Original Post

Πλήρες Κείμενο:

𝗜𝗻 𝗺𝘆 𝗱𝗿𝗲𝗮𝗺𝘀, 𝗜’𝗺 𝗱𝘆𝗶𝗻𝗴 𝗮𝗹𝗹 𝘁𝗵𝗲 𝘁𝗶𝗺𝗲 Εδώ δεν χωράνε αντικειμενικότητες.

Άλλωστε, many nights Moby saved my life.

Ο σημαντικότερος καλλιτέχνης των τελευταίων 30 ετών, ο άνθρωπος που έκανε δική του την ηλεκτρονική μουσική, ο άνθρωπος που έβγαλε ένα “Everything Is Wrong”, ένα “Play”, ένα “18” και ένα “Hotel”, o άνθρωπος που μας έκανε να ακούμε εμμονικά το “Wait for Me” και το “Destroyed”. Εκείνος που κάποτε διαβάζαμε να γράφει στα CDs του “animals are not ours to eat, wear, or experiment on” και δεν καταλαβαίναμε και πολλά, ούτε και μας ένοιαζε ιδιαίτερα, όμως χρόνια μετά πήραμε και εμείς την απόφαση να προσπαθούμε να συμπεριφερόμαστε σε όλα τα ζώα ως ίσο προς ίσο.

Αυτός που αποτέλεσε τον σημαντικότερο μουσικό σύντροφο σε δύσκολες στιγμές, που η σύνδεση μαζί του είναι κάτι παραπάνω από βιωματική.

Ο καλλιτέχνης δεν θα διαχωριστεί ποτέ από τον άνθρωπο.

Και αυτός ο άνθρωπος, που τα δυο του χέρια γεμίζουν από το τατουάζ Animal Rights, χθες στο Release Athens Festival μπροστά σε 25.000 κόσμου, μας οδήγησε για μια ακόμη νύχτα στα αστέρια.

Και ας είχε περάσει μια 15ετία από την τελευταία φορά.

Κάτι παραπάνω, 21 χρόνια για την ακρίβεια, είχαν να μας επισκεφθούν και οι Garbage, με τη θεάρα Shirley Manson να μη μασάει ποτέ και πουθενά τα λόγια της και να παραμένει το ίδιο αυθεντική, ειλικρινής και καθηλωτική.

Αρκετά ενδιαφέρουσα και η dream pop των Pale Blue Eyes, στην πρώτη τους εμφάνιση στα μέρη μας. 📷 Φωτογραφίες για το Αθηνόραμα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους