Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με θυμήθηκαν στα γενέθλιά μου πριν λίγες ημέρες.

Σας ευχαριστώ θερμά και σας ανταποδίδω τις ευχές! Έκλεισα τα 54, τα άφησα πίσω μου.

Αισίως πλέον στα 55 και συνεχίζουμε στην τελική ευθεία... Και για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια έκατσα και κοίταξα πίσω.

Απλά για να κάνω τον απολογισμό μου.

Είκοσι χρόνια στη λιανική.

Δέκα χρόνια στην πολιτική, σε επίπεδο που είδα από μέσα πώς λειτουργεί το σύστημα.

Τέσσερα χρόνια στην εστίαση.

Δύο χρόνια στον στρατό.

Τριάντα έξι χρόνια εργασίας.

Δεν με κούρασε η δουλειά.

Με κούρασαν οι άνθρωποι.

Με κούρασε η υποκρισία.

Με κούρασε να βλέπω ανθρώπους που απαιτούσαν να είμαι απολύτως σωστός απέναντί τους, αλλά θεωρούσαν απολύτως φυσιολογικό να είναι απατεώνες απέναντι σε μένα και στο κράτος.

Είχαμε την οικογενειακή επιχείρηση στα Γιάννενα.

Υπήρχαν τρίμηνα που πλήρωσα 7 και 8 χιλιάδες ευρώ ΦΠΑ.

Μικρή επιχείρηση ήμουν, όχι πολυεθνική… Είχα πελάτισσα που έκανε ολόκληρη ιστορία μήπως είχα ξεχάσει να της χρεώσω προϊόν αξίας ενός ευρώ στο τιμολόγιο.

Όταν όμως πήγα να ψωνίσω από το δικό της μαγαζί, ενοχλήθηκε επειδή ζήτησα... απόδειξη.

Είχα υποψήφιο πελάτη που ακύρωσε παραγγελία γιατί του… χρέωσα στο τιμολόγιο τον νόμιμο ΦΠΑ.

Είχα γείτονα μικροεπιχειρηματία που μιλούσε κάθε μέρα «για τον λαό, τον εργάτη και την κοινωνική δικαιοσύνη». Για να κόψει όμως απόδειξη έπρεπε να τον παρακαλάς γονατιστός σαν χριστιανός στη ρωμαϊκή αρένα.

Πολεμούσε το κράτος εκ των έσω αυτός… Είχα συνάδελφο… που είχε χτίσει ολόκληρη περιουσία επειδή δεν απέδιδε ΦΠΑ και ταυτόχρονα κατακεραύνωνε όσους έκαναν το ίδιο, γιατί, όπως έλεγε, "αν δεν πληρώνουν οι άλλοι, πώς θα πάρω εγώ σύνταξη;" Και δεν ήταν εξαιρέσεις.

Ήταν τρόπος ζωής.

Ως καταναλωτής, δεν άφηνα τα χρήματά μου όπου καταλάβαινα ότι η φοροδιαφυγή ήταν επιχειρηματικό μοντέλο.

Προτιμούσα να πληρώσω κάτι παραπάνω σε κάποιον που προσπαθούσε να σταθεί όρθιος τίμια. Στην Αθήνα που με έφερε η ζωή μετά το 2013, σταμάτησα να ψωνίζω από κατάστημα που κάθε φορά είχε "χαλασμένη" ταμειακή.

Μόνο που η ταμειακή δεν ήταν χαλασμένη.

Είχαν βγάλει το χαρτί έξω για να φαίνεται «χαλασμένη»… Όλα αυτά τα έζησα.

Δεν τα διάβασα.

Και μέσα σε όλα αυτά άκουγα πολιτικούς να μιλάνε για κοινωνική δικαιοσύνη, επιχειρηματίες να μιλάνε για πατριωτισμό, συνδικαλιστές να μιλάνε για ηθική και φοροφυγάδες να κάνουν μαθήματα κοινωνικής ευαισθησίας.

Κάπου εκεί κουράστηκα από το θέατρο.

Στα 55 μου δεν έχω πια να αποδείξω τίποτα σε κανέναν.

Ο επόμενος που θα έρθει να μου εξηγήσει πώς θα σωθεί η Ελλάδα, θα πρέπει πρώτα να μου αποδείξει ότι έχει ζήσει έστω ένα μικρό κομμάτι από αυτά που έζησα.

Ότι έχει κουβαλήσει εκατοντάδες κιβώτια σε αποθήκες.

Ότι έχει κατρακυλήσει σκάλες με τριάντα κιλά στην πλάτη για να εξυπηρετήσει έναν δύστροπο πελάτη.

Ότι έχει μείνει ξάγρυπνος στο τέλος του μήνα περιμένοντας να δει αν, αφού πληρώσει ΦΠΑ, ΤΕΒΕ, ΙΚΑ, μισθούς, προμηθευτές, τράπεζες, ρεύμα και τηλέφωνα, θα περισσέψουν χρήματα όχι για διακοπές, ούτε για τσιγάρα, αλλά για το γάλα του παιδιού του.

Ότι έχει νιώσει την καρδιά του να χτυπάει σαν τρελή επειδή δεν έβγαιναν οι αριθμοί.

Ότι έχει σταθεί απέναντι σε δημόσιο υπάλληλο που… ζητούσε χρήματα, ενώ την ίδια στιγμή το Δημόσιο μου χρωστούσε πολλαπλάσια.

Ότι έχει ακούσει ΕΦΟΡΙΑΚΟ να του λέει, μέσα στο μαγαζί, «μην κόψεις απόδειξη, θα σε καλύψω εγώ αν γίνει μ@κια». Αυτά είναι η ζωή μου.

Γι' αυτό, όταν ακούω σήμερα για επιδοτήσεις-μαϊμού, για δημόσιο χρήμα που έγινε προσωπική περιουσία, για σπιτάκια που ξεχάσαμε πώς τα αποκτήσαμε και για αγίους ανθρώπους, δεν νιώθω θυμό.

Νιώθω κούραση.

Γιατί δεν ήταν ποτέ μόνο οι μαϊμού επιδοτήσεις.

Ήταν μια νοοτροπία που τη συναντούσα κάθε μέρα, για δεκαετίες.

Και αν στα 55 μου έχω μάθει κάτι, είναι ότι οι κοινωνίες δεν καταρρέουν μόνο από τους πολιτικούς τους.

Καταρρέουν όταν η ανεντιμότητα παύει να θεωρείται ντροπή και αρχίζει να θεωρείται... εξυπνάδα. Ίσως αυτό να είναι και το τίμημα της εμπειρίας. #JustMyTwoCents

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους