Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σύντροφε Αγιατολάχ, καλό ταξίδι! Όλος ο σιιτικός κόσμος μια συνιστώσα: Πώς η ελληνική ισλαμοαριστερά βρήκε τον δικό της «Άγιο» στο πρόσωπο του Αλί Χαμενεΐ * Τεχεράνη, Ιράν – Σε κλίμα βαθιάς «ταξικής» οδύνης και επαναστατικής κατάνυξης, η ελληνική ισλαμοαριστερά ετοιμάζει τις βαλίτσες της για το μεγάλο ταξίδι.

Σύμφωνα με αποκλειστικές, απολύτως διασταυρωμένες πληροφορίες από τα υπόγεια των Εξαρχείων, της Κουμουνδρούρου, της Χαριλάου Τρικούπη, της Αμαλίας και του Περισσού και τα σαλόνια και τα αμφιθέατρα της προοδευτικής πανεπιστημιακής διανόησης, σύσσωμο το μέτωπο αποφάσισε να αναλάβει τον πιο τιμητικό, τον πιο οργανικό ρόλο στην αυριανή επίσημη κηδεία του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί (και τρισαλί!) Χαμενεΐ: Αυτόν του νεωκόρου.

Μια φυσική συμμαχία: Από τη μούμια του Λένιν στον Αγιατολάχ Για τον ανίδεο δυτικό παρατηρητή, η εικόνα ενός Έλληνα δικαιωματιστή, αριστερού ακτιβιστή να κρατάει το μανουάλι πάνω από το φέρετρο ενός θεοκράτη δικτάτορα ίσως μοιάζει με αντίφαση.

Για τους μυημένους, όμως, πρόκειται για την απόλυτη ιδεολογική δικαίωση. «Τι είναι, στο κάτω-κάτω, η Σαρία μπροστά στο μεγάλο αντιιμπεριαλιστικό καθήκον;» ψιθυρίζουν στα πηγαδάκια των συνιστωσών.

Η λογική είναι απλή, κρυστάλλινη και κυρίως, διαλεκτική: • Ο Χαμενεΐ μισούσε την Αμερική και τους Οβραίους; Ναι. • Η ελληνική αριστερά μισεί την Αμερική και τους Οβραίους; Ναι. • Άρα, ο Χαμενεΐ ήταν ένας παρεξηγημένος σύντροφος που απλώς αντί για τα Άπαντα της μούμιας του Λένιν διάβαζε Κοράνι και αντί για κόκκινη σημαία φορούσε μαύρο τουρμπάνι.

Οι λεπτομέρειες της τελετής και οι «συμβιβασμοί» Η ελληνική αποστολή, δείχνοντας απόλυτο σεβασμό στα έθιμα της Τεχεράνης, έχει ήδη συμφωνήσει στις απαραίτητες υποχωρήσεις για να κυλήσει ομαλά η τελετή: 1. Το dress code: Οι άνδρες της αντιπροσωπείας θα αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά πουκάμισα χωρίς γραβάτα με ειδικά, σεμνά ράσα νεωκόρου.

Οι γυναίκες της αποστολής (όσες τέλος πάντων πάρουν άδεια να ταξιδέψουν, για λόγους... προστασίας από τη δυτική παρακμή) θα φορέσουν το «επαναστατικό τσαντόρ», το οποίο, όπως θα εξηγήσουν αργότερα σε μανιφέστο τους, «απελευθερώνει τη γυναίκα από τα δεσμά του καπιταλιστικού male gaze και της haute coiffure». 2. Το λιβάνισμα: Το παραδοσιακό λιβάνι θα αντικατασταθεί, κατόπιν πιέσεων της νεολαίας, με άρωμα από καμένο λάστιχο και δακρυγόνο, για να θυμίζει τις ένδοξες μέρες των ευρωπαϊκών πεζοδρομίων. 3. Ο θρήνος: Η ελληνική αντιπροσωπεία θα αναλάβει το μοιρολόι.

Αντί όμως για θρησκευτικούς ύμνους, θα ψάλλουν σε πλάγιο τέταρτο ήχο το «Πέσατε θύματα, μουλάδες εσείς» και το «Σώπα, όπου να ᾽ναι θα μας φέρουνε 72 παρθένες πουτάνες, σε λίγα χρόνια θα γαμάμε με κουπόνια» μεταφρασμένα στα φαρσί, καταγγέλλοντας παράλληλα το ΝΑΤΟ, τη γενοκτονία στη Γάζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον πληθωρισμό και τη χούντα Κούλη. Το X (Twitter) παίρνει φωτιά: «Ήταν ένας φεμινιστής της πράξης!» Ήδη τα προσχέδια των ανακοινώσεων έχουν διαρρεύσει.

Γνωστοί αναλυτές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ετοιμάζονται να εξηγήσουν στο ελληνικό κοινό ότι το καθεστώς του Χαμενεΐ ήταν, στην πραγματικότητα, ένα «πρωτοποριακό πείραμα συμπεριληπτικότητας». «Ναι, οk, ίσως υπήρξαν κάποιες μικρές υπερβολές με τα δικαιώματα των γυναικών ή της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας», θα γράψει κάποιος influencer της ριζοσπαστικής αριστεράς, «αλλά πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα. Το Ιράν είχε δωρεάν δημόσια παιδεία στην κατήχηση.

Αυτό δεν είναι κοινωνικό κράτος;» Όταν η τελετή ολοκληρωθεί και ο Αγιατολάχ οδηγηθεί στην τελευταία του κατοικία για να τον φάνε τα σκουλήκια της κόλασης επιτέλους, οι Έλληνες αριστεροί νεωκόροι θα επιστρέψουν στην Αθήνα.

Θα βγάλουν τα τσαντόρ, θα ξαναβάλουν τα t-shirts με τον Τσε και τη Ρόζα Λ. και θα πάνε σε κάποιο self-managed ρακομελάδικο να συζητήσουν για το πώς η θεοκρατία είναι το ανώτατο στάδιο του κομμουνισμού.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους