Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κρινιώ Καλογερίδου (Άρθρο): ''ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΗ, ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ...''. -- Krinio Kalogeridou (Article): "If we want peace, let's pretend to ignore the war..." Ακούω συχνά τα τελευταία χρόνια, με επίταση τον τρέχοντα που διανύουμε, κάποιους γνωστούς ''προοδευτικούς'' της... άρχουσας επί όλων των κυβερνήσεων αθηναϊκής ελίτ των κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών παραγόντων της χώρας να αυτοπαρουσιάζονται στα οικεία τους Μέσα ως ιεροκήρυκες της ειρήνης.

Ασφαλώς, η ειρήνη εξακολουθεί να είναι για όλους τους εχέφρονες Έλληνες οι θημωνιές των αχτίνων στους κάμπους του καλοκαιριού • το αλφαβητάρι των άστρων στα γόνατα της αυγής…, όπως την ύμνησε ποιητικά ο Γιάννης Ρίτσος.

Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, το μόνο που επιθυμούσε πάντα η Ελλάδα ήταν να μένει ουδέτερη για χάρη της, μακριά απ' τον όλεθρο των πολέμων.

Ταυτόχρονα όμως δήλωνε προς πάσα κατεύθυνση ότι ήταν αποφασισμένη να αντιταχθεί σε οποιονδήποτε επιβουλέα εποφθαλμιούσε το εθνικό της έδαφος, τα ιερά και τα όσιά της.

Κι αυτήν την επιταγή υπεράσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της την αντλούσε απ' το ιστορικό παρελθόν της.

Απ' τη φωνή της ιστορίας της, τη φωνή της παράδοσης και του χρέους στις μελλοντικές γενιές των παιδιών της.

Σπρωγμένη απ' αυτό το καθήκον η Ελλάδα βροντοφώναξε το '40 - δια στόματος του πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά - το αθάνατο ''ΟΧΙ'' στο ιταλικό τελεσίγραφο.

Σπρωγμένη απ' το ίδιο καθήκον οφείλει και τώρα να το επαναλάβει απέναντι στον Τούρκο διεκδικητή που ζητάει τη Γη και το Ύδωρ της κραδαίνοντας ως φόβητρο τον αναθεωρητισμό του, την εξοπλιστική του ισχύ (που δεν είναι ανώτερη της δικής μας με τα τωρινά δεδομένα) και το ασίγαστο πάθος του να επεκταθεί προς δυσμάς διεκδικώντας τμήματα της νησιωτικής επικράτειας της Ελλάδας.

Το ρωμαϊκό ''αν θέλεις ειρήνη, παρασκεύαζε πόλεμο'' δεν το εκστομούν οι φιλοπόλεμοι σ' αυτήν την πατρίδα, αλλά οι διορατικοί που θέλουν να προλάβουν τα χειρότερα τα οποία διαφαίνονται από καιρό στον ελληνοτουρκικό ορίζοντα διασφαλίζοντας την μακροημέρευση της ειρήνης με όπλο την εξοπλιστική και στρατιωτική ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας σε ενδεχόμενη επίθεση της Τουρκίας.

Ναι, ο πόλεμος ταυτίζεται με τον θάνατο, τη βία, την αγριότητα, ενώ η ειρήνη με τη ζωή, τη δημιουργία, την κατάφαση, την ομορφιά.

Ποιος αντιλέγει; Αρκεί η ειρήνη όμως να μην είναι ταπεινωτική, επονείδιστη κι αναξιοπρεπής.

Γι' αυτό λέω πως και η ειρήνη έχει την τιμή και τις προϋποθέσεις της.

Προϋποθέσεις που συνοψίζονται στην εξής μία, η οποία είναι κοινή συνισταμένη όλων: Να μην μας σύρει το αντισυμβαλλόμενο μέρος (βλ. Τουρκία) σε Τραπέζι διαπραγματεύσεων (Χάγη) άνευ όρων, άρα με όρους δικούς του.

Κάτι που είθισται να επιβάλλεται απ' τον νικητή στον ηττημένο μετά από σύγκρουση πολεμική στο πεδίο της μάχης.

Μόνο που εμείς μόνο ηττημένοι δεν είμαστε με τέτοια προπαρασκευή και αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεών μας.

Ωστόσο, πενήντα δύο ολόκληρα χρόνια μετά την κυπριακή τραγωδία, το πάθημα της Κύπρου δε φαίνεται να έγινε μάθημα στην αθηναϊκή και κυπριακή ελίτ (πολιτική, διπλωματική, πανεπιστημιακή ή... γεωπολιτική) που βρίσκει τον τρόπο να περνά την εκφοβιστική γραμμή της στην πολιτική σκηνή της χώρας, δια στόματος ενίοτε και πρώην πρωθυπουργών, εκπροσώπων του Τύπου και εν αποστρατεία διπλωματών, γεωπολιτικών αναλυτών και πανεπιστημιακών . Μια εκφοβιστική γραμμή ελλείμματος αυτοπεποίθησης έναντι του αντιπάλου, η οποία δεν ταιριάζει στην εξοπλισμένη σαν αστακό σημερινή Ελλάδα, όσο κι αν ο κίνδυνος εξ Ανατολών είναι ορατός, δεδομένου ότι ο Τούρκος κλιμακώνει τις ορέξεις του για τις ιστορικές κοιτίδες του Ελληνισμού στο Αιγαίο.

Κλιμακώνει τις ορέξεις του γιατί ξέρει πως η Ελλάδα επιλέγει διαχρονικά να λύσει τις διαφορές της δια της διπλωματικής οδού, η οποία συχνά εκλαμβάνεται απ' τον βουλιμικό γείτονα ως υποχωρητικότητα έναντι οιουδήποτε τιμήματος, ακόμα κι αν αυτό απαιτεί την εκχώρηση του... Παρθενώνα.

Εκλαμβάνεται ως πολιτική φιλειρηνική μεν, αλλά εγκιβωτισμένη στην επεκτατική και ακραία επιθετική στρατηγική της Τουρκίας («Mavi Vatan»), την οποία κατέδειξαν πανηγυρικά ως κατάπτυστη τα παλαιότερα γεγονότα στην Κύπρο (καταπάτηση της ΑΟΖ και άνοιγμα Αμμοχώστου) και τη Συρία (εισβολή το '19, βίαιος εκτοπισμός Κούρδων απ' τα τουρκοσυριακά σύνορα). Κατέδειξαν τα γεγονότα στη Λιβύη (τουρκολιβυκό μνημόνιο) και η στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας εκεί και στη Συρία, το Ναγκόρνο Καραμπάχ (καθοριστική στρατιωτική υποστήριξη στους Αζέρους στον πόλεμό τους επί των Αρμενίων) και τα γεγονότα που σοβούν μέχρι τώρα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με διαλείμματα ''ήρεμων νερών'' και επίκεντρο το Αιγαίο (διεκδίκηση 152 ελληνικών νησιών βάσει του δόγματος της ''Γαλάζιας Πατρίδας'', η οποία νομοθετείται μες στον Ιούνιο από την τουρκική εθνοσυνέλευση) και αρνητικά δείγματα γραφής για καταπάτηση της υφαλοκρηπίδας μας. ''Αν θέλεις ειρήνη, κάνε πως αγνοείς τον πόλεμο!..'' συνήθιζε να λέει ο Ιωάννης Μεταξάς και μ' αυτό δεν εννοούσε βέβαια την παθητική, αλλά την ενεργητική ''απραξία'' (στα μάτια του Ιταλού επιβουλέα μας), που τον έκανε να ετοιμάσει την Ελλάδα για πόλεμο έγκαιρα και αθόρυβα (λέγοντας :''ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΙΡΗΝΗ, ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΑΓΝΟΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ...'' ), κι ας προσευχόταν νυχθημερόν για την ειρήνη.

Με αποτέλεσμα η ιταλική επίθεση να μην μας βρει ανέτοιμους στρατιωτικά, αλλά αντίθετα ετοιμοπόλεμους και πολύ καλά ''διαβασμένους''. Έχοντας σαν εμπειρικό δεδομένο επιτυχίας αυτό, νομίζω πως οι παρακάτω προτεινόμενες κινήσεις είναι επιβεβλημένες για να διασφαλίσουμε την ετοιμότητά μας σε ενδεχόμενη αιφνιδιαστική επιχείρηση των Τούρκων στο Αιγαίο, όπου υπάρχει προς ώρας ανισορροπία σε βάρος μας λόγω του θηριώδους εξοπλιστικού προγράμματος της Τουρκίας.

Η προετοιμασία μας, βέβαια, πρέπει να είναι συστηματική και μεθοδευμένη, ώστε να απαντήσουμε ακαριαία στρατιωτικά σε περίπτωση απόβασης σε ένα από τα ''γκριζαρισμένα'' απ' τους Τούρκους νησιά μας, με πρώτο και καλύτερο το συγκρότημα της Μεγίστης όπου βρίσκεται ο ''γας ομφαλός'' του Αιγαίου μας, το Καστελόριζο.

Πρέπει, πρώτα απ' όλα (αν δεν έγινε ήδη) να επανδρωθούν με άντρες της ΕΥΠ τα παρατηρητήρια των ''γκριζαρισμένων'' απ' τους Τούρκους νησιών μας, καθώς το τέλειο δίχτυ πληροφοριών θα ενισχύσει το έργο των αντιαεροπορικών πυροβολείων, των οχυρών (αν υπάρχουν ακόμα) και των πλοίων του Πολεμικού Ναυτικού μας.

Παράλληλα πρέπει να τεθούν σε κόκκινο συναγερμό όλες οι στρατιωτικές υπηρεσίες σε Αιγαίο και Θράκη, ώστε να ελέγχουν τις κινήσεις των Τούρκων στην ξηρά (Έβρος), αέρα και θάλασσα (κατά μήκος της ακτογραμμής των ελληνοτουρκικών συνόρων). Να επιταχυνθεί η ολοκλήρωση της εξοπλιστικής αναβάθμισης και των τριών μας Όπλων (προπάντων στο ΠΝ και την Αεροπορία). Να ανακαινιστούν τα υπάρχοντα ακριτικά καταφύγια στα ανατολικά μας σύνορα και να αποκατασταθεί η ισχύς της ΑΣΔΕΝ στον ύψιστο βαθμό (Ανώτερη Στρατιωτική Διοίκηση Εσωτερικού και Νήσων Αιγαίου), γιατί αυτή καλύπτει την αμυντική ισχύ των νησιωτικών φρουρών μας.

Ευοίωνο είναι, ασφαλώς, το γεγονός ότι αντικαταστάθηκαν Επιστρατευμένες Μονάδες παλαιού υλικού (που είχαν αποσυρθεί προ ετών απ' τα 5 πιο ευάλωτα να δεχθούν τουρκική επίθεση νησιά του Ανατολικού Αιγαίου) από άλλες ετοιμοπόλεμες με σύγχρονο εξοπλισμό από ΗΠΑ και Ισραήλ (στη θέση του πεπαλαιωμένου ρωσικού, που στάλθηκε στην Ουκρανία), ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά και σε ακραία επιθετικές περιπτώσεις (εχθρική απόβαση από θάλασσα ή αέρα). Κοντά σ' αυτές τις προϋποθέσεις (στις οποίες πρέπει να προστεθεί και η ανάγκη διατήρησης ακμαίου ηθικού και υψηλού φρονήματος των Ελλήνων που υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας), καλό είναι να εφαρμοστεί περιοδικά από το ΥΠΑΜ σύστημα ατομικών προσκλήσεων εφέδρων Ειδικών Δυνάμεων, για να προωθηθούν σε ''θέσεις ακινητοποίησης'' πριν χτυπήσει ο εθνικός συναγερμός.

Με όπλο το αποδεδειγμένα επιτυχές κατά το ιστορικό παρελθόν moto του ''πρωθυπουργού της νίκης'' ''Αν θέλουμε ειρήνη, ας κάνουμε πως αγνοούμε τον πόλεμο'' (που παραπέμπει στην αθόρυβη προετοιμασία γι' αυτόν εκ μέρους της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας) και με πίστη στην πατρίδα, την αμυντική ετοιμότητα και την αποφασιστικότητα του λαού και του στρατού μας να υπερασπιστούν μέχρις εσχάτων τον εν κινδύνω ευρισκόμενο Ελληνισμό, δε θα βρεθούμε ποτέ στην τραγική θέση να είμαστε απ' την πλευρά των ηττημένων της ελληνοτουρκικής ιστορίας...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους