Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η γενιά που φεύγει σιγά σιγά… Σιγά σιγά η γενιά μας λιγοστεύει.

Μαζί της φεύγουν πρόσωπα αγαπημένα, ιστορίες, γειτονιές, εικόνες και τρόποι ζωής που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.

Μεγαλώσαμε με λίγα, όμως μάθαμε πολλά.

Μάθαμε την αξία του κόπου, της υπομονής, της οικογένειας, της φιλίας και του «μαζί». Βρίσκαμε χαρά στα απλά και δύναμη στην αγάπη των ανθρώπων γύρω μας.

Όμως ο κόσμος αλλάζει, και μαζί του αλλάζουν και οι άνθρωποι.

Τα παιδιά και τα εγγόνια μας μεγαλώνουν σε μια διαφορετική εποχή, με νέες δυνατότητες αλλά και νέες δυσκολίες.

Δεν χρειάζεται να τα συγκρίνουμε με εμάς ούτε να τα κρίνουμε.

Κάθε γενιά δίνει τον δικό της αγώνα.

Αυτό που μπορούμε να τους αφήσουμε δεν είναι η νοσταλγία για το χθες, αλλά ό,τι καλύτερο κρατήσαμε μέσα μας: τον σεβασμό, την καλοσύνη, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την πίστη ότι ο άνθρωπος γίνεται πιο δυνατός όταν νοιάζεται για τον συνάνθρωπό του.

Η πρόοδος έχει αξία όταν περπατά μαζί με την ανθρωπιά.

Και η παράδοση έχει νόημα όταν γίνεται γέφυρα που ενώνει τις γενιές, όχι τείχος που τις χωρίζει.

Ας αφήσουμε στα παιδιά μας λιγότερα παράπονα και περισσότερα παραδείγματα.

Λιγότερο θυμό και περισσότερη αγάπη.

Γιατί αυτά είναι που μένουν. Η Ελλάδα δεν χάνεται όταν αλλάζει.

Χάνεται μόνο όταν οι άνθρωποί της παύουν να αγαπούν, να σέβονται και να νοιάζονται ο ένας για τον άλλον. ⸻ Λόγος & Άποψη Με αγάπη και εκτίμηση προς όλους, Θεόφιλος Κολοτούρος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους