Η Άγνοια του Κινδύνου και η Ψευδαίσθηση της Ικανότητας. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι πάντοτε ο αντίπαλος, η δυσκολία ή η απειλή που βρίσκεται μπροστά μας. Συχνά, ο μεγαλύτερος κίνδυνος κρύβεται...
Η Άγνοια του Κινδύνου και η Ψευδαίσθηση της Ικανότητας. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι πάντοτε ο αντίπαλος, η δυσκολία ή η απειλή που βρίσκεται μπροστά μας.
Συχνά, ο μεγαλύτερος κίνδυνος κρύβεται μέσα μας, όταν η άγνοια της πραγματικής φύσης ενός κινδύνου γεννά την ψευδαίσθηση ότι γνωρίζουμε περισσότερα από όσα πραγματικά γνωρίζουμε και ότι μπορούμε περισσότερα από όσα πραγματικά μπορούμε.
Όταν κάποιος δεν έχει βιώσει την ένταση, την ταχύτητα, την απρόβλεπτη φύση και τις συνέπειες μιας πραγματικής κρίσης, είναι εύκολο να δημιουργήσει μια λανθασμένη εικόνα για τις δυνατότητές του.
Οι θεωρίες μοιάζουν αρκετές, οι τεχνικές φαίνονται αλάνθαστες και η αυτοπεποίθηση αυξάνεται.
Όμως η πραγματικότητα δεν προσαρμόζεται στις πεποιθήσεις μας.
Λειτουργεί με τους δικούς της κανόνες.
Η υπερεκτίμηση των γνώσεων και των ικανοτήτων μας αποτελεί μία από τις πιο επικίνδυνες παγίδες στην εκπαίδευση, στην ασφάλεια, στις πολεμικές τέχνες και γενικότερα στη ζωή.
Το άτομο που πιστεύει ότι γνωρίζει τα πάντα παύει να αναζητά τη γνώση.
Εκείνος που θεωρεί τον εαυτό του έτοιμο για κάθε πρόκληση σταματά να προετοιμάζεται.
Και τότε το λάθος δεν είναι πλέον πιθανότητα, είναι ζήτημα χρόνου.
Το τραγικό είναι ότι οι συνέπειες ενός τέτοιου λάθους δεν περιορίζονται πάντα στον ίδιο τον άνθρωπο που το διαπράττει.
Μπορεί να επηρεάσουν συναδέλφους, μαθητές, συνεργάτες, φίλους ή ακόμη και ανυποψίαστους ανθρώπους που θα βρεθούν στη λάθος θέση τη λάθος στιγμή.
Η υπερβολική αυτοπεποίθηση που βασίζεται στην άγνοια μπορεί να αποδειχθεί εξίσου επικίνδυνη με την ίδια την απειλή που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Η πραγματική γνώση δεν γεννά αλαζονεία.
Γεννά επίγνωση.
Όσο περισσότερο κατανοεί κάποιος ένα αντικείμενο, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες, τις μεταβλητές και τα όρια που υπάρχουν.
Η εμπειρία δεν οδηγεί στην έπαρση αλλά στον σεβασμό απέναντι στον κίνδυνο και στη διαρκή ανάγκη για μάθηση και εξέλιξη.
Γι' αυτό ο σοφός δεν είναι εκείνος που πιστεύει ότι είναι άτρωτος.
Είναι εκείνος που αναγνωρίζει πόσα ακόμη έχει να μάθει.
Είναι εκείνος που αντιμετωπίζει κάθε κατάσταση με ταπεινότητα, προετοιμασία και καθαρή αντίληψη της πραγματικότητας.
Διότι η άγνοια δημιουργεί ψευδαισθήσεις, ενώ η γνώση αποκαλύπτει την αλήθεια.
Και όταν διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές, η διαφορά ανάμεσα στα δύο μπορεί να είναι καθοριστική. ΥΓ Οι φωτογραφίες ανήκουν σε ένα από τα χιλιάδες βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο που δείχνουν αντιμετώπιση και εξουδετέρωση ανθρώπων που φέρουν πολεμικό οπλισμό.
Είναι άκρως απογοητευτικό και συνάμα επικίνδυνο να γεννά, ένα σύστημα ή ένας εκπαιδευτής την ψευδαίσθηση αυτή, σε απαίδευτους και ανεκπαίδευτους σε στρατιωτικές τακτικές απλούς πολίτες. Σας ευχαριστώ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους