον σκότωσε ήταν η αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS). Όμως η συγκλονιστική ιστορία του άγγιξε τόσο βαθιά την αμερικανική κοινωνία, ώστε μέχρι σήμερα, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ALS είναι γνωστή απλώς ως «η ασθένεια του Λου Γκέριγκ» (Lou Gehrig's disease). Είναι ίσως η μοναδική περίπτωση όπου μια ασθένεια έγινε γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο με το όνομα του ανθρώπου που την αντιμετώπισε με τόση αξιοπρέπεια. Ο Λου Γκέριγκ δεν έμεινε στην ιστορία μόνο ως ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές του μπέιζμπολ.

Έμεινε ως ο άνθρωπος που, γνωρίζοντας ότι ο χρόνος του τελείωνε, στάθηκε μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους και επέλεξε να μιλήσει όχι για τον θάνατο, αλλά για την ευγνωμοσύνη.

Και ίσως γι' αυτό, ο λόγος που εκφώνησε εκείνο το απόγευμα της 4ης Ιουλίου 1939 εξακολουθεί να συγκινεί ολόκληρο τον κόσμο.

Όχι επειδή μίλησε ένας σπουδαίος αθλητής, αλλά επειδή μίλησε ένας άνθρωπος που, τη στιγμή που έχανε τα πάντα, κατάφερε να θυμίσει σε εκατομμύρια άλλους τι πραγματικά έχει αξία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους