Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το πρώτο ημίχρονο της αναμέτρησης μεταξύ Πορτογαλίας και Κροατίας ήταν, για να είμαστε ειλικρινείς, ένα από τα πιο ανιαρά του τουρνουά.

Ωστόσο, στην επανάληψη τα πάντα ανατράπηκαν.

Είδαμε ένα δεύτερο ημίχρονο που σε "χόρταινε" ποδόσφαιρο και ένταση, με τους Πορτογάλους να παίρνουν τελικά την πρόκριση με 2-1 και να κλείνουν ραντεβού με την Ισπανία. Η Κροατία είδε τρία γκολ της να ακυρώνονται ως οφσάιντ, ενώ παράλληλα υπέπεσε σε παιδαριώδη λάθη, όπως το πέναλτι που ξαναέβαλε την Πορτογαλία στο παιχνίδι.

Η κορύφωση του δράματος ήρθε στο 90ο λεπτό με την αδιανόητη χαμένη ευκαιρία του Πάσαλιτς, μια αστοχία που οι Κροάτες "πλήρωσαν" ακριβά με το γκολ του Γκονσάλο Ράμος στις καθυστερήσεις.

Προσωπικά, θεωρώ πως η εθνική Πορτογαλίας αποτελεί μια τεράστια, ανεκμετάλλευτη δύναμη.

Διαθέτει ένα εξαιρετικό έμψυχο δυναμικό, γεμάτο ποιότητα σε κάθε γραμμή του γηπέδου, και φυσιολογικά περιμένεις να δεις από αυτούς τρεις και τέσσερις φορές καλύτερα πράγματα.

Η τελική τους εικόνα, όμως, καταλήγει απογοητευτική.

Κατά τη γνώμη μου, αυτή η παραφωνία οφείλεται κυρίως σε δύο παράγοντες.

Ο πρώτος, και ίσως ο πιο καθοριστικός, είναι η παρουσία ενός μετρίου προπονητή, ο οποίος δείχνει ανήμπορος να πάρει το 100% από τους παίκτες του.

Ο δεύτερος έχει να κάνει με τη χημεία της ομάδας: υπάρχουν πάρα πολλά "αφεντικά" μέσα στον αγωνιστικό χώρο, κάτι που μπορεί να αποβεί καταστροφικό, ειδικά αν υπάρχουν εγωισμοί και τα αποδυτήρια δεν είναι απολύτως ενωμένα.

Παρόλα αυτά, χαίρομαι πραγματικά που προκρίθηκε η Πορτογαλία.

Θέλουμε να βλέπουμε αμφίρροπες μάχες από εδώ και πέρα, αντί για αναμετρήσεις όπου το απόλυτο φαβορί παίζει με μια θεωρητικά πιο αδύναμη ομάδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους