Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν καλύφθηκα από τις τοποθετήσεις στον δημόσιο διάλογο για την επίθεση με γκαζάκια σε σπίτια στελεχών της ΝΔ, που επέφεραν θάνατο και σοβαρούς τραυματισμούς.

Ειδικότερα διαφωνώ με την εστίαση σ' αυτούς.

Μου θυμίζει τις τοποθετήσεις κατά της 17Ν επειδή "κατά λάθος" σκότωσαν τον Αξαρλιάν.

Αν δεν είχε σκοτωθεί ο Αξαρλιάν η δράση της 17Ν θα ήταν περισσότερο θεμιτή; Το πρόβλημα με την ήπια τρομοκρατία δεν είναι μόνο ότι εγκυμονεί κινδύνους για την ζωή εκείνων που δέχονται τις επιθέσεις.

Δεν είναι καν κυρίως αυτό.

Κι αυτό είναι πολύ σοβαρό προφανώς, δεν συμφωνώ όμως πως εκεί εντοπίζεται ο πυρήνας του προβλήματος.

Η συμβουλή προς αυτούς που την επιχειρούν, δεν δέχομαι να είναι πως υπάρχει κίνδυνος τέτοιες ενέργειες να έχουν τραγική κατάληξη.

Θέλω να είναι πως, α κ ό μ α κι όταν δεν έχουν τραγική κατάληξη, απαξιώνουν σημαντικά το δημοκρατικό μας σύστημα.

Αν δεν είχε προκύψει η τραγική διάσταση του θανάτου και των σοβαρών τραυματισμών, η τρομοκρατική αυτή επίθεση θα ήταν μικρό πρόβλημα; Η δράση στην γειτονιά του Χαρδαλιά, πριν λίγες μέρες ήταν, "έλα μωρέ τώρα, σιγά" επειδή δεν είχε την τραγική διάσταση της απώλειας ζωής; Προφανώς το τραγικό αποτέλεσμα χρωματίζει έντονα πώς βλέπουμε την πράξη, και καλώς, ο πυρήνας όμως του προβλήματος, επιμένω, δεν εντοπίζεται στα τραγικά αποτελέσματα.

Τραγικό αποτέλεσμα μπορεί να προκύψει κι από μια μέρα στην παραλία, κι από μια εκδρομή, κι από μια αθώα φάρσα από μια ριψοκίνδυνη βουτιά.

Το καίριο πρόβλημα κατ' εμέ είναι πως η κοινωνία μας, όπως έβλεπε κάποτε με συμπάθεια την σκληρή τρομοκρατία, έτσι βλέπει σήμερα με συμπάθεια την ήπια.

Τα ελλείμματα της δημοκρατίας μας αξιοποιούνται από κάποιους ως άλλοθι για να δίνουν διέξοδο στον αυταρχισμό τους.

Αυτό είναι αναμενόμενο.

Το κρίσιμο σημείο είναι πως μεγάλο μέρος της κοινωνίας βλέπει τέτοιες ενέργειες με συμπάθεια, κι αυτό φανερώνει ένα τεράστιο και κρίσιμο δημοκρατικό έλλειμμα.

Το να εντοπίζω δημοκρατικά ελλείμματα και να αγωνίζομαι να τα λύσω, είναι θεμιτό και ζητούμενο.

Το να αναλαμβάνω όμως να το κάνω με βάση την δική μου αυθαίρετη κρίση ως προς τους στόχους και τα μέσα, χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, όχι και πάλι όχι και πάλι όχι! Αυτή την φορά υπήρξε τραγική κατάληξη.

Υπήρξε νεκρός και σοβαροί τραυματισμοί.

Είναι όμως σημαντικό η αντίδραση της κοινωνίας να μην είναι "ρε παιδιά, είπαμε να εκφράσετε την αντίδρασή σας στο σύστημα, όχι όμως να έχουμε και νεκρούς, προσέχετε λιγάκι!". Χρειαζόμαστε ως κοινωνία να θέσουμε με μεγάλη ένταση στον δημόσιο διάλογο την έννοια της νομιμοποίησης, σταθερά και συστηματικά, μέχρι να φτάσει βαθιά στην κουλτούρα μας.

Χρειαζόμαστε να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε και να αποκαλούμε τους δράστες τέτοιων ενεργειών ως "αντιεξουσιαστές" και να τους σκεφτόμαστε ως ακραία αυταναφορικούς και αντιφατικούς.

Ως τελείως αντιδημοκράτες και αντικοινωνικούς.

Ως αυταρχικούς όσο δεν παίρνει άλλο.

Χρειάζεται να συμφωνήσουμε όλοι μαζί πως, μ' όλα της τα σοβαρά ελλείμματα, η δημοκρατία μας έχει περάσει προ πολλού το κατώφλι ενός συστήματος που χρειάζεται μέσα που δεν προβλέπει το ίδιο για να βελτιωθεί.

Αντίθετα, έχει ήδη ωριμάσει αρκετά για να μπορεί να προοδεύει με τα δημοκρατικά μέσα που το ίδιο θεσπίζει.

Πρόκειται για πολύτιμη κατάκτηση που χρειάζεται να την διαφυλάξουμε "ως κόρην οφθαλμού". Κι αυτό ακριβώς το σπουδαίο επίτευγμα θέτει υπό αμφισβήτηση η πολιτική βία, ακόμα και η ήπια! Χειροτερεύει, ως αποτέλεσμα, αντί να λύνει, τα προβλήματα που δηλώνει πως αντιμάχεται.

Είναι η στιγμή ως κοινωνία ν' αποκηρύξουμε την πολιτική βία, πλήρως, χωρίς αστερίσκους, χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς διευκρινίσεις.

Ακόμα και την ήπια.

Να αντιμετωπίζουμε όλοι μαζί, με ακραία απαξία κάθε απόπειρα του οποιουδήποτε, να "παίρνει επάνω του" το ζήτημα της βελτίωσης της κοινωνίας μας, καταφέροντας μ' αυτή την στάση καίριο πλήγμα στον σεβασμό της ισοτιμίας όλων των πολιτών.

Να αντιμετωπίζουμε με πλήρη περιφρόνηση τέτοιες απόπειρες, ασχέτως λόγων που προβάλλονται κι ασχέτως ποιοί τις επιχειρούν. Ακόμα κι όταν δεν έχουν τραγική κατάληξη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους