Από τις αναλύσεις που δεν θα διαβάστε πουθενά αλλού, ειδικά στα ελληνικά: Γιατί υπάρχει τόση εγκληματικότητα στη Γάζα με την κατάρρευση της έννομης τάξης; Επειδή οι Παλαιστίνιοι δεν είναι ένας λαός...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και δεν έχουν την έννοια του συνανήκειν.

Τους συνδέει μόνο το μίσος τους για τους Εβραίους, και αυτό δεν αρκεί σαν βάση για ένα πραγματικά πατριωτικό κίνημα αλληλεγγύης.

Και αυτό, με τη σειρά του, εξηγεί, γιατί τώρα, σε καιρό πολέμου, αντί να στηρίζει ο ένας τον άλλο, συμβαίνει το αντίθετο: σύμφωνα, με τα στατιστικά εγκλήματος, πολλοί κλέβουν ο ένας τον άλλο.

Αδιανόητα πράγματα για άλλες κοινωνίες, αλλά όχι και δύσκολο να τα εξηγήσει κάποιος, ειδικά όσοι γνωρίζουν από κοντά την παλαιστινιακή κοινωνία, όπως οι υπογράφοντες εδώ: Η Wall Street Journal αναφέρει: https://www.wsj.com/world/middle-east/gaza-crime-lawlessness-israel-war-570e3eb3?mod=world_lead_story - «Ληστείες, δολοφονίες εκδίκησης στέλνουν τη Γάζα βαθύτερα στο χάος Η κατάρρευση της δημόσιας τάξης σε καιρό πολέμου πυροδοτεί ένα σαρωτικό κύμα εγκληματικότητας Όταν κλέφτες στο κέντρο της Γάζας έκλεψαν την μπαταρία από το αυτοκίνητο του Muhammed Abu Karsh τον Μάρτιο, ο ίδιος τους καταδίωξε σε έναν σκοτεινό δρόμο και τον πυροβόλησαν στο κεφάλι.

Οι συγγενείς κάλεσαν την αστυνομία, η οποία επιθεώρησε τον τόπο του εγκλήματος στην αγροτική Deir al-Balah, αλλά αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει. "Είπαν ότι δεν έχουν πια φυλακή και ότι αν βρουν τον δράστη, η οικογένειά του μπορεί να τους επιτεθεί και σε αυτούς", δήλωσε ο ξάδελφός του, Μαχμούντ Φουάαντ. "Βλέπουμε καθημερινά καυγάδες μεταξύ οικογενειών.

Οι άνθρωποι γνωρίζουν ότι δεν θα τιμωρηθούν για οτιδήποτε κάνουν". Σχεδόν 33 μήνες μετά τον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς, η εγκληματικότητα και η βία μεταξύ των κατοίκων της Γάζας αυξάνεται, από ληστείες και δολοφονίες μέχρι λαθρεμπόριο και εκβιασμούς προστασίας.

Η τάση αυτή αφαιρεί περισσότερες ζωές Παλαιστινίων, θέτει σε κίνδυνο τις ήδη εύθραυστες διεθνείς επιχειρήσεις βοήθειας και επισύρει προειδοποιήσεις από Αμερικανούς και Άραβες αξιωματούχους που ανησυχούν ότι η Γάζα θα μπορούσε να υποστεί πλήρη αποτυχία διακυβέρνησης για τα επόμενα χρόνια.» Η Γάζα δεν είναι σχεδόν η μόνη περιοχή που είναι γεμάτη εγκληματικότητα όταν υπάρχει κενό εξουσίας.

Ανθρωπιστικοί εργαζόμενοι έχουν πέσει θύματα εγκληματικότητας στο Νότιο Σουδάν, το Μάλι, τη ΛΔ Κονγκό, τη Συρία, την Αιθιοπία, το Αφγανιστάν και αλλού. https://humanitarianoutcomes.org/sites/default/files/publications/awsr2021.pdf Αλλά γιατί υπάρχει τόση εγκληματικότητα στη Γάζα; Γιατί οι άνθρωποι δεν συσπειρώνονται για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον αντί να θυματοποιούν ο ένας τον άλλον; Εν ολίγοις, γιατί οι κάτοικοι της Γάζας αντιμετωπίζουν ο ένας τον άλλον χειρότερα από ό,τι τους αντιμετωπίζει ο κόσμος; Μπορείτε καν να φανταστείτε ένα κύμα εγκληματικότητας στο Ισραήλ με ανθρώπους να λεηλατούν σπίτια που μένουν κενά για μήνες ενώ δέχονται επιθέσεις από τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ; Όταν δεκάδες χιλιάδες Ισραηλινοί έμειναν άστεγοι, άλλοι πρόσφεραν πρόθυμα τα σπίτια και τα ξενοδοχεία τους για καταφύγιο.

Οργανώσεις βάσης ξεπήδησαν για να παρέχουν τρόφιμα και άλλα βασικά αγαθά.

Οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η εγκληματικότητα είναι αποτέλεσμα της φτώχειας, αλλά αυτό δεν είναι ούτε κατά διάνοια αλήθεια.

Ορισμένες από τις φτωχότερες περιοχές του Ισραήλ είναι αυτές που είναι γεμάτες με θρησκευόμενους Εβραίους haredi, και τα ποσοστά εγκληματικότητας εκεί είναι χαμηλά. Οι Παλαιστίνιοι αρέσκονται να παρουσιάζονται στον κόσμο ως γενναιόδωροι, να φέρονται θαυμάσια στους φιλοξενούμενους και σταθεροί στον πατριωτισμό τους και στους δεσμούς τους με τη γη. Γιατί, λοιπόν, δεν έχουμε δει να ξεφυτρώνουν στη Γάζα πολλές ομάδες βάσης, αυτοδιαχειριζόμενες, όπου οι άνθρωποι μπορούν να βρουν ένα δίχτυ ασφαλείας με συμβουλές και υπηρεσίες; Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα, αλλά ένας από τους λόγους φαίνεται να είναι ότι η παλαιστινιακή κοινωνία έχει ελάχιστη αίσθηση της κοινοτικής ευθύνης, της ενότητας και της συλλογικής υπερηφάνειας.

Με άλλα λόγια, οι Παλαιστίνιοι δεν είναι -και δεν ήταν ποτέ- ένας πραγματικός λαός.

Ένας λαός που νοιάζεται ο ένας για τον άλλον.

Ένας λαός εργάζεται μαζί για έναν κοινό στόχο.

Ένας λαός θα είχε ισχυρά κοινωνικά ταμπού απέναντι σε όσους παραβιάζουν την κοινωνική συμφωνία.

Όταν πιστεύεις ότι είσαι μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου, θέλεις να συνεργάζεσαι με τα υπόλοιπα μέλη σου.

Όταν δεν έχεις την αίσθηση της κοινότητας, της λαϊκότητας, τότε ο καθένας για τον εαυτό του.

Το 1947 και το 1948, οι υποτιθέμενοι ηγέτες των Παλαιστινίων Αράβων ήταν οι πρώτοι που έφυγαν.

Έθεσαν τις βάσεις για τη μεγαλύτερη έξοδο τους μήνες που ακολούθησαν.

Ομοίως, οι αραβικές κοινότητες σπάνια πήγαιναν να υπερασπιστούν τα γειτονικά τους χωριά - δεν είχαν καμία αίσθηση "παλαιστινιακής" εθνότητας ή ευθύνης ο ένας για τον άλλον.

Έκτοτε, θα έλεγα ότι υπάρχει μια αδύναμη εθνική συνείδηση μεταξύ των Παλαιστινίων, αλλά αντί να βασίζεται στα θετικά του να θέλουν να οικοδομήσουν το δικό τους έθνος, βασίζεται στο μίσος για τους Εβραίους και το Ισραήλ, το οποίο δεν αποτελεί πολύ ισχυρή βάση για τη φιλοπατρία ή τον εθνικό χαρακτήρα.

Η διεθνής κοινότητα συμβάλλει στην καλλιέργεια της παλαιστινιακής αίσθησης ότι δεν είναι υπεύθυνοι για τη δική τους ευημερία.

Εξάλλου, ο κόσμος ξοδεύει δισεκατομμύρια για βοήθεια προς τους Παλαιστίνιους, και αντί να χρησιμοποιούν αυτή τη βοήθεια ως μέσο για να ορθοποδήσουν (που ήταν η αρχική πρόθεση της UNRWA), περιμένουν να συνεχιστεί για πάντα και απαιτούν όλο και περισσότερα.

Αντί να επικεντρώνουν τη ζωή τους στην υπευθυνότητα, την επικεντρώνουν στα υποτιθέμενα "δικαιώματά" τους.

Νοιάζονται πολύ για το τι τους αξίζει και πολύ λίγο για το τι απαιτεί η κοινωνία τους από αυτούς.

Κατά κάποιον τρόπο αυτή η επί δεκαετίες εξάρτηση από τη διεθνή βοήθεια είναι που δίνει στους Παλαιστίνιους την ιδέα ότι δεν έχουν ευθύνες, αλλά μόνο δικαιώματα.

Όταν δεν μπορούν πλέον να πάρουν αυτό που θέλουν δωρεάν, θα το πάρουν με τη βία.

Το έγκλημα ευδοκιμεί σε μέρη όπου δεν υπάρχει αίσθηση ευθύνης και υπερηφάνειας για τον ίδιο τον λαό.

Γενιές παιδιών που διδάσκονται ότι ο κόσμος τους χρωστάει ευτυχία, οδηγεί αναπόφευκτα σε ανθρώπους που θα κλέψουν ό,τι νομίζουν ότι τους αξίζει -τόσο από τους ίδιους τους γείτονές τους όσο και από τις οργανώσεις που θέλουν να τους βοηθήσουν.

Κάποιος είχε πει: "Οι Παλαιστίνιοι δεν είναι άνθρωποι που έχουν ανάγκη να κάνουν κάτι τέτοιο όπως να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο" Η ακαριαία κατάρρευση του νόμου και της έννομης τάξης μέσα σε λίγες βδομάδες είναι ακριβώς αντανάκλαση της απουσίας κάποιας παλαιστινιακής εθνικής υπόστασης.

Επίσης: - Η διπλή γλώσσα των Παλαιστινίων: Ενα μόνο παράδειγμα (Οι Παλαιστίνιοι ζητάνε συνεχώς χρήματα και απειλούν) https://www.facebook.com/notes/protocols-without-zion/164806117490235/ @ακόλουθοι #7octobermassacre #Ισραήλ #Χαμάς #Παλαιστίνη #Γαζα #Gaza #αντισημιτισμός #NeverAgainIsNow #NeverForget #Israel #Antisemitism #ΖούμεΜέρεςΤου1930 #Ιράν

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους