H Madonna ήταν "απαγορευμένη" μουσική για τα αγόρια των σχολείων στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1980, γιατί αν άκουγες αυτή την μουσική ήξεραν όλοι τ ι είσαι, σε μια εποχή που καλύτερα να μην ήξεραν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ήταν άλλωστε μια απόγονος των ομηρικών Κικόνων! Μην ακούτε που τώρα όλοι παριστάνουν ότι τους άρεσε και την άκουγαν από τότε: τότε την θεωρούσαν μια ηλίθια αμερικανιά μερικών εύπεπτων σουξέ με πορνοδιαστροφικές εμμονές.

Κανείς δεν μπορούσε να είχε προβλέψει την πολιτισμική επιρροή, γιατί κανείς τότε δεν άκουγε τι έλεγε στους στίχους.

Εκτός, φυσικά, από αυτούς στους οποίους όντως απευθυνόταν.

Το θέμα μας είναι ταυτοτικό και δεν είμαστε ψύχραιμοι.

Όλη η δόξα των επικών τραγουδιών της εποχής εκείνης ήρθε - για τα καθ' ημας- δεκαετίες μετά, όταν η ίδια η Madonna έδειξε πόσο απροετοίμαστη ήταν για το γεγονός ότι θα μεγάλωνε και θα γερνούσε.

Κανένα τραγούδι της, ούτε από το πρώτο Confessions ούτε από το χτεσινό δεν είχε την απελευθερωτική ιαχή του Express Yourself, τον βλάσφημο εναγκαλισμό με το υπερβατικό που σηματοδότησε το Like a Prayer και την οικουμενική επιβεβαίωση του Vogue ότι το σύμπαν είναι gay.

Επομένως, εμείς μπορούμε να το πούμε.

Έχουμε δικαίωμα να προχωρήσουμε και σε λίγη θεοφαγία.

Ο τωρινός δίσκος δεν είναι καν δίσκος, ούτε cd, παρόλο που κυκλοφορεί ήδη και σε αυτά τα formats.

Κανείς δεν άνοιξε το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση για να τα δει / ακούσει.

Είναι ένας κατάλογος τραγουδιών που ανέβηκαν στο YouTube και στο Spotify, άντε και στο Apple Music.

Το βάζεις, το ακούς, δεν τα αγοράζεις και τέλος.

Η συνέχεια και η πραγματική επιρροή θα κριθεί στα clubs.

Εκεί θα δούμε αν θα μείνει κάτι, ή αν θα ξεχαστούν σε τρεις μήνες όπως οι Μαλούμπες και τα Love profusion.

Η εμπειρία της απόλαυσης της ποπ μουσικής είναι τελειως διαφορετική από αυτό που ήταν στην δεκαετία του 1990 και του 2000, πράγμα που έχει σαφέστατη επιρροή και στο ίδιο το περιεχόμενο, στην ίδια την τέχνη. Η Madonna όρισε με τα έργα της την Eποχή του Coming Out και της pop που δεν κρύβει τις επιρροές της, ενώ καθόρισε καταλυτικά την έννοια του μουσικού marketing και εξακολουθεί και το κάνει με τεράστια επιτυχία. (Αλλά στις δημόσιες σχέσεις τεράστια επιτυχία έχει και η Μιμή Ντενίση.) Ενώ το 2005 απογείωσε μερικά μέτρα από τους ΑΒΒΑ με το χορευτικό αλλά -ας μην κρυβόμαστε- ανούσιο Hang Up, ντυμένη "Πυρετός το Σαββατόβραδο" (μόνο αν δείτε την ταινία θα καταλάβετε αυτό το μωβ που φοράει), επιβάλλοντας τα "τικ-τακ" ακόμα και στις εγχώριες ποπ ("Τσούλες"), τώρα ακούω αυτή την αξιολύπητη χρήση του Gnossienne No. 1 του Sati ως λούπα στο Betrayal, σαν τον τελευταίο ατάλαντο που βάζει μουσικούλα στα stories του στο insta.

Καμία βαρύτητα και καμία ψαγμενιά.

Το ξέρουμε ότι πλέον δεν μπορεί να γράψει ύμνους και δεν μπορεί να είναι και πρωτότυπη, όπως ήταν π.χ. ακόμη και με το Frozen.

Δεν μπορείς να περιμένεις τα πάντα, όταν τα έχει ήδη κάνει πριν από 30 χρόνια.

Η τελευταία μουσική αναλαμπή της αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς ήταν το Ray of light.

Κι ας λένε για το Confessions. Κάτι Fragile κτλ τα έχει ξαναπεί πολλές, πολλές φορές σε πιο πολλούς δίσκους απ' ό,τι χρειαζόταν.

Nαι, το ξέρουμε ότι τώρα το λέει για τον Christopher Ciccone, αλλά εντάξει.

Τα έχουν πει και άλλες πολύ καλύτερα και ίσως με μεγαλύτερη μουσική επιρροή.

Τα υπόλοιπα είναι μια φιλότιμη προσπάθεια να θυμίσει ποια ήταν.

Ήθελε να το κάνει με μια ταινία, κάτι το οποίο ήταν εξ ορισμού καταδικασμένο και απορώ πώς δεν το σκέφτηκε από την αρχή.

Την αυτοβιογραφία της δεν μπορεί να την σκηνοθετήσει σε κανένα κινηματογραφικό ή τηλεοπτικό έργο.

Εδώ έχουμε μια ωραία επιβεβαίωση ότι δεν μπορείς να γίνεις κάτι άλλο από αυτό που πάντα ήσουν.

Η τέχνη της είναι η ποπ μουσική, στην οποία ασκεί ένα μοναρχικό αξίωμα, άρα και η ζωή της είναι μόνο αυτό.

Η μοναρχία ως γνωστόν είναι ισόβια για τον φορέα του αξιώματος.

Δεν θα γίνει ποτέ ηθοποιός, ούτε σκηνοθέτης, ούτε κάτι άλλο.

Έπρεπε να το είχε καταλάβει από την αρχή.

Κρατάμε την προσπάθεια για ένα καλούτσικο dance κομμάτι, μαζί με το ραπ name dropping του Danceteria που είναι και αυθεντικά βιωματικό, δηλαδή μουσειακό αν σκεφτείς για την περίοδο στην οποία αναφέρεται. Και οριακά δεν κράζουμε, λόγω πρότερου καινοτόμου βίου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους