Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η αξία δεν κάνει θόρυβο Ζούμε σε μια εποχή όπου η επίδειξη συχνά βαφτίζεται επιτυχία.

Αρκούν λίγα δευτερόλεπτα μπροστά σε μια κάμερα για να δημιουργηθεί θόρυβος, συζητήσεις και εκατομμύρια προβολές.

Και ο στόχος επιτεύχθηκε.

Κάθε προβολή, κάθε κοινοποίηση, κάθε οργισμένο σχόλιο, ακόμη και κάθε προσβολή, τους κρατά στο επίκεντρο.

Γιατί στη σημερινή ψηφιακή πραγματικότητα, ακόμη και η αρνητική δημοσιότητα είναι δημοσιότητα.

Αφορμή μπορεί να είναι ένα βίντεο με κάποιον να κάνει αέρα με χαρτονομίσματα.

Και αμέσως ξεκινά η ίδια κουβέντα: ήταν αληθινά χρήματα; Ήταν ευρώ; Ήταν χαρτονομίσματα μιας άλλης χώρας; Πόση ήταν η αξία τους; Όμως η πραγματική ερώτηση είναι άλλη.

Τι σημασία έχει η ονομαστική αξία των χαρτονομισμάτων όταν αυτό που επιδεικνύεται δεν είναι ο πλούτος, αλλά η ανάγκη της επίδειξης; Το χρήμα δεν είναι ούτε ηθικό ούτε ανήθικο.

Είναι ένα εργαλείο.

Δεν έχει χαρακτήρα, δεν έχει αξίες, δεν έχει προσωπικότητα.

Όμως αποκαλύπτει πολλά για εκείνον που το χρησιμοποιεί.

Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε το χρήμα λέει πολύ περισσότερα για εμάς από το ίδιο το ποσό.

Κάποτε η διακριτικότητα θεωρούνταν ένδειξη παιδείας.

Σήμερα, η επίδειξη συχνά παρουσιάζεται ως τρόπος επιβεβαίωσης.

Σαν να πρέπει διαρκώς να αποδεικνύουμε ότι αξίζουμε μέσα από αυτά που έχουμε και όχι μέσα από αυτά που είμαστε.

Κι όμως, οι πραγματικά εύποροι άνθρωποι, όχι μόνο οικονομικά αλλά και πνευματικά, σπάνια αισθάνονται την ανάγκη να διαφημίσουν τον εαυτό τους.

Η αυτοπεποίθηση δεν φωνάζει.

Η αξία δεν κάνει θόρυβο.

Την ίδια στιγμή, άνθρωποι που αξίζουν πραγματικά τον θαυμασμό μας περνούν σχεδόν απαρατήρητοι.

Δεν κυνηγούν την προσοχή.

Δεν μετρούν την επιτυχία σε προβολές, «likes» ή σχόλια.

Είναι οι αφανείς ήρωες της καθημερινότητας.

Και εδώ γεννιέται το πιο σημαντικό ερώτημα.

Ποιοι χτίζουν πραγματικά μια κοινωνία; Εκείνοι που για λίγα λεπτά μονοπωλούν το ενδιαφέρον μας μέσα από μια πρόκληση ή οι αφανείς ήρωες που, χωρίς χειροκρότημα και χωρίς κάμερες, την κρατούν όρθια κάθε μέρα; Ίσως η μεγαλύτερη ευθύνη να μην ανήκει σε όσους επιλέγουν να προκαλούν.

Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα αναζητούν τη δημοσιότητα.

Η ευθύνη ανήκει και σε εμάς.

Κάποιοι ίσως πουν ότι, γράφοντας αυτό το κείμενο, κάνω κι εγώ το ίδιο: ασχολούμαι. Όχι.

Δεν με ενδιαφέρει το πρόσωπο.

Με ενδιαφέρει το φαινόμενο.

Αν δεν υπήρχε αυτό το βίντεο, θα υπήρχε κάποιο άλλο.

Αν δεν ήταν αυτός ο άνθρωπος, θα ήταν κάποιος άλλος.

Η αφορμή αλλάζει· η νοοτροπία παραμένει.

Δεν γράφω για να χαρίσω δημοσιότητα σε κανέναν.

Γράφω γιατί πιστεύω ότι κάποια στιγμή πρέπει να συζητήσουμε για το τι επιλέγουμε να θαυμάζουμε και ποιες αξίες προβάλλουμε ως κοινωνία.

Γιατί το θέμα δεν είναι ένα πρόσωπο.

Το θέμα είναι ο καθρέφτης που αυτό το φαινόμενο μάς δείχνει.

Γιατί κάθε φορά που χαρίζουμε την προσοχή μας στην πρόκληση, της δίνουμε αξία.

Και κάθε φορά που αγνοούμε την προσφορά, της στερούμε την αναγνώριση που της αξίζει.

Η προσοχή είναι το πολυτιμότερο νόμισμα της εποχής μας.

Ας τη δαπανούμε εκεί όπου γεννιέται η πραγματική αξία.

Γιατί ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν φαίνεται από το πόσο πλούσιους ανθρώπους παράγει. Φαίνεται από το ποιους επιλέγει να κάνει πρότυπα. ελένη ζώτου κτηματομεσίτης Ελένη Αθ. Ζώτου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους