[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

"Μόλις τελείωσα τις Βάρδιες των πουλιων. Στα Κερδυλλια πήγαμε εκδρομή κάποτε και θυμάμαι ότι ανάμεσα στους εκτελεσμένους ήταν και κάποιος που είχε βρεθεί εκεί τυχαία, δεν θυμάμαι αν ήταν όντως Χιώτης...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

"Μόλις τελείωσα τις Βάρδιες των πουλιων. Στα Κερδυλλια πήγαμε εκδρομή κάποτε και θυμάμαι ότι ανάμεσα στους εκτελεσμένους ήταν και κάποιος που είχε βρεθεί εκεί τυχαία, δεν θυμάμαι αν ήταν όντως Χιώτης, θα το διασταυρώσω, αν και εσύ μάλλον το διασταυρωσες.

Νομίζω ότι ο κύριος που μας ξενάγησε, είπε ότι ταυτοποιηθηκε ο νεκρός, αλλά πάλι με επιφύλαξη το λέω.

Θα μάθω κ θα σε ενημερώσω αν θες" Αυτό το μήνυμα έλαβα από βόρεια Ελλάδα και με έβαλε ξανά στον κόσμο αυτής της ιστορίας που έχει τίτλο #Οι_βαρδιες_των_πουλιων Για την ακρίβεια με έβαλε ξανά στο συναίσθημα που δημιούργησε την ανάγκη να γράψω αυτό το έργο.

Κι ήταν αυτό ακριβώς το συναίσθημα του δέους μπροστά στον ιστορικό πόνο των ανθρώπων που έγραψαν οι ίδιοι, αν και άσημοι, καθημερινοί, απλοί άνθρωποι, την Ιστορία.

Του ανθρώπου που βρέθηκε "τυχαία" τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος και εκτελέστηκε στα Κερδύλλια των Σερρών, του παππού μου που έδωσε πεσκέσι στον εφοπλιστή δύο χταπόδια για να τον μπαρκάρει σε ένα βαπόρι, να ζήσει την οικογένειά του και τορπιλίστηκε στον βόρειο Ατλαντικό με αποτέλεσμα να πνίγει, και η οικογένεια πίσω στο νησί να το μάθει μετά το τέλος του πολέμου.

Και άλλων ακόμη ανθρώπων.

Όλες αυτές οι ιστορίες πόνου, προσφυγιάς, Κατοχής, ζωής στην πίσω μεριά του ήλιου, που περιγράφονται στο βιβλίο αυτό είναι αληθινές, είναι ιστορίες που άκουσα, που δημιούργησαν την μεγάλη Ιστορία, όμως τα πρόσωπα που τις βιώνουν και τις ενσαρκώνουν στο βιβλίο είναι μυθοπλαστικά όλα, καθώς και οι μεταξύ τους σχέσεις.

Με πήρε δύο μήνες εντατικής πολύωρης εργασίας να τους επινοήσω όλους αυτούς, τις σχέσεις τους, να φτιάξω τα γενεαλογικά δέντρα τους, να τους γνωρίσω καλά, να τους απονειμω στον καθένα και καθεμία την δική του προσωπική ιστορία που ήθελα να πω , και μετά να ξεκινήσω να γράφω.

Αυτό όλο το πολύπλοκο αλλά και τόσο απλό συναίσθημα μου ξύπνησε ξανά το μήνυμα του αναγνώστη.

Ήταν σίγουρα ένα βιβλίο, που μόνον εκείνη την περίοδο της ζωής μου μπορούσα να γράψω. Αν δεν γραφόταν τότε, δεν θα γραφόταν ποτέ. Ευχαριστώ #makridakisbooks

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences