Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🇵🇪Πριν από έναν αιώνα, μια χούφτα οραματιστές αποφάσισαν να δημιουργήσουν κάτι που θα ξεπερνούσε τα όρια ενός αθλητικού συλλόγου.

Οι αδελφοί Ανδριανόπουλοι, ο Νότης Καμπέρος, ο Μανουσκος και όλοι όσοι στάθηκαν δίπλα τους δεν ίδρυσαν απλώς τον Ολυμπιακό.

Έβαλαν τα θεμέλια ενός φαινομένου που έμελλε να γίνει ο μεγαλύτερος πολυαθλητικός σύλλογος της Ελλάδας και ένας από τους κορυφαίους της Ευρώπης.

Εκείνοι άναψαν τη φλόγα.

Και από τότε, η φλόγα αυτή δεν έσβησε ποτέ.

Η σκυτάλη πέρασε από γενιά σε γενιά, από ποδοσφαιριστές σε ποδοσφαιριστές, από προπονητές σε προπονητές, από προέδρο σε προέδρο.

Από φιλάθλους σε παιδιά που μεγάλωσαν, έγιναν γονείς και κράτησαν ζωντανή την ίδια αγάπη.

Κάθε άνθρωπος που φόρεσε το έμβλημα του Δαφνοστεφανωμένου Εφήβου άφησε το δικό του αποτύπωμα στα χρυσά βιβλία της Ολυμπιακής Ιστορίας.

Γιατί ο Ολυμπιακός δεν ανήκει σε έναν άνθρωπο ούτε σε μία εποχή.

Είναι μια αλυσίδα ανθρώπων που, ο καθένας στη δική του στιγμή, παρέλαβε τη σκυτάλη, την τίμησε και την παρέδωσε ακόμη πιο βαριά, ακόμη πιο λαμπρή, ακόμη πιο ένδοξη.

Μέσα σε αυτά τα πρώτα 100 χρόνια, ο Θρύλος έγινε συνώνυμο της νίκης.

Κατέκτησε αμέτρητους τίτλους, χάρισε ανεπανάληπτες στιγμές συγκίνησης και δικαίωσε απόλυτα το προσωνύμιο που του χάρισε ο λαός του...ΘΡΥΛΟΣ. Έναν Θρύλο που έγινε τρόπος ζωής, που έμαθε γενιές ολόκληρες να μην τα παρατούν ποτέ.

Να παλεύουν μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, να σηκώνουν το κεφάλι ψηλά και να ονειρεύονται μόνο κορυφές.

Έναν τρόπο ζωής ακόμα και στην απλή ανθρώπινη καθημερινότητά.

Και μέσα σε αυτόν τον αιώνα, ήρθε και κάτι που κάποτε έμοιαζε αδιανόητο. 21 ευρωπαϊκά τρόπαια στα ομαδικά αθλήματα.

Είκοσι μία κορυφές που ανήκουν σε κάθε νεκρό παιδί της Θύρας 7, σε κάθε Ολυμπιακό που ταξίδεψε, τραγούδησε, δάκρυσε, πίστεψε και δεν έπαψε ποτέ να στηρίζει το μεγαλείο του συλλόγου.

Αλλά ο Ολυμπιακός δεν έμαθε ποτέ να ζει μόνο με τις αναμνήσεις του, κοιτάζει πάντα μπροστά.

Και είναι όμορφο να φανταζόμαστε πως, στην παρουσίαση του νέου γηπέδου, ήταν όλοι εκεί. Ο Μανούσκος, ο Νότης Καμπέρος, οι αδελφοί Ανδριανόπουλοι, ο Νίκος Γουλανδρής, ο Σταύρος Νταϊφάς.

Όχι ως πρόσωπα διαφορετικών εποχών, αλλά ως μία αδιάσπαστη αλυσίδα ανθρώπων που υπηρέτησαν το ίδιο ιδανικό, τον Ολυμπιακό.

Και κάπου εκεί, ο Μιλτιάδης Μαρινάκης να κοιτάζει τον γιο του, τον Βαγγέλη, με την ίδια περηφάνια που νιώθει κάθε Ολυμπιακός πατέρας όταν βλέπει το παιδί του να συνεχίζει το έργο του.

Να μεγαλώνει καθημερινά το όνομα, τη δύναμη και τη δόξα του Ολυμπιακού, κρατώντας τη σκυτάλη ψηλά, ώστε και οι επόμενες γενιές να έχουν έναν ακόμη μεγαλύτερο Θρύλο να παραλάβουν.

Με την ίδια πίστη που είχαν οι ιδρυτές του, ευχόμαστε όλοι να ζήσουμε τη νέα μεγάλη εποχή του συλλόγου.

Να δούμε το νέο Καραϊσκάκη, το νέο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, το νέο κολυμβητήριο και κάθε έργο που θα συνεχίσει να μεγαλώνει τον Ολυμπιακό και να τον οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερους θριάμβους.

Γιατί κάθε γενιά έχει χρέος να παραδώσει τον Ολυμπιακό μεγαλύτερο από ό,τι τον παρέλαβε.

Αυτό έκαναν οι ιδρυτές.

Αυτό έκαναν όλοι οι πρόεδροι που πέρασαν.

Αυτό έκαναν οι αθλητές, οι προπονητές και οι φίλαθλοι.

Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε όλοι εμείς. 100 χρόνια Δόξας. 100 χρόνια Τιμής. 100 χρόνια Θριάμβων. 🧨Ο Θρύλος δεν γράφει απλώς ιστορία, τη συνεχίζει.

Και τα επόμενα 100 χρόνια μόλις ξεκίνησαν.🇵🇪 Ζήτω ο Θρύλος. Ζήτω ο Ολυμπιακός. Για πάντα στις κορυφές. #REDonAIR

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους