Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το νέο φορολογικό συμβόλαιο. Κοινωνική δικαιοσύνη στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Η φορολογία δεν είναι απλώς ένας μηχανισμός είσπραξης χρημάτων από το κράτος.

Είναι ο καθρέφτης της κοινωνικής δικαιοσύνης κάθε εποχής.

Δείχνει ποιος παράγει πλούτο, ποιος πληρώνει το κόστος της κοινωνίας και ποιος τελικά στηρίζει την παιδεία, την υγεία, τις υποδομές, την ασφάλεια και τη συνοχή.

Σήμερα μπαίνουμε σε μια νέα εποχή.

Η τεχνητή νοημοσύνη, οι αλγόριθμοι, τα ρομπότ, το λογισμικό, τα δεδομένα και οι ψηφιακές πλατφόρμες αρχίζουν να παράγουν αξία που μέχρι χθες παραγόταν κυρίως από ανθρώπους.

Εργασίες που έκαναν υπάλληλοι, λογιστές, τεχνικοί, οδηγοί, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, επιστήμονες και εργάτες θα γίνονται όλο και περισσότερο από αυτοματοποιημένα συστήματα.

Αν αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο παράγεται ο πλούτος, πρέπει να αλλάξει και ο τρόπος με τον οποίο φορολογείται ο πλούτος.

Δεν μπορεί το φορολογικό σύστημα του χθες να σηκώσει δίκαια την οικονομία του αύριο.

Και, κυρίως, δεν μπορεί πλέον να τα πληρώνει όλα η ανθρώπινη εργασία.

Μέχρι σήμερα το κράτος φορολογούσε κυρίως τον μισθό, την κατανάλωση, το εταιρικό κέρδος, την ακίνητη περιουσία και την ορατή οικονομική δραστηριότητα.

Αυτό ήταν λογικό σε μια οικονομία όπου η αξία παραγόταν κυρίως από ανθρώπους, φυσική παρουσία, καταστήματα, εργοστάσια, γραφεία και υπηρεσίες.

Όμως η νέα οικονομία δεν λειτουργεί μόνο έτσι.

Μια πλατφόρμα μπορεί να έχει εκατομμύρια χρήστες σε μια χώρα χωρίς ουσιαστική φυσική παρουσία.

Ένας αλγόριθμος μπορεί να παράγει τεράστια έσοδα με ελάχιστο προσωπικό.

Τα δεδομένα των πολιτών μπορούν να μετατρέπονται σε κέρδος χωρίς η κοινωνία να παίρνει δίκαιο μερίδιο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τιμωρήσουμε την τεχνολογία.

Το αντίθετο.

Η καινοτομία πρέπει να ενθαρρυνθεί.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βελτιώσει την υγεία, την εκπαίδευση, τη διοίκηση, την παραγωγή και την καθημερινή ζωή.

Όμως η κοινωνία που προσφέρει υποδομές, θεσμούς, αγορά, ασφάλεια, παιδεία και ανθρώπινο δυναμικό δικαιούται δίκαιη συμμετοχή στον πλούτο που παράγεται μέσα σε αυτήν.

Γι’ αυτό χρειάζεται ένα νέο φορολογικό συμβόλαιο.

Πρώτον, να μειωθεί σταδιακά το υπερβολικό βάρος πάνω στην ανθρώπινη εργασία, ιδιαίτερα για τη μεσαία τάξη, τους νέους εργαζομένους, τις οικογένειες και τις μικρές επιχειρήσεις.

Δεύτερον, να θεσπιστούν κανόνες πραγματικής οικονομικής και ψηφιακής παρουσίας.

Όταν μια εταιρεία αντλεί αξία από μια κοινωνία, από τους καταναλωτές της, από τα δεδομένα της και από την αγορά της, πρέπει να έχει και δίκαιη φορολογική παρουσία σε αυτήν την κοινωνία.

Τρίτον, να φορολογούνται δίκαια τα υπερκέρδη που προκύπτουν από την αυτοματοποίηση, τις ψηφιακές πλατφόρμες και την τεχνητή νοημοσύνη.

Όχι ο αλγόριθμος ως εργαλείο, αλλά το οικονομικό αποτέλεσμα που παράγει.

Τέταρτον, μέρος αυτών των νέων εσόδων να κατευθύνεται σε ένα Ταμείο Μετάβασης Εργασίας και Δεξιοτήτων.

Η κοινωνία πρέπει να επενδύσει σε επανεκπαίδευση εργαζομένων, ψηφιακές δεξιότητες, τεχνική κατάρτιση, νέα επαγγέλματα και αναβάθμιση της δημόσιας παιδείας.

Πέμπτον, οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν τεχνητή νοημοσύνη πρέπει να ενθαρρύνονται φορολογικά όταν κρατούν, εκπαιδεύουν και αναβαθμίζουν τους εργαζομένους τους.

Η τεχνολογία δεν πρέπει να γίνει εργαλείο απλής αντικατάστασης ανθρώπων, αλλά εργαλείο μεγαλύτερης παραγωγικότητας, καλύτερων υπηρεσιών και ανθρώπινης δημιουργικότητας.

Αυτό είναι το κρίσιμο ζήτημα της νέας εποχής: η παραγωγικότητα που θα δημιουργήσει η τεχνητή νοημοσύνη να μη μετατραπεί σε υπερκέρδη για λίγους και ανασφάλεια για πολλούς.

Να μετατραπεί σε καλύτερη ζωή, καλύτερη παιδεία, λιγότερη εξάντληση, περισσότερες ευκαιρίες και δικαιότερη κοινωνία.

Η απάντηση δεν είναι ούτε κρατισμός ούτε ασυδοσία.

Είναι μια σύγχρονη, κοινωνικά φιλελεύθερη μεταρρύθμιση: ελευθερία στην καινοτομία, αλλά δικαιοσύνη στη διανομή του νέου πλούτου.

Αν η αξία του μέλλοντος παράγεται από μηχανές, πλατφόρμες, δεδομένα και αλγόριθμους, τότε και η φορολογία του μέλλοντος πρέπει να ακολουθήσει αυτή την αξία.

Δεν είναι εχθρότητα προς την τεχνολογία.

Είναι υπεράσπιση του ανθρώπου.

Είναι η προσπάθεια να μη δημιουργηθεί ένας κόσμος όπου οι μηχανές παράγουν τον πλούτο, οι λίγοι τον κατέχουν και οι πολλοί μένουν με την ανασφάλεια.

Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να γίνει εργαλείο προόδου.

Αρκεί να χτίσουμε έγκαιρα το νέο φορολογικό και κοινωνικό συμβόλαιο που θα τη βάλει στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους