Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ο εχθρός είναι εκεί, όχι ανάμεσά μας!» Ο "Δαβάκης της Κερύνειας" που κοίταξε κατάματα την ασιατική πλημμυρίδα με 150 παλικάρια... ​Η ιστορία του 45χρονου Μεσσήνιου Αντισυνταγματάρχη Παύλου Κουρούπη, Διοικητή του θρυλικού 251 Τάγματος Πεζικού (251 ΤΠ) στην Κερύνεια, αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά, ένδοξα αλλά και προδομένα κεφάλαια της κυπριακής τραγωδίας του 1974.

Ένας επιστήμονας αξιωματικός, αριστούχος της Νομικής του ΑΠΘ και γνώστης τριών ξένων γλωσσών, που όταν βρέθηκε στην Κύπρο προσπαθούσε απεγνωσμένα να ενώσει τους διχασμένους αδελφούς, δείχνοντάς τους τον Άγιο Ιλαρίωνα: «Ο εχθρός είναι εκεί, όχι ανάμεσά μας!». ​Όταν τα χαράματα της 20ής Ιουλίου 1974 ο τουρκικός αποβατικός στόλος φάνηκε στο Πεντεμίλι, ο Κουρούπης βρέθηκε με δεμένα χέρια.

Η ανώτερη διοίκηση εφησύχαζε, οι νάρκες στις ακτές δεν είχαν τοποθετηθεί, τα 4 διαθέσιμα άρματα εμφάνισαν βλάβες και, το πιο προδοτικό, τα κλείστρα των βαρέων αντιαρματικών όπλων (ΠΑΟ) είχαν αφαιρεθεί τις προηγούμενες ημέρες για πολιτικές σκοπιμότητες.

Το 251 ΤΠ έπρεπε να αντιμετωπίσει την εισβολή χωρίς βαρύ οπλισμό. ​⚡ Η ταπείνωση του Αττίλα από 150 ήρωες: Αψηφώντας τις αλλοπρόσαλλες οδηγίες των ανωτέρων του, ο Κουρούπης έδωσε αυτόβουλα τη διαταγή.

Μόλις 150 πεζικάριοι (ο 1ος Λόχος και ο Λόχος Υποστήριξης) τάχθηκαν σε απόσταση αναπνοής (μόλις 100 μέτρων) από την ακτή.

Απέναντί τους είχαν ολόκληρο το 50ό Τουρκικό Σύνταγμα Πεζοναυτών και εκατοντάδες καταδρομείς με πλήρη υποστήριξη από την αεροπορία και τα αντιτορπιλικά. ​Η διαταγή προσβολής δόθηκε στις 10:00 το πρωί.

Αυτό που ακολούθησε στερείται στρατιωτικής λογικής.

Με λυσσαλέο πάθος, η ελληνική διλοχία προκάλεσε πανικό και εκατόνταδες νεκρούς στους εισβολείς. Οι Τούρκοι νόμιζαν ότι είχαν απέναντί τους ολόκληρο Σύνταγμα, οι αναφορές τους προς την Άγκυρα μιλούσαν για αποτυχία της απόβασης, και ολόκληρη η πανίσχυρη εχθρική δύναμη καθηλώθηκε έντρομη σε ένα προγεφύρωμα λίγων μέτρων.

Για δύο ημέρες, ο Κουρούπης και τα παλικάρια του περίμεναν τις ενισχύσεις που υποσχέθηκε η Λευκωσία και η Αθήνα για να πετάξουν τους Τούρκους στη θάλασσα.

Οι ενισχύσεις δεν ήρθαν ποτέ. ​💔 Η συγκλονιστική μαρτυρία της συζύγου του, Μαίρης Κουρούπη: Η σύζυγός του, Μαίρη, ζώντας τον δικό της εφιάλτη ξυπόλυτη σε μια σπηλιά γεμάτη ποντίκια μαζί με την κόρη τους, συνάντησε τον άνδρα της για τελευταία φορά το βράδυ της Κυριακής στον Άγιο Γεώργιο: «Τον είδα απογοητευμένο, προδομένο, εγκαταλελειμμένο... Όλοι οι άλλοι είχαν χαθεί στη Λευκωσία και προσέχουν το τομάρι τους.

Μου είπε "Φύγε για τη Λευκωσία, κι αύριο θα γυρίσετε"». ​Τη Δευτέρα 22 Ιουλίου, οι Τούρκοι, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι διπλανά τάγματα είχαν εγκαταλείψει τις θέσεις τους αφήνοντας ακάλυπτο το δεξί πλευρό του 251 ΤΠ, αποβίβασαν δεκάδες άρματα μάχης και ξεχύθηκαν προς την ανοχύρωτη Κερύνεια. Ο Κουρούπης, στην προσπάθειά του να συμπτύξει και να σώσει τους άνδρες του από την περικύκλωση, βρέθηκε face-to-face με Τούρκους καταδρομείς στο χωριό Τέμπλος. ​Τραυματισμένος στον αριστερό ώμο, καλύφθηκε πίσω από μια ελιά μαζί με τον Ταγματάρχη Κωνσταντίνο Τσιάκκα.

Ο υπασπιστής του, που κατάφερε να διαφύγει την τελευταία στιγμή, γύρισε το κεφάλι του και είδε τον ηρωικό Διοικητή για τελευταία φορά: είχε τραβήξει το πιστόλι του και πολεμούσε μόνος του τους Τούρκους που τον πλησίαζαν, μέχρι που οι πυροβολισμοί σίγησαν... ​Έκτοτε, ο «Δαβάκης της Κερύνειας» πέρασε στο πάνθεον των Αγνοουμένων.

Παρά το γεγονός ότι το 1975 ο ίδιος ο Ραούφ Ντενκτάς έστειλε επιστολή μέσω του ΟΗΕ επιβεβαιώνοντας ότι ο Κουρούπης δεν βρισκόταν στη λίστα των νεκρών, η τύχη του δεν εξακριβώθηκε ποτέ.

Πέθανε όρθιος, πιστός στο καθήκον, αρνούμενος να παραδώσει την Κερύνεια χωρίς να ποτίσει το χώμα της με το αίμα του. Αντισυνταγματάρχης Παύλος Κουρούπης. Αθάνατος!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους