Υπάρχουν παραστάσεις που ολοκληρώνονται με το τελευταίο χειροκρότημα. Και υπάρχουν παραστάσεις που συνεχίζουν να χορεύουν μέσα σου για πολύ καιρό. Οι δύο βραδιές που έζησα στην πανέμορφη Κύπρο...
Υπάρχουν παραστάσεις που ολοκληρώνονται με το τελευταίο χειροκρότημα. Και υπάρχουν παραστάσεις που συνεχίζουν να χορεύουν μέσα σου για πολύ καιρό.
Οι δύο βραδιές που έζησα στην πανέμορφη Κύπρο ανήκουν αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Είχα την ξεχωριστή τιμή να βρεθώ επί σκηνής δίπλα σε έναν άνθρωπο που εκτιμώ βαθιά.
Τον αγαπημένο μου δάσκαλο, μέντορα και, πάνω απ’ όλα, φίλο, Christos Shakallis.
Έναν άνθρωπο που υπηρετεί τον χορό με αφοσίωση, ήθος, γενναιοδωρία και αληθινή αγάπη.
Δίπλα του, η υπέροχη Elena Shakalli και μια εξαιρετική ομάδα επαγγελματιών χορευτών, ανθρώπων με σπάνιο ταλέντο, υψηλό επαγγελματισμό και, πάνω απ’ όλα, όμορφες ψυχές.
Από εκείνες τις ομάδες που καταλαβαίνεις πως η επιτυχία τους δεν χτίζεται μόνο με αμέτρητες ώρες πρόβας, αλλά με αμοιβαίο σεβασμό, εμπιστοσύνη και πραγματική αγάπη για αυτό που δημιουργούν μαζί.
Και κάπου εκεί… ακούγονται οι πρώτες νότες από τον «Μπατίρη τον Λουκά». Ομολογώ πως ο τίτλος δεν ήταν και η πιο… κολακευτική επιλογή για να ανέβει κανείς στη σκηνή! 😄 Για λίγα λεπτά γίναμε όλοι… «μπατίρηδες». Ευτυχώς όμως… μόνο σύμφωνα με τους στίχους.
Γιατί εκείνη τη στιγμή αισθανόμασταν όλοι πραγματικά πλούσιοι.
Πλούσιοι σε συγκίνηση.
Πλούσιοι σε εμπειρίες.
Πλούσιοι σε ανθρώπους.
Πλούσιοι σε αγάπη.
Πλούσιοι σε χαμόγελα.
Πλούσιοι σε εκείνη τη μοναδική ενέργεια που μόνο ο χορός μπορεί να γεννήσει.
Αυτές είναι οι στιγμές που μου θυμίζουν γιατί αφιέρωσα τη ζωή μου στον χορό.
Όχι για τα φώτα της σκηνής.
Ούτε για το χειροκρότημα.
Αλλά για τους ανθρώπους που έχω την ευλογία να συναντώ μέσα από αυτό το ταξίδι.
Από καρδιάς, ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Χρήστο Σιακαλλή για την εμπιστοσύνη, τη φιλία και τη γενναιόδωρη φιλοξενία. Στην Έλενα Σιακαλλή, σε όλους τους υπέροχους χορευτές και σε κάθε άνθρωπο που εργάστηκε με αγάπη για να πραγματοποιηθεί αυτή η ξεχωριστή παράσταση.
Φεύγω από την Κύπρο με μια βαλίτσα γεμάτη όμορφες αναμνήσεις, νέες φιλίες και βαθιά ευγνωμοσύνη.
Μέχρι να ξανασυναντηθούν οι δρόμοι μας… Γιατί τελικά, ο πραγματικός πλούτος δεν βρίσκεται σε όσα αποκτούμε, αλλά στους ανθρώπους που συναντάμε, στις στιγμές που μοιραζόμαστε και στις αναμνήσεις που μας συνοδεύουν για μια ζωή.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους