«Κατά τον Δαίμονα εαυτού» If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is: infinite». (Εάν οι θύρες της αντίληψης άνοιγαν, τότε το κάθε τι θα παρουσιαζόταν στον...

Πλήρες Κείμενο:

«Κατά τον Δαίμονα εαυτού» If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is: infinite». (Εάν οι θύρες της αντίληψης άνοιγαν, τότε το κάθε τι θα παρουσιαζόταν στον άνθρωπο όπως ακριβώς είναι: απέραντο. ) ~ Jim Morrison "O ποιητής του χάους", ο Jim Morrison απέδρασε από την ζωή μια μέρα σαν σήμερα, το 1971. "Κατά τον Δαίμονα εαυτού", είναι η Ελληνική φράση που ο πατέρας του ζήτησε να χαραχθεί πάνω στο μνήμα του γιού του.

Τι σημαίνει όμως η φράση αυτή; Γιατί την έβαλαν στον τάφο του Jim Morrison; Η φράση "ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ" είναι Αρχαιοελληνική.

Στην αρχαία Ελλάδα ο δαίμονας δεν είχε την έννοια που του αποδίδεται στα νεότερα χρόνια, του κακού, του Σατανά.

Είχε την έννοια της θεότητας (οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν διάβολο). Ο δαίμων είναι θεός, η μοίρα, το πεπρωμένο, η τύχη, το πνεύμα που προστατεύει, η ψυχή, η θεότητα που ορίζει και νέμει την μοίρα. Στον Όμηρο, ο δαίμων, σημαίνει ένα είδος προσωπικής θεότητας που υπάρχει μέσα στο άτομο και το συνοδεύει από την γέννησή του μέχρι τον θάνατό του.

Στους προσωκρατικούς φιλοσόφους, ο δαίμων απο-θεοποιείται, εξελίσσεται και παίρνει την σημασία της ψυχής, του χαρακτήρα ή της ατομικής μοίρας.

Έγραφε ο Ηράκλειτος: "ήθος ανθρώπω δαίμων", δηλ. "Δαίμων (Θεός) για τον άνθρωπο, δεν είναι παρά ο χαρακτήρας του" Στον Σωκράτη, ο "δαίμων" είναι το θεϊκό κομμάτι της ψυχής, ο προστάτης, ο φύλακας και καθοδηγητής.

Η εσωτερική φωνή που εμπιστευόταν και όριζε ως "θεία έμπνευσή" του.

Όλοι έχουμε μέσα μας το ιερό δαιμόνιο μας.

Ο δαίμονας ταυτίζεται και με την μοίρα του ανθρώπου (ευδαιμονία, κακοδαιμονία) Στις φιλοσοφικές σχολές και ρεύματα της Ελληνιστικής και Ρωμαϊκής περιόδου (Επικούρειοι, Στωικοί, Κυνικοί) συναντάμε την ευδαιμονία ως κοινό φιλοσοφικό στόχο.

Ευδαιμονία δεν σημαίνει ευτυχία, αλλά διαρκή προσωπική προσπάθεια για να είναι σε υγιή και ισορροπημένη κατάσταση ο εσώτερος δαίμων μας.

Η φράση «ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ», ήταν διαδεδομένη φιλοσοφική ευχή, η ανώτατη διάκριση που μπορούσε να απονεμηθεί (μετά θάνατον) σε έναν θνητό. "Να ζεις κατά τον δαίμονά σου" σημαίνει να είσαι ο εαυτός σου, και όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι να είσαι.

Να ζήσεις τη δική σου ζωή και να πράττεις σύμφωνα με αυτό που η συνείδηση σου θεωρεί σωστό, αδιαφορώντας απόλυτα για το τι θα πουν οι άλλοι.

Να είσαι πιστός, στην φύση σου.

Μια στάση ζωής που υιοθετεί ο Jim Morrison και την τηρεί μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ζει (και πεθαίνει) "ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ Εαυτού (του) ". Ασυμβίβαστος, προκλητικός, επαναστατικός, γλώσσα που τσακίζει κόκκαλα.

Ένας σαμάνος.

Στα εφηβικά του χρόνια ο ιδιαίτερα ευφυής Jim Morrison ανακαλύπτει, διαβάζει και παθιάζεται με την λογοτεχνία, την ποίηση και την φιλοσοφία: Friedrich Nietzche, Aldus Huxley, William Blake, Arthur Rimbaud, Charles Boudelaire θα γίνουν οι φωτεινοί οδηγοί του για πάντα.

Παθιάζεται με τους Beat ποιητές και συγγραφείς, και ιδιαίτερα τον Jack Kerouac, του οποίου το βιβλίο "On the road" θα κάνει ευαγγέλιο του, και θα θελήσει να ζήσει την κάθε του στιγμή.

Από τον αγαπημένο του William Blake και την φράση του "If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite" δίνει το όνομα "The Doors" στο θρυλικό ροκ συγκρότημα που φτιάχνει με τον Ray Manzarek το 1965.

Είχε σχεδόν προϊδεάσει για το τέλος, λέγοντας σε συνέντευξή του: "Νομίζω ότι οι άνθρωποι αντιστέκονται στην ελευθερία, γιατί φοβούνται το άγνωστο.

Αλλά είναι ειρωνεία.

Αυτό το άγνωστο κάποτε ήταν πολύ γνωστό.

Είναι εκεί που οι ψυχές μας ανήκουν.

Να εκθέσεις τον εαυτό σου στον βαθύτερο φόβο σου.

Μετά από αυτό, ο φόβος δεν έχει καμιά εξουσία, και ο φόβος για την ελευθερία συρρικνώνεται και εξαφανίζεται.

Είσαι πιά ελεύθερος!" Θαυμαστής ο ίδιος της κλασικής Ελληνικής σκέψης και λάτρης του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επέλεξε να ζήσει ως το τέλος κατά τον Δαίμονα εαυτού: πιστός, στην δική του φύση.

Εφυγε από την ζωή σε ηλικία 27 ετών, σαν σήμερα, κοιτάζοντας τον φόβο κατάματα.

Και οι γονείς του (με τους οποίους δεν είχε καμία σχέση πλέον από τα χρόνια του UCLA), φτιάχνοντας τον τάφο 20 περίπου χρόνια μετά από τον θάνατο του, αναγνωρίζοντας ή και κατανοώντας τον τρόπο ζωής του, έγραψαν κάτω από το όνομα του αυτές τις 4 λέξεις περιγράφοντας με τον καλύτερο τρόπο το πώς και το γιατί της πολυτάραχης ζωής του.

Και φτάνοντας σε μια συμφιλίωση, που ήταν χρωστούμενη και αναπαύει πάντα την ψυχή.

Όχι των νεκρών, αλλά των ζωντανών που - έστω και αργά - αγκαλιάζουν και κατανοούν και αποδέχονται.

Και αυτό, είναι πάντα μια σωτηρία.

Η αλήθεια είναι ότι εγώ ανακάλυψα τον Morrison αργά.

Κάπως μεγάλος.

Αλλά τον αγάπησα πολύ , αποδίδοντας δικαιοσύνη: τον αγάπησα με όλην εκείνην την ορμή μιας αγάπης που - άδικα και ανόητα- άργησε πολύ . Οι θύρες της αντίληψης, είναι τώρα πια ανοιχτές.

ΥΓ: εδώ στο link που προσθέτω στο τέλος, ένα ποίημα του που ο ίδιος απαγγέλει έχοντάς το ντύσει με την υποβλητική μουσική του Albinoni.

Είναι μια αλληγορική προσέγγιση του θανάτου, τον οποίο ο Morrison δείχνει να προτιμά από μια ρηχή και ματαιόδοξη ζωή. "death makes angels of us all and gives us wings where we had shoulders.

No more money, no more fancy dress this other kingdom is by far the best..." Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα τι ακριβώς κρύβουν πίσω τους οι στίχοι, τι ακριβώς θέλει να πει ο Jim.

Απλά, κάθε που το ακούω με συγκινεί πολύ . Δίχως να ξέρω με βεβαιότητα το γιατί.

Ίσως γιατί διαισθάνομαι την αγωνία ενός ανθρώπου για μια “έξοδο“ από την υποκρισία και από την φθορά.

Προς το ξεκάθαρο, και εκείνο που πια δεν μπορεί να φθαρεί : https://youtu.be/WnabESOvl94 Εξαιρετική ανάρτηση του Spyros Hatiras

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους