Στην περιοχή κοντά στον ασύρματο της Σχολής Πολέμου και επάνω στους βράχους παλιού λατομείου του Λόφου του Μουσών (Φιλοπάππου) εγκαθίστανται 800 οικογένειες προσφύγων από τη Μικρά Ασία, που με...
Στην περιοχή κοντά στον ασύρματο της Σχολής Πολέμου και επάνω στους βράχους παλιού λατομείου του Λόφου του Μουσών (Φιλοπάππου) εγκαθίστανται 800 οικογένειες προσφύγων από τη Μικρά Ασία, που με πενιχρά μέσα, λαμαρίνες και σανίδια εξασφαλίζουν μία προσωρινή στέγη κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης.
Το 1923, από το υπουργείο Γεωργίας παραχωρείται στο Εθνικό Συμβούλιο των Ελληνίδων ο καταπράσινος τόπος που σήμερα είναι γνωστός ως Κονίστρα, για να χρησιμοποιηθεί από τα παιδιά της προσφυγικής συνοικίας.
Ο συνοικισμός γίνεται γνωστός με το όνομα «Ατταλιώτικα» ή «Ασύρματος». 📽️Εδώ πραγματοποιούνται το 1961 και τα γυρίσματα της ταινίας «Συνοικία το όνειρο» σε σκηνοθεσία Αλέκου Αλεξανδράκη, μιας από τις σημαντικότερες του ελληνικού κινηματογράφου.
Η ταινία προκαλεί θύελλα αντιδράσεων επειδή αναδεικνύει με ρεαλισμό τις εικόνες εξαθλίωσης που επικρατούν στην Αθήνα και, τελικά, επιτρέπεται μόνο η προβολή λογοκριμένης εκδοχής της, ύστερα από διαμαρτυρίες του Τύπου, και μόνο στα αστικά κέντρα. 📷Άποψη από τον προσφυγικό οικισμό του Ασυρμάτου, πίσω από την εκκλησία των Τριών Ιεραρχών.
Πετράλωνα, 1920-1929. (Πηγή: Φωτογραφικό Αρχείο της ΕΡΤ)
--------- In the area close to the radio transmitter of the Greek Navy War School and on the rocks of the old quarry on the Hill of the Muses (Philopappos) settle 800 immigrant families from Asia Minor who use meagre means, such as sheets of steel and planks, to secure provisional shelter, and live under appalling conditions.
In 1923, the Ministry of Agriculture hands over to the National Council of Greek Women the all-green grounds that today are known as Konistra, intended to be used by children of the refugee district.
The area assumes the name “Attaliotika” or “Asyrmatos”. 📽️In 1961, the quarter is used as the natural setting for the shooting of the Greek film A Neighbourhood Named the Dream (Synoikia to oneiro), one of the most important films of Greek cinematography, directed by Alekos Alexandrakis.
The film wreaks havoc and is screened amidst reactions on account of its realistic images showing the conditions of poverty and misery that existed in Athens.
Finally and after protests by the Press, only its censored version is allowed for screening in cinema theatres of the urban centres exclusively. 📷View from the refugee settlement of “Asyrmatos”, behind the church of Agion Asomaton. Petralona, 1920–1929. (Source: ERT Photographic Archive) #athensgreece #AthensHistory #DIPYLON
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους