Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Franz Kafka (3 Ιουλίου 1883 – 3 Ιουνίου 1924). Όταν μιλάμε για τον Κάφκα στο σινεμά, το πρώτο που μας έρχεται στο μυαλό είναι η μνημειώδης μεταφορά στην οθόνη της "Δίκης", που ο δημιουργός της, Orson Welles, τη θεωρούσε "τη μεγαλύτερη ταινία του, ακόμα καλύτερη κι από τον 'Πολίτη Κέιν' ". Όμως τα τελευταία χρόνια, το ενδιαφέρον του κινηματογράφου έχει μετατεθεί από τις αφηγήσεις του μεγάλου συγγραφέα στην προσωπική ιστορία του, που έχει εμπνεύσει πολύ διαφορετικές φιλμικές "βιογραφίες". Στις δύο καλύτερες από αυτές, οι σκηνοθέτες προσπαθούν να απεικονίσουν τον τρόπο με τον οποίο ο Κάφκα μεταμορφώνει την ταραχώδη πραγματικότητα της αρχής του εικοστού αιώνα, το οικογενειακό του "μυθιστόρημα" και την ευθραυστότητα της ίδιας του της ύπαρξης στη σκοτεινή, απάνθρωπη, γραφειοκρατική και χωρίς νόημα "καφκική δυστοπία". Ενσαρκωμένος από τον Jeremy Irons στο ασπρόμαυρο, καλτ φιλμ "Kafka" ( Steven Soderbergh, 1991, μια ευανάγνωστη αναφορά στον "Τρίτο Άνθρωπο") ο πραγματικός Κάφκα πρωταγωνιστεί σε μια δαιδαλώδη ίντριγκα - ένα "θρίλερ" μέσα στη "βιογραφία"- που μπαινοβγαίνει στον "Πύργο" και τη "Δίκη". Και στο περσινό "Franz" η Agnieszka Holland χρησιμοποιεί ένα μεταμοντέρνο κινηματογραφικό ιδίωμα -σε αντίστιξη με την πρόζα του συγγραφέα- γιορτάζοντας την ευκαιρία να κάνει ένα καλειδοσκοπικό/εξπρεσιονιστικό πορτραίτο του Καλλιτέχνη.

Από τα τρυφερά παιδικά του χρόνια στα χέρια ενός πληθωρικού πατέρα αφέντη ως τους επιστολικούς -και μη- έρωτές του και την προδοσία του φίλου και εκδότη του, Μαξ Μπροντ, που δεν έκαψε τα χειρόγραφά του μετά από τον θάνατό του από φυματίωση, η κατακερματισμένη χρονική αλληλουχία της αφήγησης ανασυνθέτει τη διαδρομή του "Φραντς" που γίνεται Ο Κάφκα- λογοτεχνικός κολοσσός του 20ού αιώνα.

Και δυστυχώς, στις μέρες μας, τουριστική ατραξιόν για όσους πιστούς προσέρχονται στους τόπους όπου έζησε τη σύντομη ζωή του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους