Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΝΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΚΕΝΟ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Η υπόθεση της εξαπάτησης του Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας από τους Ρώσους Vovan και Lexus δεν αποτελεί απλώς μία «φάρσα». Πρόκειται για μια κλασική επιχείρηση υβριδικού και πληροφοριακού πολέμου, με στόχο την πολιτική έκθεση, τη δημιουργία εντυπώσεων και την αμφισβήτηση της αξιοπιστίας των θεσμών μιας χώρας.

Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν αποκαλύφθηκαν απόρρητες πληροφορίες.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Το πραγματικό ζήτημα είναι βαθύτερο: πώς οργανώνεται, λειτουργεί και ελέγχεται θεσμικά το σύστημα εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας.

Ο νόμος για το Επιτελικό Κράτος (Ν. 4622/2019) προβλέπει τον Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας ως όργανο που υπάγεται απευθείας στον Πρωθυπουργό και υποστηρίζει τόσο τον ίδιο όσο και το ΚΥΣΕΑ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, άμυνας και διαχείρισης κρίσεων.

Ωστόσο, ο νόμος δεν καθορίζει με σαφήνεια τις διαδικασίες έγκρισης διεθνών επαφών, τα πρωτόκολλα ταυτοποίησης συνομιλητών ούτε τα όρια των δημοσίων παρεμβάσεων του κατόχου της θέσης.

Το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός εξαιρετικά προσωποπαγούς θεσμού, η αποτελεσματικότητα του οποίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προσωπικότητα, την εμπειρία και την αυτοσυγκράτηση του εκάστοτε Συμβούλου.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει είναι αν ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας μπορεί να συνομιλεί αυτοτελώς με ξένους αξιωματούχους ή αν απαιτείται προηγούμενη πολιτική ή υπηρεσιακή έγκριση από τον Πρωθυπουργό, το Υπουργείο Εξωτερικών ή το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Επί του παρόντος, παραμένει αδιευκρίνιστο ποιος ενέκρινε την συνομιλία και το υπηρεσιακό πρωτόκολλο εφαρμόστηκε για τη συγκεκριμένη επικοινωνία και ποια διαδικασία πιστοποίησης του συνομιλητή ακολουθήθηκε.

Το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά ελληνικό.

Οι ίδιοι Ρώσοι «φαρσέρ» έχουν παγιδεύσει κατά το παρελθόν σημαντικούς δυτικούς αξιωματούχους, όπως τον Βρετανό Υπουργό Άμυνας Ben Wallace, την Ιταλίδα Πρωθυπουργό Giorgia Meloni, τον Πολωνό Υπουργό Εξωτερικών Radosław Sikorski και τον Βρετανό Υπουργό Εξωτερικών David Cameron.

Σε όλες τις περιπτώσεις ακολουθήθηκε η ίδια μεθοδολογία: ψευδής ταυτότητα, καταγραφή συνομιλίας, επιλεκτική δημοσιοποίηση και αξιοποίηση του υλικού για πολιτικούς και προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Πρόκειται, συνεπώς, για εργαλείο πληροφοριακού πολέμου και όχι για απλή σάτιρα ή τηλεοπτική φάρσα.

Η διαφορά, όμως, μεταξύ πολλών δυτικών χωρών και της Ελλάδας είναι θεσμική. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία και στο Ισραήλ λειτουργούν μόνιμα Συμβούλια Εθνικής Ασφάλειας με συλλογική δομή, επαγγελματική γραμματεία, σαφείς αρμοδιότητες, καθορισμένες διαδικασίες και θεσμική μνήμη που υπερβαίνει τα πρόσωπα. Στην Ελλάδα, αντιθέτως, δεν έχει διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας δυτικού τύπου.

Η ύπαρξη ενός και μόνο συμβούλου, όσο ικανός και αν είναι, δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανάγκη για συλλογικές διαδικασίες, διακλαδική στελέχωση, θεσμικά φίλτρα και συστήματα ελέγχου. ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ Κύριε Πρωθυπουργέ Η πρόσφατη υπόθεση αποκαλύπτει με οδυνηρό τρόπο τα εγγενή όρια και τις θεσμικές αδυναμίες ενός προσωποπαγούς συστήματος διαχείρισης της εθνικής ασφάλειας, το οποίο εξαρτάται υπέρμετρα από τις κρίσεις και τις πρωτοβουλίες μεμονωμένων προσώπων.

Το συγκεκριμένο περιστατικό ας αποτελέσει την αφορμή για τη δημιουργία ενός πραγματικού "Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας", με μόνιμη δομή, συλλογικές διαδικασίες, σαφείς αρμοδιότητες, αυστηρά πρωτόκολλα ασφαλείας, διακλαδική στελέχωση, θεσμική μνήμη και ουσιαστικούς μηχανισμούς λογοδοσίας και ελέγχου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους