Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα ο Χεμινγούει,ένας απο τους ογκόλιθους της αμερικάνικης λογοτεχνίας,έστρεφε το όπλο προς τον εαυτό του για να αυτοκτονήσει... Νομίζω σε κάθε σπίτι που διαθέτει μια υποτυπώδη βιβλιοθήκη υπάρχει κάποιο έργο του:Αποχαιρετισμός στα όπλα,Ο γέρος και η Θάλασσα,Ο ήλιος ανατέλλει ξανά...Αυτό που προσωπικά με σαγήνευεσε μικρός και συνιστούσε τη πρώτη επαφή με τη πένα του ήταν το Για ποιόν χτυπά η καμπάνα.

Η ιστορία του εξελίσσεται στα συμφραζόμενα του Ισπανικού Εμφυλίου,η αναμέτρηση Δημοκρατικών και Φασιστών,που κουβαλάει τις αναμνήσεις του ίδιου του συγγραφέα απο τον πόλεμο.

Δεν είναι τυχαίο πως πολλοί διανοούμενοι τάχθηκαν στο πλευρό ενός φωτεινού κόσμου που απειλούταν απο τα γκρίζα σύννεφα που εν τέλει αιματοκύλισαν τον πλανήτη.

Πιστεύω πως το βιβλίο του Χέμινγουεϊ ξεχωρίζει πιάνοντας τον σφυγμό των δραματικών στιγμών,η διελκυνστίδα ανάμεσα στο σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα τεντώνεται στις σελίδες του προς αποφυγήν αυτού που τελικά επικράτησε.

Ήταν αυτός που μέσω του ήρωα του έθεσε το νόημα για όλους τους υψηλούς σκοπούς που κινδυνέυουν απο το βόρβορο,για την αδιαφορία που εμφιλοχωρεί ενισχύοντας τον,για την ελευθερία ως υπέρτατο σκοπό όλων: Η καμπάνα χτυπάει πάντα για εσένα...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους