Επειδή είμαι από τα Γιάννενα και την Ήπειρο την ξέρω, την καταλαβαίνω την νοοτροπία. Η Ήπειρος είναι ο τόπος όπου μπορεί να σου πει ο άλλος με απόλυτη σοβαρότητα ότι «εμείς εδώ ξέρουμε καλύτερα» και...
Επειδή είμαι από τα Γιάννενα και την Ήπειρο την ξέρω, την καταλαβαίνω την νοοτροπία. Η Ήπειρος είναι ο τόπος όπου μπορεί να σου πει ο άλλος με απόλυτη σοβαρότητα ότι «εμείς εδώ ξέρουμε καλύτερα» και μετά να κάνει ακριβώς εκείνο που αποδεικνύει ότι, τελικά, δεν ξέρουμε ούτε πού βάζουμε την υπογραφή μας. Το Δημοτικό Συμβούλιο Πρέβεζας είπε ομόφωνα «όχι» στην εγκατάσταση συστήματος drone της Πυροσβεστικής στον Βράχο για πυροπροστασία και εναέρια επιτήρηση. Ομόφωνα.
Δηλαδή δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να πει: «Ρε παιδιά, μήπως αντί να το απορρίψουμε, να βάλουμε όρους;» Όχι.
Πήγαμε κατευθείαν στο ηπειρώτικο πρωτόκολλο: «Δεν ξέρω τι είναι, δεν ξέρω πώς δουλεύει, δεν ξέρω τι είναι αυτά τα διαόλια, άρα όχι». Και μετά απορούμε γιατί η χώρα προχωράει σαν κάρο σε ανηφόρα. Η Πυροσβεστική ζήτησε χώρο για drone.
Δηλαδή ένα εργαλείο που μπορεί να βλέπει καπνό, θερμικά σημεία, εστίες και κινδύνους πριν φτάσουμε στο κλασικό ελληνικό δελτίο ειδήσεων: «Η φωτιά πήρε γρήγορα διαστάσεις λόγω των ισχυρών ανέμων». Ναι, βέβαια.
Πάντα οι άνεμοι φταίνε.
Μόνο οι άνεμοι.
Εμείς ποτέ.
Ποτέ η πρόληψη που την πνίγουμε στα τσίπουρα.
Οι αντιρρήσεις, λέει, ήταν η ηχορύπανση, τα προσωπικά δεδομένα, το τουριστικό προϊόν, το αγροτικό ιατρείο, η εκκλησία, ο πολιτιστικός σύλλογος.
Όλα μαζί.
Έλειπε μόνο να βγει κάποιος να πει ότι το drone θα κόψει και το γάλα στις κατσίκες.
Να τα πάρουμε ένα ένα. Ηχορύπανση; Σοβαρό θέμα.
Να ζητήσεις μελέτη θορύβου.
Προσωπικά δεδομένα; Σοβαρό θέμα.
Να ζητήσεις πρωτόκολλο, περιορισμό λήψης, θερμική επιτήρηση, διαγραφή δεδομένων, έλεγχο πρόσβασης.
Ακατάλληλο κτίριο; Σοβαρό θέμα.
Να προτείνεις άλλο κτίριο.
Συστέγαση με ιατρείο και σύλλογο; Σοβαρό θέμα.
Να βρεις εναλλακτική χωροθέτηση. Τουρισμός; Εδώ αρχίζει η κωμωδία.
Διότι το drone της Πυροσβεστικής θα πλήξει τον τουρισμό, αλλά μια φωτιά στον Βράχο δεν θα τον πλήξει.
Ο τουρίστας, προφανώς, θα δει drone και θα πει: «Τι είναι αυτά τα πράγματα; Έχουν πυροπροστασία; Φεύγω!!!». Ενώ αν δει καπνό, σειρήνες, εκκένωση, πεύκα να καίγονται και τον ουρανό πορτοκαλί, θα πει: «Αυθεντική ηπειρώτικη εμπειρία.
Να το γράψω πέντε αστέρια στην κριτική στο Booking!!!». Σοβαρευτείτε λίγο.
Μιλάμε για πυροπροστασία.
Μιλάμε για τα πρώτα κρίσιμα λεπτά μιας φωτιάς.
Μιλάμε για το αν η Πυροσβεστική θα έχει εικόνα πριν το «αχ μωρέ, κάπου καπνίζει» γίνει «τρέξτε να φύγετε» και πριν ακόμη αρχίζει να ουρλιάζει το 112 στα κινητά μας Και το πιο ωραίο είναι ότι στην Ήπειρο έχουμε και το θράσος να λέμε ότι είμαστε πρακτικοί άνθρωποι. Πρακτικοί; Πρακτικός άνθρωπος δεν είναι αυτός που λέει όχι σε ένα εργαλείο επειδή δεν του αρέσει η ιδέα.
Πρακτικός άνθρωπος είναι αυτός που λέει: «Θα το βάλεις, αλλά με όρους.
Θα μου πεις τι καταγράφει.
Θα μου πεις πού πετάει.
Θα μου πεις ποιος βλέπει.
Θα μου πεις πότε σβήνονται τα δεδομένα.
Θα μου πεις πόσο θόρυβο κάνει.
Θα μου πεις γιατί εδώ και όχι αλλού». Αυτό είναι πρακτικό μυαλό.
Το άλλο είναι το γνωστό: «Εγώ δεν το θέλω γιατί έτσι». Και επειδή είμαστε Ήπειρος, να το πούμε και αλλιώς: Δεν γίνεται να έχουμε άποψη για όλα, από τον καιρό μέχρι τη γεωπολιτική, από το εμβόλιο κατά του κορονοϊού μέχρι το ραντάρ, από το drone μέχρι την τεχνητή νοημοσύνη, και κάθε φορά που έρχεται κάτι οργανωμένο να κάνουμε σαν να μας έφεραν κατασκοπευτικό Ζέπελιν πάνω από το χωριό.
Το drone της Πυροσβεστικής δεν ήρθε να δει ποιος πίνει καφέ, ποιος πάει στην εκκλησία, ποιος μάλωσε με τον γείτονα και ποιος έχει απλωμένα σώβρακα στην αυλή.
Και κυρίως για το ποιος πίνει ούζο το καλοκαίρι ενώ στην ήπειρο πίνουμε μόνο τσίπουρο on the rocks.
Ήρθε για να βλέπει φωτιές.
Και αν δεν εμπιστεύεσαι το κράτος, καλά κάνεις και δεν το εμπιστεύεσαι τυφλά.
Αλλά τότε ζητάς κανόνες.
Δεν πετάς το εργαλείο επειδή φοβάσαι τον χειριστή.
Γιατί με αυτή τη λογική να βγάλουμε και τις κάμερες από τα λιμάνια.
Να βγάλουμε και τα GPS από τα ασθενοφόρα.
Να βγάλουμε και τους αισθητήρες από τα δάση.
Να γυρίσουμε όλοι στο καραούλι με το κιάλι και τον φραπέ.
Και μετά, όταν ανάψει η πλαγιά, θα φωνάζουμε: «Πού είναι το κράτος;» Το κράτος ήταν εκεί.
Μόνο που του είπαμε να φύγει γιατί μας χαλούσε το τουριστικό προϊόν.
Η σωστή απόφαση δεν ήταν «ναι σε όλα». Κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν λέει να μπαίνουν drones όπου να ’ναι, όπως να ’ναι, χωρίς κανόνες.
Η σωστή απόφαση ήταν: «Ναι, αλλά με όρους». Ναι, αλλά όχι χωρίς μελέτη.
Ναι, αλλά όχι χωρίς εγγυήσεις.
Ναι, αλλά όχι χωρίς περιορισμούς.
Ναι, αλλά όχι χωρίς έλεγχο.
Ναι, αλλά όχι στο συγκεκριμένο κτίριο αν είναι ακατάλληλο.
Ναι, αλλά βρείτε άλλη θέση στον Βράχο ή κοντά στον Βράχο.
Αυτό θα ήταν σοβαρή αυτοδιοίκηση.
Το ομόφωνο «όχι» είναι αυτοδιοικητικό καφενείο με πρακτικά συνεδρίασης.
Και μετά θα έρθει ο Αύγουστος.
Θα φυσήξει.
Θα μυρίσει καμένο.
Θα σηκωθούν τα πρώτα τηλέφωνα.
Θα αρχίσουν οι αναρτήσεις: «SOS, φωτιά στην περιοχή». «Ξέρει κανείς τι γίνεται;» «Πού είναι η Πυροσβεστική;» «Γιατί δεν το είδαν νωρίτερα;» «Να αποδοθούν ευθύνες». Και φυσικά το διαχρονικά αγαπημένο στην ελλάδα... ΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ;;; Και φυσικά θα έχουμε ξεχάσει ότι όταν η Πυροσβεστική, δηλαδή το κράτος, ζήτησε ένα εργαλείο για να το δει νωρίτερα, της είπαμε όχι.
Γιατί μας ενοχλούσε το drone.
Όχι η φωτιά. Η Ήπειρος έχει μυαλό, πείσμα και αξιοπρέπεια.
Αλλά μερικές φορές μπερδεύει το πείσμα με τη σοφία.
Και εδώ δεν είδαμε σοφία.
Και αυτό, συγγνώμη, δεν είναι Ήπειρος της λογικής. Είναι Ήπειρος του «άστο μωρέ, βλέπουμε». Μόνο που η φωτιά δεν περιμένει να το ξαναδούμε στο επόμενο συμβούλιο. #JustMyTwoCents
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους