Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Ήταν ο 'Ίκαρος' της ΕΟΚΑ, ο προσωπικός σύνδεσμος του Διγενή με τον Μακάριο.

Η μοίρα όμως του έστησε καρτέρι στα Κούρδαλι...» ​Η ιστορία του 28χρονου Παναγιώτη Γεωργιάδη από τα Λειβάδια Πιτσιλιάς είναι μια συγκλονιστική σελίδα του Απελευθερωτικού Αγώνα, αφιερωμένη στους ανθρώπους που κράτησαν στις πλάτες τους το βάρος των πιο κρίσιμων και μυστικών αποστολών της Οργάνωσης.

Ένας εργατικός νέος, υπάλληλος σε ιδιωτική επιχείρηση στη Λευκωσία και μέλος της ΟΧΕΝ, που εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο έμπιστους και στενούς συνεργάτες της ηγεσίας του Αγώνα, σφραγίζοντας την πορεία του με μια τραγική θυσία. ​Πριν ακόμη από την επίσημη έναρξη του 1955, ο Παναγιώτης είχε ριχτεί στη μάχη με το ψευδώνυμο «Ίκαρος». Ήταν ο άνθρωπος που εκτελούσε χρέη προσωπικού συνδέσμου ανάμεσα στον Αρχηγό Διγενή και τον Εθνάρχη Μακάριο.

Παράλληλα, είχε την τεράστια ευθύνη για τη φύλαξη και τη διανομή του οπλισμού στην πρωτεύουσα, ενώ σε στενή συνεργασία με τα αδέλφια του —που διατηρούσαν κρησφύγετο στο πατρικό τους σπίτι— φυγάδευε και απέκρυβε καταζητούμενους αντάρτες, διακινώντας πολλές φορές τον ίδιο τον Πολύκαρπο Γιωρκάτζη. ​⚡ Καταζητούμενος στα βουνά και μετρ των εκρηκτικών: Τον Οκτώβριο του 1956, οι Άγγλοι ανακάλυψαν τη δράση του και ο Παναγιώτης πήρε τα βουνά, ενσωματωμένος στην ανταρτική ομάδα του θρυλικού Στυλιανού Λένα στην Πιτσιλιά.

Εκεί, ανέλαβε το άκρως επικίνδυνο καθήκον της κατασκευής χειροβομβίδων και ναρκών στα μυστικά εργαστήρια του Αμιάντου.

Η δράση της ομάδας τους ήταν τόσο καταιγιστική και οι επιθέσεις τους κατά των Άγγλων τόσο συχνές, που ο ίδιος ο Διγενής τους έστειλε μήνυμα να τις αραιώσουν για να μην προδοθούν. ​Μετά τη σύλληψη του Λένα και τον θάνατο του Δημητράκη Χριστοδούλου τον Φεβρουάριο του 1957, ο Παναγιώτης κατέφυγε προσωρινά στη Λεμεσό για να γλιτώσει τα δίχτυα των αποικιοκρατών.

Όμως, το πάθος του για τη λευτεριά τον έφερε πίσω στην Πιτσιλιά τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, αναλαμβάνοντας το βαρύ έργο της αναδιοργάνωσης της περιοχής που είχε δεχτεί ισχυρό πλήγμα από τις μαζικές συλλήψεις των Άγγλων. ​💔 Το τραγικό παιχνίδι της μοίρας στα Κούρδαλι: Η μοιραία στιγμή δεν γράφτηκε σε κάποια μάχη με τον εχθρό, αλλά από ένα αναπάντεχο, τραγικό ατύχημα την ώρα του καθήκοντος.

Στις 20 Ιουνίου 1958, ο Παναγιώτης βρισκόταν στο σπίτι του Ανδρέα Πατσαλίδη στο χωριό Κούρδαλι, διδάσκοντας με προσοχή στους συναγωνιστές του τον χειρισμό μιας νέας, μεγάλης ισχύος νάρκης που προοριζόταν για τα αγγλικά οχήματα. ​Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, η μοίρα έκοψε το νήμα της ζωής τους.

Η νάρκη εξεράγη πρόωρα, διαμελίζοντας ακαριαία τον Παναγιώτη Γεωργιάδη, μαζί με τους συναγωνιστές του Ανδρέα Πατσαλίδη, Αλέκο Κωνσταντίνου και Κώστα Αναξαγόρα. ​Ο «Ίκαρος» της ΕΟΚΑ πέταξε για πάντα στους ουρανούς στα 28 του χρόνια.

Ένας αγνός πατριώτης που έδωσε τα νιάτα του για την Κύπρο, αφήνοντας πίσω του το παράδειγμα της απόλυτης προσφοράς και της θυσίας στο βωμό της ελευθερίας. Παναγιώτης Γεωργιάδης. Αθάνατος!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους