Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Με αφορμή την τραγική κατάληξη της μητέρας της Afroditi Nestora αναρτώ ένα άρθρο που έγραψα μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο σπίτι μου, πριν ένα χρόνο, και το οποίο δεν δημοσιεύτηκε από την εφημερίδα που θα το φιλοξενούσε… Δυστυχώς, τραγικά επίκαιρο! Αναθυμιάσεις του τοξικού λόγου… Του Μάξιμου Χαρακόπουλου Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, η ελληνική κοινωνία και οι θεσμοί της χώρας ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα από την ισοπεδωτική τοξικότητα.

Για μια μεγάλη περίοδο, οι φλόγες του φανατισμού απειλούσαν να κάψουν τα πάντα.

Προσωπικότητες λοιδορήθηκαν, συκοφαντήθηκαν, κυνηγήθηκαν.

Εκδηλώθηκαν απαράδεκτες συμπεριφορές και ασχήμιες κατά πολιτικών, παραγόντων της δημόσιας ζωής, καλλιτεχνών.

Το μίσος είχε καταλάβει τη θέση της λογικής σε πολλούς συμπολίτες μας.

Η οικονομική κρίση δημιούργησε ένα εύφλεκτο πεδίο, όμως οι διαστάσεις του φαινομένου των άκριτων επιθέσεων πυροδοτήθηκε και ενισχύθηκε από την εσκεμμένη τοξική ρητορική πολιτικών δυνάμεων, από τα αριστερά και τα δεξιά, αλλά και συγκεκριμένων ΜΜΕ.

Σε ένα υπερευαίσθητο και πληγωμένο ακροατήριο που αναζητούσε ενόχους για τη δυσμενή οικονομική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει, ο δημόσιος βίος είχε μετατραπεί σε ένα τεράστιο Κολοσσαίο, όπου με συνοπτικές διαδικασίες πολιτικοί γίνονταν βορά των φανατισμένων.

Η αναταραχή είχε μοιραία αρνητικές συνέπειες στις απεγνωσμένες προσπάθειες διάσωσης της πατρίδας, όταν το καράβι φαινόταν να πηγαίνει στα βράχια.

Ο θόρυβος άρχισε να κατασιγάζει μόνον όταν στην εξουσία ανήλθε ο ΣΥΡΙΖΑ συνεπικουρούμενος από τον εταίρο του.

Πολλοί απ’ αυτούς που είχαν παίξει το χαρτί της έντασης, βρέθηκαν σε θέσεις εξουσίας.

Το τι τελικά έκαναν, και αν πέτυχαν αυτά που είχαν υποσχεθεί, το είδε και το εκτίμησε ο ελληνικός λαός στις εκλογές του 2019.

Έξι χρόνια, όμως, μετά από αυτήν την ταπεινωτική ήττα των δυνάμεων του λαϊκισμού και της πολιτικής οξύτητας, και δύο από την δεύτερη συντριβή τους, που τους έχει οδηγήσει στην πολυδιάσπαση ή και στην ιδιώτευση, ψήγματα εκείνης της αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς συνεχίζουν να επιβιώνουν.

Επίγονοι των εταίρων της κυβέρνησης της «πρώτης φοράς αριστερά», ως σύγχρονοι Ιαβέρηδες, χωρίς ηθικές αναστολές, στοχοποιούν με ασύστολες συκοφαντίες πολιτικούς τους αντιπάλους.

Ρίχνουν λάσπη στον ανεμιστήρα της τοξικότητας.

Δηλητηριάζουν τον πολιτικό βίο.

Απαξιώνουν όλα τα θεσμικά όργανα του κράτους, και εμμέσως ωθούν σε πράξεις αυτοδικίας.

Με απόλυτη έλλειψη ευθύνης για τις συνέπειες της ρητορικής τους, αλλά και εξόφθαλμης αδιαφορίας για την αλήθεια των ισχυρισμών τους, με μοναδική επιδίωξη το μικροκομματικό κέρδος.

Στόχος που δεν μπορεί να επιτευχθεί διαφορετικά, καθώς απουσιάζει από τον λόγο τους η οποιαδήποτε θετική πρόταση, ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την οικονομία, την κοινωνία, την εκπαίδευση, την εξωτερική πολιτική.

Και το κενό επιχειρείται να καλυφθεί από τις αναθυμιάσεις του έξαλλου καταγγελτικού λόγου.

Πριν από λίγες ημέρες, η πολυκατοικία στην οποία διαμένω με την οικογένειά μου, έγινε στόχος τρομοκρατικής επίθεσης.

Ευτυχώς, η φωτιά που εκδηλώθηκε στην είσοδο κατασβήστηκε γρήγορα και αποφύγαμε τα χειρότερα.

Δυστυχώς, απ’ αυτούς που καλλιέργησαν αυτό το τοξικό κλίμα, αντί της καταδίκης επελέγη η σιωπή... Ίσως δεν περίμενα και κάτι διαφορετικό.

Το ζήτημα, όμως είναι να μην ξανασυμβούν τέτοια επικίνδυνα συμβάντα, που πέραν όλων των άλλων πληγώνουν το πολιτικό μας σύστημα και απειλούν να μας ξαναβουλιάξουν στον βάλτο της τοξικότητας.

Ευελπιστώ ότι η τραγική εμπειρία της προηγούμενης δεκαετίας έχει κάνει σοφότερη τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και, τελικά, θα περιθωριοποιήσει τις φωνές που δηλητηριάζουν με τοξικό λόγο την κοινωνία. Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρώην υπουργός. #Πάντα_Μάχιμος #Σταθερή_αξία #ΘΕΣΣΑΛΙΑ #Λαρισα #ΝΔ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους