Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εγώ φοβάμαι όλους όσοι μετά απο μια τραγωδία θέλουν της δώσουν τη δική τους σημασία, να την ενδύσουν με το δικό τους ιδεολογικό χρίσμα όσο πιο χυδαία γίνεται.

Ακούγοντας τον Κυρανάκη αυτό που κυρίως φοβούνται είναι ένα φάντασμα και αυτό παλεύουν αποκαλώντας το ΕΛΑΣ εμφυλιακό κατάλοιπο,αυτό που φοβούνται είναι κάτι άλλο νομίζω και αυτό εννούν πραγματικά... Ο Ντεριντά στο βιβλίο του Φαντάσματα του Μαρξ ερχόταν,στη πιο πολιτικοποιημένη του στιγμή,να εναντιωθεί στις θριαμβολογιες του Τέλους της Ιστορίας κατηγορώντας τον Φουκογιαμα για έλλειψη αντικειμενικής κρίσης.

Το τέλος της ιστορίας δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε αναγγελθεί ( για να διαψευσθεί κάθε φορά από μια νέα αναγγελία) και αυτό που ήθελε να αποτυπώσει δεν μπορούσε να συνυπάρξει με τη συνέχεια των δεινών που οι αντίπαλοι του καπιταλισμού ήθελαν να αντιστρατευουν ως διαχρονικές του παθογένειες. Ο Μαρξ δεν μπορούσε να εκπέσει στο επίπεδο της ακαδημαϊκής έρευνας απογυμνώνοντας τη προοπτική του έργου.Το κυριότερο είναι πως ο Ντεριντά εστίαζε στο γεγονός πως κάθε ηγεμονία , όπως η παρούσα, δεν μπορεί να αρνηθεί αυτό που τη στοιχειώνει: ένα παρελθόν που παραμένοντας παρελθόν δεν υπόκειται σε διαγραφή και την αναγγελία ενός μέλλοντος που δεν μπόρεσε να πραγματωθεί. Σαν το φάντασμα του πατέρα του Άμλετ: είναι και δεν είναι παρών...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους