Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΠΑΝΤΟΥ! Με την ευκαιρία της 199ης Νικηφόρου μάχης, της Ιεράς Μονής του ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΠΗΛΑΙΟ, της 24 Ιουνίου 1827, κατά του Ιμραήμ Πασά και της στρατιάς του.

Μοιράζομαι μαζί σας φίλες και φίλοι μου, απόσπασμα ενός ιστορικού dokimanter, με τίτλο: «ΚΑΛΛΑΒΡΥΤΑ ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΛΥΚΟΦΩΣ» που δημιουργήθηκε, πριν ΠΕΝΗΝΤΑ (50) και πλέον χρόνια, από την «ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗΣ ΕΝΩΣΗ» για να προβάλει την ιστορία, τις παραδόσεις και τα πλέον αξιόλογα μνημεία της δοξασμένης πρώην επαρχίας Καλαβρύτων, που συγκροτεί τον σημερινό «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΙΚΟ» ΔΗΜΟ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ! Παρουσιάζει μύθους, θρύλους, παραδόσεις, ιστορικά στοιχεία από τις Αρχαίες πόλεις, των Καλαβρύτων, τα θρυλικά μοναστήρια, τους Πύργους των αγωνιστών και τους ήρωες του 1821, με όμορφες εικόνες, που προκαλούν συγκίνηση, θαυμασμό και διδάσκουν την ιστορία της ηρωικής και δοξασμένης πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων ! Η αφήγηση, την οποία παραθέτουμε εδώ είναι συναρπαστική: ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ, χώρος ιερός, καθαγιασμένος με θυσίες και ολοκαυτώματα, θρυλική και λεβεντογένα γωνιά της Ελλάδος.

Μεγαλόμορφα ορθόκορμα βουνά, με ποικλόσχημες βουνοκορφές δασομένες, βραχόσπαρτες πλαγιές, άγρια παρθένα βλάστηση.

Ποτισμένη από τη δική της περηφάνια η αδάμαστη Καλαβρυτινή ψυχή…..Καλάβρυτα: Το παραμύθι των παιδικών μας χρόνων, ο όρκος του έφηβου, η πρώτη ανάσα της λευτεριάς.

Πανάρχαιων μύθων απόηχος η φωνή τους, δοξασμένων ημερών θούρια και παιάνες τα τραγούδια τους, μαύρων θύμισες τα μοιρολόγια τους.

Θεοί και ημίθεοι, νύμφες και κρυάδες, νεραΐδες, ξωθιές, συνθέτουν το πάνθεο των Καλαβρυτινών βουνών. Η Θέτις με τον Αχιλλέα στην Αροάνια Στύγα, οι Προιτίδες και ο Μελάμπους στο Σπήλαιο Των Λιμνών.

Ο τραγοπόδαρος Πάνας με τη Σύριγγα, τη θυγατέρα του Λάδωνα. Ο Ηρακλής με τον κάπρο στον Ερύμανθο και με την Κερυνίτιδα έλαφο στον σημερινό Κλοκό.

Και ακολουθούν οι λαϊκοί θρύλοι και οι ιερές παραδόσεις των χριστιανικών αιώνων της Επαρχίας.

Βασιλικός κλήρος του Αζάνα, γιου του Αρκάδα η περιοχή των Καλαβρύτων, ταυτίζεται με την Αρχαία Αζανία, χώρα με πολλές πόλεις ή κόμες, όπως τις λέει ο Παυσανίας. Οι Σείρες εντοπίζονται στην καταπράσινη κοιλάδα των Σειρών ή Βερσιτσιού, κοντά στις παρυφές του γραφικού λόφου του Αή Γιώργη, δίπλα στον νέο οικισμό της Πάου, σώζονται ερείπια Ακρόπολης της ομώνυμης αρχαίας πόλης.

Κάτω από την Ακρόπολη της Πάου, στη μαγευτική θέση Χάνι του Καλαθά, διάσπαρτα αρχιτεκτονικά μέλη χρησιμοποιούνται τώρα για καθίσματα εξοχικού κέντρου.

Κτήμα του ομώνυμου Βασιλιά ο Κλείτωρ, δίπλα στα Μαζέϊκα (σημερινή Κλειτορία), ερειπωμένος. Στο Κοινοτικό Γραφείο του χωριού βρίσκεται κλασική επιτύμβια στήλη.

Έφηβος, ξαρματωμένος, σε στιγμιαία ανάπαυση.

Η αντίπαλος του Κλείτορα Ψωφίς, στα Τριπόταμα, υπήρξε σπουδαία κόμη.

Ισχυρά πανάρχαια τείχη, σκόρπια αρχιτεκτονικά μέλη.

Όσα δεν χρησιμοποίησε ο Παπουλάκης, για να κτίσει εδώ τη Μονή της Κοιμήσεως, το 1824.Ψηλά δεσπόζει η Ακρόπολη, αργότερα Φράγγικο Κάστρο.

Από τις σημαντικότερες πότρο.λεις της Αχαϊκής Συμπολιτείας οι Λουσοί, κοντά στον ομώνυμο οικισμό -πρώην Σουδενά, ανασκάπτονται από το 1.888.

Εδώ βρίσκεται το Ιερό της Λουσιάτιδος Αρτέμιδος, ερείπια άλλων ιερών και οικοδομημάτων.

Από τη Ρωμαϊκή εποχή ως τη Βυζαντινή, η περιοχή των Καλαβρύτων ακολουθεί τις γενικότερες τύχες της Πελοποννήσου.

Από τα παλαιότερα Χριστιανικά μνημεία της επαρχίας, η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου.

Ιδρύεται στα Βυζαντινά χρόνια και εξελίσσεται αργότερα σε πρώτου μεγέθους Θρησκευτικό και εθνικό γενικότερα κέντρο.

Κτήτορες της Μονής η παράδοση φέρει τους Θεσσαλονικιούς Μοναχούς Συμεών και Θεόδωρο, που με τη βοήθεια της βοσκοπούλας Ευφροσύνης, από την απέναντι Ζαχλωρού, βρίσκουν την εικόνα της Παναγίας φιλοτεχνημένης, με κερί και μαστίχη, από τον Ευαγγελιστή Λουκά. Το Μέγα Σπήλαιο ορθώνεται σφηνωμένο σε πελώριο βραχώδες συγκρότημα μιας παραφυάδος του Χελμού. Η Κισωτή, θεόρατος κισσόπλεκτος βράχος, υπήρξε ταμπούρι κατά του Ιμπραήμ, αλλά και σημείο απ’ όπου οι Ναζί το 1943 γκρέμισαν κάτω από το χάος τους καλόγηρους.

Είχε προηγηθεί μετά από άλλες προηγούμενες πυρκαϊές.

Απόηχος του πλούτου της, η λαϊκή φράση: «Αν χαλάσει ο Μωριάς τον φτιάχνει το Μοναστήρι, αν χαλάσει το Μοναστήρι δεν το φτιάχνει ο Μωριάς»! Ευτυχώς σώθηκε η Μεγαλοσπηλαιώτισσα, είκόνα του Ευαγγελιστή Λουκά.

Λαμπρά απομεινάρια του χαλασμού τα περγαμηνά Ευαγγέλια με τις αρχιτεκτονικές μινιατούρες, τα χειρόγραφα, τα περίτεχνα προϊόντα χρυσοχοΐας και αργυροχοΐας, το ξυλόγλυπτο τέμπλο, οι φορητές εικόνες, οι κάρες των κτητόρων και άλλα κειμήλια.

Τα τελευταία Βυζαντινά χρόνια η περιοχή αλλάζει αφέντες. Φράγκοι, Παλαιολόγοι του Μυστρά, Ιππότες της Ρόδου, Τούρκοι. Στην Τουρκοκρατία η περιοχή αποτελούσε τον Καζά, ως το 1821, με εξαίρεση το διάστημα της Ενετοκρατίας, από το 1687 έως το 1815.

Μνημεία της εποχής αυτής σώζονται αρκετά, βρύσες, καμαρωτές γέφυρες, Πύργοι κ.ά. Στα Σουδενά σώζεται ο Πύργος των θρυλικών Πετμεζαίων, με την πλούσια Εθνική δράση, τις θυσίες και την αρχοντιά.

Πασίγνωστοι και σεβαστοί στο Έθνος οι Ζαϊμαίοι, για την προεπαναστατική τους δράση.

Στη γενέτειρά τους την Κερπινή υπάρχει ακόμη ο Πύργος τους.

Το αρχοντικό των Σοφιανοπουλαίων στο Σοποτό διατηρείται ως σήμερα.

Το κεφαλοχώρι αυτό γνώρισε αξιόλογη ακμή, στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν δημιουργήθηκε εκεί η σημαντική σχολή του στην οποία δίδαξαν, κατά κύριο λόγο, Καλαβρυτινοί δάσκαλοι.

Οι λαϊκότροπες τοιχογραφίες της Ευαγγελίστριας, που ανήκουν στη 2η Ενετοκρατία ενστάλαζαν παρηγοριά και ελπίδα ανάσας στον Ραγιά.

Κοντά στο Σοποτό η Στρέζοβα η σημερινή Δάφνη, με τη σκέπη της Ευαγγελίστριας πάνω της. Η Μονή διατηρεί ακόμη την παλαιά της όψη.

Στην ελατοσκέπαστη Βλασία, γραφικό χωριό του Ερύμανθου, βρίσκεται η μεταβυζαντινή Μονή του Αγίου Νικολάου, ιστορικό μνημείο της περιοχής, στην κορυφή κωνοειδούς λόφου.

Με τη γραφική διαδρομή προς τους Λαπαναγούς, φθάνουμε σε μια Μονή με άλλους ρυθμούς. Στη Μακελαριά.

Αετοφωλιά περήφανη, γατζομένηστον απότομο βράχο, δεσπόζει στην περιοχή η μεταβυζαντινή Μονή με την πλούσια προσφορά της στον αγώνα.

Αλλά από τα πιο ιδιότυπα ιερά είναι το προσκύνημα της Πλατανιώτισσας, στο ομώνυμο χωριό, με την πλούσια βλάστηση.

Τρείς θεόρατοι αιωνόβιοι, συμπλεκόμενοι πλάτανοι,η Αγία Τριάδα, για τη λαϊκή μας πίστη, εντυπωσιάζουν τον προσκηνητή.

Στην κουφάλα του ενός, διαμορφωμένης σε ναΐσκο , που χωρά 15 – 20 προσκυνητές, έχει αποτυπωθεί ομοίωμα εικόνας, που η παράδοση την συνδέει με την Μεγαλοσπηλαιώτισα εικόνα του Λουκά. Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ στο θαυμάσιο dokimanter του αλησμόνητου σκηνοθέτη - δημιουργού Κώστα Ασπρούλια, από τις Σειρές Καλαβρύτων!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους