Η αναθεώρηση της ιστορίας του 1974 δεν υπηρετεί την αλήθεια. Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρώ με ιδιαίτερη ανησυχία μια προσπάθεια από ορισμένους κύκλους να ανατραπεί η ιστορική αφήγηση για τα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η άποψη που προβάλλεται είναι ότι ο κύριος υπεύθυνος για το πραξικόπημα και, κατ’ επέκταση, για την τουρκική εισβολή ήταν ο ίδιος ο Πρόεδρος Αρχιεπίσκοπος Μακάριος.

Η ιστορία, όμως, δεν γράφεται με συνθήματα ούτε με πολιτικές σκοπιμότητες.

Γράφεται με τεκμήρια. Ο Μακάριος, όπως κάθε πολιτικός ηγέτης, μπορεί και πρέπει να κρίνεται για τις αποφάσεις και τους χειρισμούς του.

Η διαχείριση των σχέσεων με την Ελλάδα, οι εσωτερικές πολιτικές συγκρούσεις, οι επιλογές του σε κρίσιμες στιγμές αποτελούν αντικείμενο ιστορικής έρευνας και επιστημονικού διαλόγου.

Άλλο όμως είναι η πολιτική αξιολόγηση ενός ιστορικού ηγέτη και άλλο η απόδοση της ευθύνης για ένα στρατιωτικό πραξικόπημα που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από άλλους.

Στις 15 Ιουλίου 1974, η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας ανατράπηκε με τη βία από το καθεστώς της στρατιωτικής δικτατορίας των Αθηνών, μέσω Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στην Εθνική Φρουρά, με τη συνεργασία της ΕΟΚΑ Β΄. Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί πολιτική άποψη αλλά ιστορικό γεγονός που επιβεβαιώνεται από πληθώρα ελληνικών, κυπριακών, βρετανικών και αμερικανικών πηγών.

Ο ίδιος ο Μακάριος, λίγες ημέρες μετά τη διάσωσή του, μιλώντας ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στις 19 Ιουλίου 1974, χαρακτήρισε το πραξικόπημα ως «εισβολή της ελληνικής χούντας στην Κύπρο». Πέντε ημέρες μετά το πραξικόπημα ακολούθησε η τουρκική εισβολή. Η Τουρκία επικαλέστηκε το πραξικόπημα ως πρόσχημα για την επέμβασή της.

Το ότι το πραξικόπημα αποτέλεσε την αφορμή δεν σημαίνει ότι δικαιολογεί ούτε νομιμοποιεί την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή μεγάλου μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι οποίες παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο.

Τα τελευταία χρόνια έχουν δημοσιοποιηθεί ακόμη περισσότερα έγγραφα μέσα από τον «Φάκελο της Κύπρου» και αποχαρακτηρισμένα αρχεία, τα οποία ρίχνουν φως στις αποφάσεις της χούντας και στις ενέργειες που οδήγησαν στο πραξικόπημα.

Αντί να ανατρέπουν την ιστορική εικόνα, την επιβεβαιώνουν και την εμπλουτίζουν με νέα στοιχεία.

Η ιστορική έρευνα δεν πρέπει να φοβάται την κριτική προς κανέναν.

Ούτε προς τον Μακάριο ούτε προς οποιονδήποτε άλλο πρωταγωνίστη της εποχής.

Όμως η κριτική δεν μπορεί να μετατρέπεται σε διαστρέβλωση των γεγονότων.

Η μεγαλύτερη υπηρεσία που μπορούμε να προσφέρουμε στις νεότερες γενιές είναι να τους παραδώσουμε την ιστορία όπως πραγματικά εξελίχθηκε και όχι όπως θα επιθυμούσε η κάθε πολιτική ή ιδεολογική σχολή.

Γιατί ένας λαός που αλλοιώνει τη μνήμη, κινδυνεύει να επαναλάβει τα ίδια τραγικά λάθη.

Η ιστορική αλήθεια δεν ανήκει ούτε στη Δεξιά ούτε στην Αριστερά. Ανήκει στα γεγονότα. Και τα γεγονότα του 1974 δεν αλλάζουν. Ι. Μουτήρης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους