έμεινες να ξεβάφεις στίχους ξαφνικής απουσίας ενός φιλιού αξέχαστου που άφησε χείλη υγρά στίχους βαμμένους με πορφύρα Αφροδίτης χρώμα καρδιάς που χτυπά στιγμές δακρύζουνε ακόμα πληρωμένες με έρωτα...
έμεινες να ξεβάφεις στίχους ξαφνικής απουσίας ενός φιλιού αξέχαστου που άφησε χείλη υγρά στίχους βαμμένους με πορφύρα Αφροδίτης χρώμα καρδιάς που χτυπά στιγμές δακρύζουνε ακόμα πληρωμένες με έρωτα που αιώνιος μένει πάνω στις σελίδες και δεν αφήνω το μολύβι χωρίς χέρι ζεστό που από αγάπη γράφει λέξεις αέναα δεμένοι ανέσπερο φως σαν ποίηση κοντά της το ένα το νιώθεις το άλλο το κρατάς μην ξεχαστεί· η ελπίδα πρέπει να υπάρχει έως εκεί που δεν γίνεται βαριά προσδοκία © Έφη Χαλκέα Efi Halkea 3 Ιουλίου 2026
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους