Κυριακή Ε ' Ματθαίου Ο Κύριος βλεποντας το πλασμα Του τον άνθρωπο να τυρρανιέται από την κακία του διαβολου, λαμβανει δουλου μορφή και κατοικεί αναμεσα μας.Οι άνθρωποι όχι μόνο αγνόησαν την επίσκεψη...
Κυριακή Ε ' Ματθαίου Ο Κύριος βλεποντας το πλασμα Του τον άνθρωπο να τυρρανιέται από την κακία του διαβολου, λαμβανει δουλου μορφή και κατοικεί αναμεσα μας.Οι άνθρωποι όχι μόνο αγνόησαν την επίσκεψη του Θεού στον κόσμο και δεν Τον αναγνώρισαν για Σωτήρα τους, αλλά Τον πολέμησαν και Τον θανάτωσαν.
Όπως προεφητευσε ο σοφός Σολομώντας πάσχισαν να εξαφανίσουν κάθε ίχνος του πάνω στην γη, διότι η Αγία παρουσία Του τους ήταν αφόρητη και η διδασκαλία Του απαράδεκτη και δεν την άντεξαν οι πωρωμένες και εσκοτισμένες τους διάνοιες.
Όμως ο Κύριος, κυρίαρχος επί του Κακού και του θανάτου κυρίευσε την γη με το Ευαγγέλιο και την επί γης Εκκλησία Του και η δόξα της παρουσίας Του αναγγέλεται και δοξάζεται από τους ουράνιους Αγγέλους στο στερέωμα και όλη την οικουμένη. Ο Κύριος, ευεργετώντας και ιώμενος, προσεγγίζει σήμερα μια απομακρυσμένη περιοχή της Παλαιστίνης, τα Γέργεσα . Εκεί κστά τον Λουκά συναντά έναν ταλαιπωρο δαιμονισμένο. Ο Ματθαίος σήμερα μιλάει για δύο.
Σημασία βέβαια δεν έχει ο αριθμός ή η πληροφορηση των ευαγγελιστών αλλά το σημείο πίσω από το θαυμα. Ο Ιησούς συναντά το εξουθενωμένο ανθρωπινο πρόσωπο, απομακρυσμένο από τους συνανθρώπους και την κοινωνία.
Ζούσαν μέσα στα μνήματα γιατί ήταν πνευματικά νεκροί και ήταν γυμνοί γιατί ο διάβολος τους έγδυσε από την Θεία χάρη.Δεμενοι με αλυσίδες γιατί ηταν σκλάβοι της δαιμονικής επηρειας και αφανισμένα πρόσωπα .Γυμνός της θείας χάριτος και σκλάβος στα πάθη καταντά ο ανθρωπος που ζει εκτός Εκκλησίας και συχνάζει στα μνηματα, εκεί δηλαδή οπου βρίσκονται οι νεκρές ιδέες της αθεΐας και οι ταφοι οι γέμοντες με τις ακαθαρσίες της αμαρτίας.
Τα δαιμόνια μέσα τους βλέπουν τον Χριστό, Τον αναγνωρίζουν με τρόμο και φρίσσουν.
Με τρόμο ικετεύουν τον Χριστό να μην τα εξαποστείλει στην άβυσσο, την προωρισμένη για τα πονηρά πνευματα αιώνια φυλακή.
Η φυσική κακία του Σατανά, ο οποίος είναι και ήταν εξ' αρχής δολοφόνος και καταστροφέας, τον ωθεί να παρακαλέσει τον Ιησού να στείλει τα δαιμόνια σε κάποιους χοίρους εκεί κοντά.
Έτσι ώστε όταν εγκαταλείψουν τον άνθρωπο και αποτύχουν στην τελειωτική καταστροφή του, τουλάχιστον να βλάψουν τα αθώα ζωντανά και να ικανοποιήσουν την δολοφονική τους μανία και να βλάψουν υλικά τους ανθρώπους.
Πράγματι ο Χριστός επιτρέπει στους δαίμονες να μεταβούν στους χοιρους, για να δείξει ότι ο άνθρωπος αξίζει πολύ περισσότερα από την περιουσία του, ακόμα και από τα ζώα του και οπως η φυση των χοίρων ειναι κτηνώδης έτσι και ο άπληστος άνθρωπος ο οποιος συσσωρευει ακάθαρτα και παρανομα αγαθα.
Και τότε οι χοίροι γκρεμίζονται στον παρακείμενο γκρεμό και σκοτώνονται.
Οι βοσκοί των χοίρων όμως όταν είδαν τα γενόμενα , έτρεξαν και ξεσήκωσαν όλη την πόλη και όλοι μαζί έδιωχναν τον Χριστό από τον τόπο τους και Τον ανάγκαζαν να επιβιβαστεί στο πλοίο και να φύγει μακριά τους.
Οι σκληροί αυτοί άνθρωποι, αφού πρώτα εγκατέλειψαν τον αδελφό τους, μόνο, αβοήθητο, καταφρονεμένο στην οργή των δαιμόνων, μετά έδιωχναν και τον Ευεργέτη του . Υπολόγιζαν την υλική ζημία από την απώλεια των γουρουνιών και δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσουν την θαυμαστή πράξη Αγάπης του Χριστού.
Τρόμαξαν μάλλον από την κυριαρχική του δυναμη πανω στα δαιμόνια αντί να κατανυχθούν, να έρθουν σε μετάνοια και να θελήσουν να Τον κρατήσουν ανάμεσα τους και να ωφεληθούν.
Στην πραγματικότητα ήταν αυτοί οι ίδιοι οι δαιμονισμένοι και οι ακαθαρτοι χοίροι και τους ήταν ανυπόφορη η παρουσία του Χριστού.
Σε αυτόν τον Άδη της πόλεως και της ύπαρξης Του, το θεϊκό φως δεν μπορούσε να διαπεράσει και να μεταμορφώσει την ζωή τους.
Έτσι έμειναν το αιώνιο σύμβολο των αχάριστων και ανοητων ανθρώπων, οι οποίοι έδιωξαν τον Θεό από την ζωή τους και προτίμησαν να συμπορευονται με τον διάβολο.
Παρόλα ταύτα ο Χριστός εσιωπησε και δεν θέλησε να εκβιάσει την πίστη τους, αλλά μάλιστα τους έστειλε και ιεραπόστολο ανάμεσα τους εναν ιαθεντα πρώην δαιμονισμένο, μήπως ακόμα μπορέσουν να συνέλθουν και να σωθούν.
Δεν βρίσκουμε, αγαπητοί μου αδελφοί, ομοιότητες ανάμεσα στους Γαδαρηνούς και τους ανθρώπους των σύγχρονων κοινωνιών; Αλήθεια, δεν έδιωξε ο περίφημος Δυτικός κόσμος, αυτός ο οποίος ευεργετηθηκε και δημιούργησε ανθρωπιστικό πολιτισμό στηριγμένο στο Ευαγγέλιο, τον Χριστό από το προσκήνιο; Σήμερα δεν διώκεται ο Χριστός από τον πολιτισμό, την κοινωνία, την οικογένεια, την αγορά, την παιδεία, την καθημερινότητα μας; Αναγνωρίζει άραγε αυτός ο κόσμος της τάχα προόδου και ευημερίας τον Χριστό; Δυστυχώς, οχι μονον δεν Τον αναγνωριζει αλλά κήρυξε πόλεμο εναντιον Του.
Το κακό και η αντίθεη μανία βρίσκεται ευδιάκριτη και αποκρυσταλλωμενη σε καθε πτυχή της κοινωνίας και του πολιτισμού μας.
Και ούτε διάθεση επιστροφής, ούτε πόθος Θεού, ούτε καλό ανάμεσα στους υπερήφανους ανθρώπους . Ας ελεήσει ο Θεός τους ανθρώπους των εσχάτων από την επήρεια του Σατανά. Ρύσαι ημάς από του Πονηρού, Κύριε. π.Π.Κρούσκος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους