«Ο γιος σου μεγάλωσε από τη στιγμή που έδωσε το μεγάλο του όρκο, πατέρα... Πατέρας μου και μάνα μου τώρα είναι η Ελλάδα!» Η ιστορία του 15χρονου Ανδρέα Παρασκευά από την κατεχόμενη σήμερα Κώμα του...

Πλήρες Κείμενο:

«Ο γιος σου μεγάλωσε από τη στιγμή που έδωσε το μεγάλο του όρκο, πατέρα... Πατέρας μου και μάνα μου τώρα είναι η Ελλάδα!» Η ιστορία του 15χρονου Ανδρέα Παρασκευά από την κατεχόμενη σήμερα Κώμα του Γιαλού της Καρπασίας είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία για το πώς ο Αγώνας της ΕΟΚΑ άγγιξε τις ψυχές των παιδιών, μετατρέποντας μαθητές του Γυμνασίου σε ώριμους άνδρες της πρώτης γραμμής.

Ένα παιδί δεκαπεντέμισι χρονιών, γεμάτο αυθορμητισμό και απαράμιλλη γενναιότητα, που για τη δική του καθαρή σκέψη η σύλληψη, η φυλάκιση ή ο θάνατος δεν αποτελούσαν εμπόδιο μπροστά στο χρέος για τη λευτεριά. Ο Ανδρέας, μαθητής της Τετάρτης τάξης του Γυμνασίου Γιαλούσας, οργανώθηκε στη μαθητική πτέρυγα της ΕΟΚΑ στα τέλη του 1955.

Όταν ο πατέρας του, ανησυχώντας για το νεαρό της ηλικίας του, του είπε πως είναι πολύ μικρός για έναν τόσο μεγάλο και επικίνδυνο αγώνα, εκείνος του έδωσε μια απάντηση που αντηχεί αιώνια: «Άργησες, πατέρα, να μου το πεις.

Ο γιος σου μεγάλωσε από τη στιγμή που έδωσε το μεγάλο του όρκο». ⚡ Η πατρική συμπαράσταση και το τίμημα του κομματικού διωγμού: Η ιστορία αυτή κρύβει και ένα βαθύ, ανθρώπινο δράμα.

Ο πατέρας του Ανδρέα, αν και ανήκε στην αριστερή παράταξη, στάθηκε με περηφάνια στο πλευρό του έφηβου γιου του, βοηθώντας τον κρυφά στις ενέργειές του εναντίον των αποικιοκρατών.

Αυτή η πατριωτική στάση προκάλεσε την οργή του κόμματός του.

Όπως συγκλονιστικά θυμάται ο ίδιος ο πατέρας: «Μετά τον θάνατο του γιου μου, ούτε καφέ δεν προσφέρονταν οι αριστεροί φίλοι μου να με κεράσουν.

Έφευγαν από το καφενείο όταν πήγαινα εγώ.

Όμως καμάρωνα που ο γιος μου έδωσε τη ζωή του για την πατρίδα». Παρά τη φτώχεια και τα πολλά παιδιά του, ο χαροκαμένος πατέρας δούλεψε σκληρά για να τα μορφώσει όλα, ώστε να σταθούν αντάξια στη μνήμη του ήρωα αδελφού τους. 💔 Η βομβιστική επίθεση και η καταδίωξη από τις στέγες: Ήταν Δευτέρα, 2 Ιουλίου 1956, γύρω στις 2:30 το μεσημέρι. Ο Ανδρέας, έχοντας μαζί του έναν συμμαθητή του ως σηματοδότη, έστησε μια παράτολμη ενέδρα θανάτου στην καρδιά του χωριού τους, περιμένοντας μια αγγλική στρατιωτική αυτοκινητοπομπή. Μόλις τα οχήματα έφτασαν στο κέντρο της Κώμας του Γιαλού, ο 15χρονος μαθητής βγήκε μπροστά και έριξε με δύναμη τη βόμβα του.

Η έκρηξη συγκλόνισε την περιοχή, τραυματίζοντας δύο Άγγλους στρατιωτικούς.

Αμέσως ξέσπασε ανθρωποκυνηγητό. Οι Άγγλοι στρατιώτες, που είχαν ήδη ακροβολιστεί και πάρει θέσεις μάχης πάνω στις στέγες και στα μπαλκόνια των γύρω σπιτιών, άνοιξαν πυρ. Ο Ανδρέας προσπάθησε να διαφύγει με το ποδήλατό του, όμως οι Άγγλοι τον εντόπισαν από ψηλά και τον πυροβόλησαν θανάσιμα. Ο Ανδρέας Παρασκευά έπεσε ηρωικά στο χώμα της Καρπασίας, μόλις στα 15 του χρόνια.

Λίγο καιρό μετά, η μητέρα του έφερε στον κόσμο ένα ακόμη αγόρι, το οποίο πήρε το όνομα «Ανδρέας», κρατώντας ζωντανή τη φλόγα του έφηβου ήρωα που προτίμησε να πεθάνει ως ελεύθερος Έλληνας παρά να ζήσει σκλαβωμένος. Ανδρέας Παρασκευά. Αθάνατος!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους