Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Περί οργανωμένης εξάπλωσης του Ισλάμ... Παρακάτω θα διαβάσετε ένα αληθινό γεγονός που θα σας βοηθήσει να καταλάβετε ότι η παγκόσμια εξάπλωση του Ισλάμ είναι ένα οργανωμένο σχέδιο.

Όταν ένα κράτος επενδύει τεράστια ποσά όχι στην παιδεία, στην ευημερία ή στην ειρήνη, αλλά στην εξαγωγή της ιδεολογίας του, αυτό από μόνο του λέει πολλά… Οι πρόσφατες δηλώσεις του πρώην Ιρανού βουλευτή Heshmatollah Falahatpisheh, σύμφωνα με τις οποίες δαπανήθηκαν επί σειρά ετών πολύ μεγάλα κονδύλια για τη διάδοση του Ισλάμ στην Ιαπωνία με μηδαμινό αποτέλεσμα (χαρακτηριστικά λέει ότι μόνο ένα άτομο κατάφεραν να ασπαστεί το Ισλαμ και αυτό δεν ήταν καν Ιάπωνας), δεν αποτελούν απλώς ένα περίεργο πολιτικό περιστατικό.

Αποκαλύπτουν κάτι βαθύτερο: ότι για ορισμένα καθεστώτα, η θρησκεία δεν λειτουργεί μόνο ως πίστη, αλλά και ως εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής, πολιτισμικής διείσδυσης και ιδεολογικής επέκτασης. Το Ιράν δεν είναι η πρώτη χώρα που επιχείρησε να ασκήσει “soft power” μέσω θρησκευτικών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δικτύων.

Στην περίπτωση όμως της Ιαπωνίας, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στην ίδια την προσπάθεια, αλλά κυρίως στο αποτέλεσμα: απέναντι σε οργανωμένη εξωτερική επιρροή, η ιαπωνική κοινωνία δεν λειτούργησε ως εύκολο πεδίο ιδεολογικής μετατόπισης.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικά σημαντικό μάθημα. Η Ιαπωνία, παρά τον εκσυγχρονισμό της, την τεχνολογική της πρόοδο και την ανοιχτή επαφή της με τον κόσμο, έχει κατορθώσει να διατηρήσει ένα ισχυρό αίσθημα πολιτισμικής συνέχειας.

Δεν αντιμετωπίζει την ταυτότητά της ως κάτι παρωχημένο που πρέπει να εγκαταλειφθεί, αλλά ως θεμέλιο που πρέπει να προστατευθεί.

Η γλώσσα, η ιστορική μνήμη, οι κοινωνικοί κώδικες, η αίσθηση συλλογικής ευθύνης και η βαθιά ριζωμένη πολιτισμική αυτοσυνείδηση λειτουργούν σαν ένα φυσικό φίλτρο απέναντι σε κάθε εξωτερική προσπάθεια ιδεολογικής αναδιαμόρφωσης.

Αυτό δεν είναι μισαλλοδοξία.

Είναι αυτογνωσία.

Δεν είναι φόβος προς τον “άλλο”. Είναι σεβασμός προς αυτό που είσαι.

Οι κοινωνίες που ξέρουν ποια είναι, δεν παρασύρονται εύκολα.

Οι κοινωνίες που έχουν συνείδηση της ιστορίας τους, των αξιών τους και του πολιτισμικού τους πυρήνα, δεν γίνονται εύκολα αντικείμενο χειραγώγησης — ούτε με χρήμα, ούτε με προπαγάνδα, ούτε με “ιεραποστολικές” στρατηγικές που χρηματοδοτούνται από κρατικούς μηχανισμούς.

Και ίσως εδώ βρίσκεται ένα ευρύτερο μήνυμα για όλους μας: Όταν ένας λαός χαλαρώνει τη σχέση του με την ταυτότητά του, με την παράδοσή του, με την ιστορική του μνήμη και με τις αξίες που τον κράτησαν όρθιο, τότε αφήνει χώρο σε κάθε είδους εξωτερική επιρροή να καλύψει το κενό.

Όταν όμως ένας λαός γνωρίζει ποιος είναι, δεν έχει ανάγκη να φωνάζει· αρκεί η ίδια η στάση του.

Η υπόθεση αυτή δεν είναι απλώς μια ιστορία για το Ιράν και την Ιαπωνία.

Είναι μια υπενθύμιση ότι στον σύγχρονο κόσμο η μάχη δεν δίνεται μόνο με όπλα, οικονομία ή διπλωματία.

Δίνεται και στο επίπεδο της ταυτότητας, της παιδείας, της κουλτούρας και της πνευματικής αντοχής μιας κοινωνίας.

Και τελικά, ίσως η μεγαλύτερη δύναμη ενός έθνους να μην είναι ούτε ο πλούτος του ούτε ο στρατός του, αλλά η ικανότητά του να παραμένει ο εαυτός του, ακόμη κι όταν άλλοι επενδύουν εκατομμύρια για να το αλλάξουν.

Δυστυχώς στην Ελλάδα κάνουμε τα πάντα για να απαρνηθούμε την περήφανη Ιστορία μας, την Εθνική μας ταυτότητα, τις αρχές και τις αξίες μας… Και θα πληρώσουμε πανάκριβο τίμημα!!! #κάντο_όπως_η_Ιαπωνία @ακόλουθοι @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους