“ΟΙ ΑΝΔΡΕΙΟΙ ΠΡΟΝΟΟΥΝ ΠΡΙΝ ΕΡΘΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΕΡΘΟΥΝ, ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ'' Πιττακός ο Μυτιληναίος (650-570 π.Χ.): ΕΞΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ '74...

Πλήρες Κείμενο:

“ΟΙ ΑΝΔΡΕΙΟΙ ΠΡΟΝΟΟΥΝ ΠΡΙΝ ΕΡΘΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. ΟΤΑΝ ΑΥΤΑ ΕΡΘΟΥΝ, ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΓΕΝΝΑΙΟΙ'' Πιττακός ο Μυτιληναίος (650-570 π.Χ.): ΕΞΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ '74 ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ “The wise foresee events before they occur; when they do occur, it is the brave who take action.” — Pittacus of Mytilene (650–570 BC): Six of the heroes who fought to the bitter end against the Turkish invaders in Cyprus in July 1974 1. Καταδρομέας διοικητής 33ης Μοίρας ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΑΝΗΣ, από το Σιδηρόκαστρο Σερρών.

Χτυπήθηκε από Τούρκο ελεύθερο σκοπευτή και η θέση του γαζώθηκε λυσσωδώς απ' τους Τούρκους για να μην καταφέρουν να τον παραλάβουν έστω και νεκρό οι άντρες του! Τα οστά του βρέθηκαν ακριβώς πάνω εκεί, σε ομαδικό τάφο με τέσσερις άλλους πεσόντες, σε τουρκικό στρατόπεδο του κατεχόμενου ακόμη Αγίου Ιλαρίωνα! Του Βυζαντινού Κάστρου, στο οποίο ο Γεώργιος Κατσάνης έδινε "κλίνατε επί δεξιά" κάθε ημέρα στην αναφορά της 33ης Μοίρας στο Πέλλαπαϊς, για να μην ξεχνούν τον στόχο, την αποστολή και την θυσία τους, που δεν θα αργούσε... 2. Λοχαγός ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΟΥΝΤΑΣ, διοικητής του 31ου Λόχου Λοκατζήδων της ΕΛΔΥΚ. 22 Ιουλίου 1974, Άγιος Γεώργιος Κερύνειας Κύπρου, ο “Αττίλας” άρχισε ήδη να ξεδιπλώνεται..! … Στις 22 το πρωί ο 31ος Λόχος Λοκατζίδων με διοικητή τον Λοχαγό Κατούντα διατάχτηκε λανθασμένα από στρατιωτικής άποψης να σταλεί να πολεμήσει σε μάχη εκ του συστάδην με τον ελαφρύ οπλισμό του στον Άγιο Γεώργιο Κερύνειας ενάντια στους προελαύνοντας Τούρκους, που μέχρι εκείνη τη στιγμή τους αντιμετώπιζε μόνο του το 251 ΤΠ του επίσης μέχρι σήμερα αγνοούμενου Αντ/ρχη Πεζικού, Παύλου Κουρούπη, στην ουσία μια διλοχία. Ο Κατούντας, επικεφαλής 62 ανδρών, συνάντησε σκόρπιους πεζικάριους από το 251 Τάγμα που οπισθοχωρούσαν.

Τους ρώτησε, που είναι οι Τούρκοι.

Αυτοί του είπαν, ότι είναι καλύτερα να φύγουν, γιατί οι Τούρκοι είναι πάρα πολλοί.

Η εκνευρισμένη απάντηση του Λοχαγού ήταν: ”Σας ρώτησα που είναι και όχι πόσοι είναι.

Εσείς φύγετε, εγώ με τους άνδρες μου συνεχίζουμε!”. Προχώρησε κι έκανε ότι μπορούσε να κρατήσει την τούρκικη πλημμυρίδα που συνεχώς ενισχύονταν με πεζικό, που ακολουθούσε τα συνεχώς προελαύνοντα τουρκικά άρματα.

Τι να σου κάνουν όμως τα ατομικά όπλα, θλιβερά κατάλοιπα του Β’ ΠΠ απέναντι στα Μ-47 της 39ης τουρκικής Μεραρχίας, που απλώνονταν στα περιβόλια και τους οικισμούς μεταξύ της παραλίας και προπόδων του Πενταδάκτυλου σε μια ”διάταξη σάρωσης” μη αφήνοντας τίποτε όρθιο στο διάβα της.

Τότε ο Λοχαγός κατάλαβε, ότι τα πάντα είχαν προδοθεί.

Κι όμως ο Καντούνας είχε κάνει την επιλογή του.

Αν και είχε το χρόνο να οπισθοχωρήσει, έμεινε εκεί με τους λίγους του άνδρες μέχρι τέλους.

Κάποια στιγμή ξεκίνησε μια μάχη που κράτησε περίπου μια ώρα. Οι Λοκατζήδες μας θερίζουν τους επιτιθέμενους Τούρκους, που νομίζουν ότι θα βρουν μπροστά τους φοβισμένους έφηβους, που θα το έβαζαν στα πόδια βλέποντας την καταφανή υπεροπλία τους.

Αλλά ξανάρχονται ξανά …και ξανά.

Τότε ο θρυλικός Λοχαγός κατάλαβε, πως όλοι τους είχαν εγκαταλείψει και ότι η Κύπρος είχε προδοθεί.

Πολεμούσε βλέποντας τα πυρομαχικά τους να τελειώνουν.

Κάποια στιγμή όπως μαρτυρεί ο διασωθείς αγγελιοφόρος του, Πάμπος Κυρίλλου, διατάσσει αυτούς τους άνδρες που ήταν κοντά του, να φύγουν και θα τους καλύπτει ο ίδιος.

Οι άνδρες συμπολεμιστές του αρνούνται . Τότε τους λέει, ”Είναι διαταγή ρέ, φύγετε!” Τελευταίος έφυγε ο Κυρίλλου.

Φεύγοντας τον άκουσε να πολυβολεί εναντίον των Τούρκων που είχαν πλησιάσει στο σημείο που βρίσκονταν ταμπουρωμένος στην κουφάλα μιας χαρουπιάς. ”Ξέροντας το βιογραφικό του κι έχοντας κατά νου την ψυχοσύνθεσή του, θεωρώ απίθανο να πιάστηκε ζωντανός.

Το πιο πιθανό, να έκανε ηρωική έξοδο, μια έξοδο απελπισίας και να έπεσε διάτρητος από τούρκικες, συμμαχικές στο ΝΑΤΟ σφαίρες”, είπε αργότερα ο διασωθείς Πάμπος Κυρίλλου.

Αυτός ήταν ο θρυλικός Λοχαγός Νίκος Κατούντας, από την Πάτρα, Διοικητής του 31ου ΛΚ της 33ης ΜΚ στην Κερύνεια της Κύπρου τον Ιούλιο 1974, 31 χρονών παλληκάρι τότε.

Εμείς τι να πούμε, ΑΘΑΝΑΤΟΣ..! (Θα ήταν παράλειψή μου βέβαια να μην ευχαριστήσω τον διαδικτυακό φίλο Μάκη Κωνσταντίνου που χάρη μιας πρόσφατης ανάρτησής του γράφτηκε αυτό το άρθρο).- Κώστας Μπουμπουρής Αστυν.Δ/ντής ε.α.- Συγγραφέας] 3. Καταδρομέας ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΠΙΚΑΚΗΣ: O Έλληνας ήρωας που ξεφτίλισε τον «Αττίλα». Επέστρεψε στην Ελλάδα, για να σκοτωθεί σε τροχαίο το 1994 4+5 . Δύο άγνωστοι στους πολλούς ήρωες Εβρίτες: ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ από το Ελαφοχώρι Διδυμοτείχου και ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΔΟΪΤΣΙΔΗΣ από την Καρωτή Έβρου.

Αμφότεροι έπεσαν υπέρ πατρίδας, γιατί η Κύπρος πατρίδα μας λογαριάζεται. ''Μικρή Ελλάδα της ψυχής και της ιστορίας μας''. Ήταν μέλη της επιχείρησης “ΝΙΚΗ “, κωδικής ονομασίας που δόθηκε σε μυστική στρατιωτική αποστολή της Ελλάδος την 21η προς 22α Ιουλίου 1974 προς την Κύπρο με σκοπό την αερομεταφορά καταδρομέων στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας.

Η αποστολή ήταν μερικώς επιτυχής και χαρακτηρίσθηκε από τον διεθνή τύπο ως "αποστολή αυτοκτονίας" 6. ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΚΑΛΙΣΤΗΣ: Σκοτώθηκε από σφαίρα στο κεφάλι στις 22 Ιουλίου 1974 -- 211 ΤΠ Λευκωσία -Τράχωνας.

Ο αδελφός του Αντώνης Λάζαρος Σκαλιστής θυμάται και μονολογεί (24 Μαϊου 2018), με αφορμή την ταυτοποίηση των οστών του ήρωα αδελφού του: '' Ρώτησα τι είναι αυτή η τρύπα στο κρανίο .Η λάμψη των ματιών του χώθηκε μέσα στα δικά μου, ήταν σφαίρα ,είπαν τον εκτέλεσαν, η γη έφυγε κάτω από τα πόδια μου. 44 χρόνια θαμμένος το παλικάρι μας που υπεράσπισε την Λευκωσία με την ίδια του την πολύτιμη ζωή για νάχουμε εμείς Ελευθερία Και φευγαλέα συμπόνοια έτσι περάσαμε και περνούμε ζωντανοί νεκροί την τραγωδία μας.

Τώρα μετά από 44 χρόνια τα κόκκαλά σου τα ιερά βγήκαν στην επιφάνεια από άγνωστους μέχρι στιγμής τάφους.

Ιερά οστά της Ελευθερίας ,Μάρτυρας Εσύ ,Εμείς όλοι οι συγγενείς των Ηρώων Αγνοουμένων μας ,Μάρτυρας μου η Πατρίδα μου .Ακόμη ακούω τη φωνή σου 19 Ιουλίου 1974 απόγευμα Παρασκευής ,Μητέρα να πεις του Πατέρα μου και του Αντώνη είμαι καλά εγώ, εδώ θα μείνω να υπερασπίσω το φυλάκιο μου και τη γη μας.

Ήταν λεπτός ο Ιωάννης Σκαλιστής και νευρώδης ,ενθουσιώδης με πολύ αγάπη στην Πατρίδα.

Απόλυτη σιωπή, Πάτερ Διομήδη κάνε τη δέηση σε παρακαλώ, μετά μια κραυγή από όλους μας αφήστε μας ,αφήστε μας να τον φιλήσουμε.

Λέξεις και κλάμα, ένας ήχος, ποια θλίψη δεν είναι δική μου.

Μια φωνή μας λέει έχει πράγματα που δεν τα γνωρίζεται ακόμη ,δεν γνωρίζεται πόσο βασανίστηκα όσο και οι γονείς Πατέρας μας+ Λάζαρος και Εύα ,πως έπεσα , δίψασα και κανείς δεν μου έδωσε νερό να ξεδιψάσω και επιμένει δεν γνωρίζεται τίποτα για τον μαρτυρικό θάνατο μου ,κοιτάξτε τα οστά μου κοιτάξτε τις ριπές όπλων από κεφάλι μέχρι πόδια ,τον άγριο βασανισμό μου.

Σαν να άπλωσε το χέρι του στο μάγουλο μου ήθελε να μου αφηγηθεί την ιστορία του τον αγκάλιασα και τον ξαναφίλησα, κάθε λείψανο και βάσανο.

Έχουμε πολλά να πούμε για το Άουσβιτς των Αγνοουμένων της Κύπρου.

Μόνο εσένα Αγάπησα στη ζωή μου.. Όρθιοι και οι Δύο αγκαλιαστήκαμε.

Θα σε θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή.

Έρχομαι όλο και πιο κοντά σου Αδερφέ μου Ήρωα.

Είμαι εξαντλημένος μόνος μου κρατώντας σφικτά μην πέσουν κάτω τη μάνα μου και την αδερφή μου ,όσους ο Αττίλας μας άφησε στην οικογένεια, περπάτησα αυτό το δύσβατο μαρτυρικό δρόμο με το καθημερινό μοιρολόι της μάνας, χωρίς καμιά ουσιαστική συμπαράσταση.

Θα μπορούσα να ευχαριστήσω τους Ήρωες Νεκρούς μας που μας χάρισαν φως και Ελευθερία, Σκέφτομαι η αγάπη πάντα προστατεύει ,πάντα εμπιστεύεται ,πάντα ελπίζει.. Βλέπω την ατέλειωτη σιωπή σου ,ο πόνος αλλάζει μορφή και ποτέ δεν τελειώνει.

Όλοι σας να θέλετε να λέγεται η αλήθεια και να αποδίδεται η δικαιοσύνη στα εγκλήματα πολέμου που έγιναν σε βάρος των στρατιωτών μας.

Τρία πράγματα δεν μπορούν να κρυφτούν ο ήλιος ,το φεγγάρι και η αλήθεια. Τώρα πια δεν θα σε ξαναδώ ,θα σε δούμε επισκέπτες στο πάνθεον των Ηρώων Μας''.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους