Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Ακούστε, εσείς που περνάτε το μονοπάτι του γνωστού κόσμου... Είμαι ο Κόναν, γιος της Κορίν, της σκοτεινής Κιμερίας.

Πριν το όνομά μου ψιθυριστεί από φόβο ανάμεσα σε βασιλιάδες και μάγους, ήμουν απλά ένα αγόρι που το είχε διαμορφωθεί από κρύο, πείνα και ατσάλι. " "Τα βουνά της χώρας μου δεν έδειξαν ποτέ έλεος.

Κάθε χειμώνα άρπαζε από τους αδύναμους την τελευταία του ελπίδα, και εκεί έμαθα ότι ένας άνθρωπος αξίζει μόνο τη δύναμη του χεριού του και τη σταθερότητα του λόγου του.

Από μικρός κρατούσα το σπαθί, και από μικρός κατάλαβα ότι το πεπρωμένο δεν γράφεται από τους θεούς, αλλά από το αίμα που χύνεται στο πεδίο της μάχης. " "Δέσχισα τα εδάφη της Ιβοριανής Εποχής ως κλέφτης σε διεφθαρμένες πόλεις, μισθοφόρος κάτω από πρότυπα που δεν σεβάστηκα, πειρατής στις ταραχώδεις θάλασσες μαζί με τον ατρόμητο Belit, τυχοδιώκτης ανάμεσα σε ξεχασμένα ερείπια και εχθρός των μάγων που τόλμησαν να αψηφήσουν τη θέληση του Crom.

Έχω δει αυτοκρατορίες να υψώνονται και να καταρρέουν σαν κάστρα από άμμο ενάντια στην παλίρροια. " "Αγάπησα τις γυναίκες που η ομορφιά τους ανταγωνιζόταν το σέλας.

Έκλαψα για εκείνους που μου άρπαξαν οι σκληροί θεοί.

Συνάντησα ανώνυμα τέρατα, προγονικά φίδια και πλάσματα από εποχές πριν από την ανθρώπινη μνήμη.

Και με κάθε μάχη που κερδίζεται, κουβαλούσα νέες ουλές... αναμνήσεις χαραγμένες στη σάρκα, όχι στους πάπυρους. " "Πολλοί έχουν κυνηγήσει το χρυσό.

Άλλοι κυνήγησαν τη δόξα εγώ κυνήγησα μόνο την ελευθερία, γιατί κανένας θησαυρός δεν ζυγίζει περισσότερο από τις αλυσίδες των δεσμών. " "Τελικά, όταν τα μαλλιά μου είχαν δώσει σημάδια αμέτρητων πολέμων, κατέκτησα έναν θρόνο.

Όχι από το πατρογονικό δικαίωμα, αλλά επειδή κανένα τείχος δεν άντεξε το χέρι μου, και κανένας βασιλιάς δεν αποδείχθηκε πιο άξιος να κυβερνήσει από αυτόν που κατέκτησε το βασίλειό του με το δικό του θ " "Είμαι τώρα ο Κόναν, βασιλιάς της Ακιλόνια. "Αλλά δεν θα ξεχάσω ποτέ το αγόρι από τα βουνά της Κιμέριας.

Γιατί ήταν τα βάσανα που σφυρηλάτησαν την ψυχή μου, το ατσάλι που δυνάμωσε το πνεύμα μου, και οι αμέτρητοι δρόμοι της Ιβοριανής Εποχής που με έκαναν θρύλο. " "Ας γράψουν οι δημοσιογράφοι ό,τι επιθυμούν.

Η αληθινή μου κληρονομιά δεν ζει στο μελάνι... ζει στις πληγές που κουβαλάω και στις ιστορίες που ακόμα θα αντηχούν όταν τα βασίλεια των ανθρώπων δεν είναι τίποτα άλλο παρά σκόνη κάτω από τα πόδια του Chrome. " ⚔️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους