Και πώς να μη θυμηθείς μες στην καρδιά του καλοκαιριού το θρυλικό υποβρύχιο, το συνώνυμο της δροσιάς των παιδικών σου χρόνων; Τότε που δεν υπήρχαν air condition, αλλά και που δεν χρειαζόταν να...
Και πώς να μη θυμηθείς μες στην καρδιά του καλοκαιριού το θρυλικό υποβρύχιο, το συνώνυμο της δροσιάς των παιδικών σου χρόνων; Τότε που δεν υπήρχαν air condition, αλλά και που δεν χρειαζόταν να ρίξουμε παγάκια στο νερό.
Τότε που καθόμασταν στην αυλή, και πάνω στο ξύλινο τραπέζι με τον λουλουδάτο μουσαμά, κάτω από την κληματαριά, μας περίμενε λαμπιρίζοντας ο κρυστάλλινος θησαυρός: Ένα ποτήρι παγωμένο νερό, με θαμπάδα γεμάτη δροσοσταλίδες... που έκανε την κατάλευκη βανίλια στο κουτάλι να φαίνεται διπλάσια λόγω της διάθλασης του φωτός... και δημιουργούσε τη λαχτάρα να την βάλεις γρήγορα στο στόμα σου και να την γευτείς αργά αργά, συνοδεύοντας με μικρές γουλιές νεράκι! Μετά ανακαλύψαμε και κυνηγούσαμε το υποβρύχιο μαστίχα, γιατί ήταν πιο μαλακή και πιο αρωματική.
Συχνά γλιστρούσε από το κουταλάκι το περιεχόμενο - ειδικά η μαστίχα που ήταν πιο μαλακή - και ξάπλωνε σαν μια τεράστια νιφάδα χιονιού στον πάτο του ποτηριού... Και ήταν ιεροτελεστία να το μαζέψεις πάλι ολόκληρο, να μη χάσεις ούτε γραμμάριο.
Στο τέλος, όταν είχες σιγουρευτεί ότι δεν είχε μείνει πια τίποτε πάνω στο κουταλάκι, έπινες μονορούφι το νερό που είχε απομείνει, απολαμβάνοντας όλη τη γλύκα του...!!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους