Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε η Κάρπαθος περίμενε να πέσει το σκοτάδι για να ταξιδέψει.

Σε μια σκοτεινή αίθουσα ή σε ένα καφενείο που γινόταν σινεμά, οι εικόνες άναβαν όνειρα, γεννούσαν έρωτες και έγραφαν μνήμες που έμειναν για πάντα.

Σήμερα, η σιωπή του θερινού κινηματογράφου μοιάζει να έχει μείνει ανείπωτη, την ώρα που άλλα μικρά νησιά συνεχίζουν να φωτίζουν τα καλοκαιρινά τους βράδια με πολιτισμό. Κι όμως, η μνήμη υπάρχει για να ζητά συνέχεια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους