Δυο τρεις σκέψεις που μου περνούν από το μυαλό μετά από τα εμπρηστικά γκαζάκια της Θεσσαλονίκης και την ακόμα πιο εμπρηστική ρητορική που τα ακολούθησε: ☆ Αυτονοήτως ολόκληρη η ελληνική κοινωνία...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επομένως, και όλα τα κόμματα (κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά), στο βαθμό που επιθυμούν και επιδιώκουν να εκφράζουν το συλλογικό νου και τις συλλογικές βουλήσεις κομματιών αυτής της κοινωνίας, δεν θα μπορούσαν παρά να τις καταδικάζουν επίσης.

Και αυτό ακριβώς έπραξαν άμεσα και κατηγορηματικά.

Ουδεμία εκπληξις. ☆ Η βιασύνη της κυβέρνησης μέσω επίσημων και ...ημιεπίσημων δηλώσεων να χρεώσει τη φυσική αυτουργία στην "άκρα αριστερά" και τον αναρχικό χώρο δεν είναι μόνο επικίνδυνη για τη δημοκρατία και για τις πολιτικές μας ελευθερίες(ολονών), είναι και άμεσα αποπροσανατολιστική και βλαπτική για την αστυνομική διερεύνηση της υπόθεσης, που υποτίθεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη, εφόσον ολοφάνερα υποδεικνύεται στις αστυνομικές αρχές πού πρέπει και - κυρίως - πού ΔΕΝ πρέπει να ψάξουν τους δράστες. ☆ Ωστόσο, και παρόλο που η αστυνομική έρευνα είναι ακόμα μάλλον στα σκοτεινά, δεν μπορεί παρά να επισημάνει κανείς ότι οι συγκεκριμένες ενέργειες, αν θεωρηθούν εντέλει ως τρομοκρατικές, το είδος και η μεθοδολογία τους προσιδιάζει οπωσδήποτε περισσότερο σε ακροδεξιά παρά σε ακροαριστερή τρομοκρατία.

Διότι, ακριβώς αυτό το απεχθές "όποιον πάρει ο χάρος" ήταν το σταθερό μοτίβο στις φασιστικές επιθέσεις στην Ιταλία, στην πιάτσα Φοντάνα το 69 και στο σταθμό της Μπολόνια το '80. Το ίδιο και στις αντιμεταναστευτικές βομβιστικές ενέργειες το 2000 στο Ντύσελντορφ, αλλά και στη βόμβα του... δικού μας μιχολολιάκου στο σινεμά Έλλη το 1978 κλπ κλπ.

Αντιθέτως, όπως κι αν αξιολογεί κανείς τη δράση οργανώσεων όπως ο ΕΛΑ ή η 17Ν, πάντως κανένας δεν μπορεί να τους καταλογίσει ότι χτυπούσαν ποτέ στο ψαχνό, που λένε.

Άρα, όταν η πολιτική εξουσία υποδεικνύει - ως μη ώφειλε - ότι η έρευνα ΠΡΕΠΕΙ να στραφεί στα αριστερά, το πιθανότερο είναι ότι διευκολύνει τη συγκάλυψη έστω και ακουσίως. ☆ Οι ανιστόρητες μπούρδες Κυρανάκη (και άλλων τινών παπαγάλων) περί ΕΛΑΣ και περί δήθεν ηθικής αυτουργίας του νεοπαγούς κόμματος τσίπρα στην τρομοκρατία(!) ελπίζω ότι θα εμπνεύσουν μόνο ανέκδοτα και μιμς και μάλλον θα καταλήξουν σε αποτελέσματα αντίθετα με τα προσδοκώμενα. ☆Παρόλ' αυτά νομίζω ότι ήδη εκ των πραγμάτων γίνεται φανερό πόσο απαράδεκτη και βέβηλη εκ μέρους του τσίπρα ήταν η επιλογή του ονόματος ΕΛΑΣ για το ιδιωτικό του πολιτικό εγχείρημα.

Υπάρχει, βέβαια, το ιστορικό προηγούμενο καρατζαφέρη, που προσπάθησε κι αυτός κάποτε να βρει ένα βολικό ακρωνύμιο για να υποχρεωθούμε ονομάζουμε "λαό" το δικό του ακροδεξιό μόρφωμα.

Ωστόσο η ελληνική κοινωνία δεν του έκανε ποτέ αυτή τη χάρη.

Νομίζω, λοιπόν, ότι όπως ακριβώς το κόμμα καρατζαφέρη δεν το είπαμε ποτέ λαός, αλλά καθιερώθηκε ομοθύμως ως λάος, έτσι και το κόμμα τσίπρα οφείλουμε να το λέμε έλας (η έλας) και ποτέ ΕΛΑΣ, προς αποφυγήν ολέθριων παρεξηγήσεων. ☆ Και επειδή σε πλείστες άλλες περιπτώσεις αστυνομικού ενδιαφέροντος διάφορα λαγωνικά οδηγούνται σε πρώιμα συμπεράσματα με τη συλλογιστική του cui bono, παρατηρώ ότι στην παρούσα περίσταση, με δεδομένο το άγχος της αυτοδυναμίας που βάζει φωτιά στα μπατζάκια ορισμένων, αυτό το cui bono πάντως δεν το έθεσε κανείς. Βεβαίως, ούτε κι εγώ θα το κάνω. Τι; για τόσο χαζή με κόβετε;😉

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους