Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇬🇷 Γαλανόλευκη για όσους αισθάνονται. Η εικόνα της Εθνικής Ελλάδας στο μπάσκετ δεν προκαλεί πλέον μόνο απογοήτευση.

Προκαλεί ανησυχία.

Γιατί αυτή δεν είναι μια συγκυρία.

Είναι το αποτέλεσμα μιας ολόκληρης νοοτροπίας.

Της αδυναμίας να αναδειχθούν νέοι Έλληνες αθλητές, της εύκολης λύσης των ελληνοποιήσεων και της διαρκούς υποβάθμισης της Εθνικής προς όφελος των συλλόγων. Ο Λιόλιος, έχει να δώσει κάποια απάντηση; Ή θα συνεχίσει να κρύβεται; Γιατί όταν όλα πήγαιναν καλά, οι δημόσιες εμφανίσεις και οι φωτογραφίες περίσσευαν.

Τώρα που η Εθνική εκπέμπει SOS, επικρατεί απόλυτη σιωπή.

Βέβαια, έχει πολλούς λόγους να κρύβεται.

Τα δικαστήρια τον ακολουθούν κατά πόδας.

Και ας σταματήσει επιτέλους αυτή η παραποίηση της πραγματικότητας.

Επιτυχία του ελληνικού μπάσκετ δεν είναι οι Ευρωλίγκες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

Επιτυχία του ελληνικού μπάσκετ είναι η Εθνική Ελλάδας.

Επιτυχία είναι να αναδεικνύονται νέοι Διαμαντίδηδες, Σπανούληδες, Ζήσηδες, Παπανικολάου.

Όπως παλαιότερα ο Γκάλης, ο Γιαννάκης, ο Φιλίππου, ο Ανδρίτσος και τόσοι άλλοι που έκαναν μια ολόκληρη χώρα να αισθάνεται περήφανη. Η Εθνική δεν χτίζεται με διαβατήρια.

Χτίζεται με παραγωγή Ελλήνων παικτών.

Και μέσα σε όλα αυτά προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα.

Πού είναι ο Γουόκαπ; Πού είναι ο Ντόρσεϊ; Που είναι Μήτογλου; Πού είναι ο Αντετοκούνμπο; Γιατί δεν συμμετέχουν; Οι νέοι Αβδάλας, Ζούγρης και Σαμοντούροφ; Και περιμένω ξεκάθαρες απαντήσεις.

Όχι μόνο από τον Λιόλιο, αλλά και από τον Σπανούλη.

Γιατί θυμάμαι πολύ καλά ότι πριν από λίγο καιρό είχε μιλήσει δημόσια με ιδιαίτερη ένταση για τον Ρογκαβόπουλο.

Σήμερα τι άλλαξε; Γιατί τώρα επικρατεί σιωπή; Και επειδή ο αντίλογος θα είναι ο Σλούκας και ο Καλάθης, ΟΧΙ κύριοι, δεν θα βάλω στον ίδιο παρανομαστή τον Σλούκα και τον Καλάθη με τους παραπάνω.

Με πάνω από 130 συμμετοχές ο καθένας ΔΕΝ θα τους συγκρίνω με τις 30 του Ντόρσεϊ, τις 14 του Γουοκαπ και των όσων έχουν κάνει τα κακομαθημένα πιτσιρίκια.

Προσωπικά με απογοήτευσε και η συμπεριφορά του Γιάννη Αντετοκούμπο και των αδερφών του.

Γιατί δεν νομίζω να τίθεται θέμα κούρασης ούτε τραυματισμών.

Και για να προλάβω τους βλακαμάδες πονηρατζήδες, μακριά τα ρατσιστικά και τα εθνικιστικά από την σελίδα μας.

Εδώ μιλάμε καθαρά αγωνιστικά, με διευθύνσεις και ονόματα χωρίς να χαϊδεύουμε τα αφτιά κανενός. Η Εθνική Ελλάδας δεν μπορεί να λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Δεν μπορεί να γίνεται πεδίο προσωπικών σχέσεων, εξυπηρετήσεων ή οπαδικών ισορροπιών.

Αφήστε την Εθνική έξω από όλα αυτά.

Γιατί η γαλανόλευκη δεν ανήκει σε παράγοντες, προπονητές ή ομάδες.

Δεν ανήκει στους μανατζαραίους.

Ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Υ.γ: Να συμπληρώσω κάτι, γιατί αρκετός κόσμος μπερδεύτηκε και ίσως ευθύνομαι κι εγώ γι' αυτό, αν δεν έγινα αρκετά κατανοητός.

Το ποστ αναφέρεται γενικότερα στην αγωνιστική εικόνα και τη νοοτροπία που παρουσιάζει η Εθνική ομάδα το τελευταίο διάστημα.

Η ήττα από τη Ρουμανία ήταν απλώς η αφορμή για να ανοίξει αυτή η συζήτηση.

Αυτό, βέβαια, δεν αλλάζει το γεγονός ότι η Εθνική όφειλε να κερδίσει τη Ρουμανία, ακόμη και με την τρίτη πεντάδα της.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους