DOCTOROW: ΣΟΒΑΡΕΣ ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ Αναρτώ την χθεσινή εκπομπή του Judge Napolitano με τον...

Πλήρες Κείμενο:

DOCTOROW: ΣΟΒΑΡΕΣ ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΠΟΥΤΙΝ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΙΕΒΟΥ Αναρτώ την χθεσινή εκπομπή του Judge Napolitano με τον Gilbert Doctorow κυρίως ως τροφή για σκέψη: Ποιο είναι το βασικό ζήτημα που θέτει ο Doctorow, αν αφήσουμε κατά μέρος τους επιθετικούς υπαινιγμούς του και σταθούμε στην ουσία; Η βασική θέση του είναι ότι η κεντρική ιδέα του "πολέμου φθοράς", που υποτίθεται ότι αποτελεί την κεντρική ρωσική στρατηγική, δηλαδή η ιδέα ότι μπορεί να υπάρχει πόλεμος πλάι σε μια παράλληλη πραγματικότητα όπου οι πολίτες καν δεν αντιλαμβάνονται την διεξαγωγή του και όλα κυλούν όπως την περίοδο της ειρήνης καθώς η Ρωσία διαθέτει τεράστιες εφεδρείες και η οικονομία της είναι εντελώς άλλης κλίμακας από την ουκρανική, οπότε ο χρόνος κυλά υπέρ της και θα επικρατήσει αναπότρεπτα, χωρίς ιδιαίτερη κινητοποίηση, λόγω της αιμορραγίας του καθεστώτος του Κιέβου από πόρους και πληθυσμό, έχει χρεοκοπήσει.

Κατά τούτο η θέση του Doctorow συμβαδίζει με την θέση του ΚΚΡΟ, την οποία αυτό υποστηρίζει εδώ και χρόνια, ότι απαιτείται πολεμική κινητοποίηση και ανάλογα πολιτικά/οικονομικά μέτρα για να επιτευχθεί η νίκη.

Και να σημειώσουμε επίσης ότι το ΚΚΡΟ με σαφήνεια πλέον εκτιμά ότι η πολιτική του "πολέμου φθοράς", που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση Πούτιν, είναι εκ των πραγμάτων ξεπερασμένη--σχετικά δείτε και το άρθρο της οικονομολόγου Τατιάνας Κουλίκοβα στην Πράβδα, του οποίου εκτεταμένα αποσπάσματα έχω ήδη μεταφράσει και αναρτήσει με τίτλο "Θύελλα στις χρηματοπιστωτικές αγορές της Ρωσίας". Καταλύτης για την διαπίστωση της κατάρρευσης της στρατηγικής του "πολέμου φθοράς" και της διαπίστωσης ότι ο χρόνος πλέον δεν μετρά υπέρ της Ρωσίας έχει σταθεί η εγκαινίαση της στρατηγικής των επιθέσεων μέσω drones και πυραύλων στα βαθιά ρωσικά μετόπισθεν από το ΝΑΤΟ--μια στρατηγική που θα ήταν αδιανόητη πριν από 50 χρόνια.

Αν δεν συμβεί κάτι που θα ανατρέψει αυτή την στρατηγική, το αναμενόμενο είναι οι επιθέσεις κατά των ρωσικών μετόπισθεν να βαίνουν εντεινόμενες και με όλο και πιο εξελιγμένα οπλικά συστήματα.

Και ασφαλώς είναι αυταπάτη και αστειότητα να παριστάνουν κάποιοι ότι αυτή η στρατηγική είναι "τσιμπήματα κουνουπιών", ότι δήθεν "τίποτα δεν τρέχει" και ότι "τα πάντα της ημετέρας στρατηγικής έχουν καλώς και ουδεμιάς χρήζουσιν αλλαγής". Ο Doctorow λέει ότι δύο είναι οι δυνατοί τρόποι για να ξεπεραστεί το πρόβλημα: (α) Η κλιμάκωση από πλευράς της Ρωσίας με πλήγμα απευθείας κατά ΝΑΤΟϊκής χώρας που εμπλέκεται στις επιθέσεις--η γνωστή πρόταση Καραγκάνοφ.

Και (β) Η κλιμάκωση της επίθεσης κατά του καθεστώτος του Κιέβου με εξάλειψη στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας, εξαϋλωση των κέντρων διοίκησης, πολιτικής και στρατιωτικής, και γενικότερα, η κήρυξη ουσιαστικά πολέμου κατά του Κιέβου.

Ο ίδιος θεωρεί ότι ο Πούτιν ποτέ δεν θα αποτολμήσει την πρώτη επιλογή, οπότε φορσέ απομένει η δεύτερη.

Σε αυτή την τελευταία τοποθέτηση του Doctorow δεν πολυσυμφωνώ καθώς δεν θεωρώ ότι η Ρωσία είναι τόσο παντοδύναμη ώστε να εξαλείψει μέσω μιας κλιμάκωσης του πολέμου το καθεστώς του Κιέβου ούτε βλέπω πώς θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο χωρίς να μεγενθυνθεί ο αριθμός των απωλειών των αμάχων.

Επίσης, πιστεύω ότι και οι δύο επιλογές θα απαιτήσουν μια άλλου είδους λαϊκή κινητοποίηση από πλευράς της Ρωσίας, η οποία έτσι κι αλλιώς θα θέσει σοβαρά ζητήματα που αφορούν τη φύση του κοινωνικού της συστήματος και του καθεστώτος που έχει επιβληθεί εκεί από την περίοδο Γιέλτσιν και εφεξής.

Ίσως (φαινομενικά) η πρώτη επιλογή (α-λα-Καραγκάνοφ) να μοιάζει ότι είναι δυνατόν να διεκπεραιωθεί με 'τεχνοκρατικό' τρόπο και άρα να μην τεθούν ζητήματα καθεστώτος, αλλά βέβαια, αν υποστηρίζετε μια τέτοια άποψη, θα πρέπει να εξηγήσετε πώς ένα ιδιόρυθμο καπιταλιστικό καθεστώς, που έχει προέλθει από την λεηλασία του κρατικού πλούτου, θα μπορούσε να υπάρξει και να διατηρηθεί αν αποκόψει εντελώς τους δεσμούς του με την Δύση.

Εν πάσει περιπτώσει, το βέβαιο είναι ότι τα περιθώρια ελιγμών για την διοίκηση Πούτιν έχουν στενέψει σημαντικά και ο ίδιος μοιάζει να βρίσκεται μεταξύ σφύρας και άκμονος καθώς η στρατηγική του του "πολέμου φθοράς" χρεοκοπεί και οι εναλλακτικές λύσεις που διαθέτει οδηγούν σε κάθε περίπτωση σε μη αρεστές εξελίξεις για την ρωσική ολιγαρχία.

Στη συνέχεια μεταφράζω την εισαγωγή του ίδιου του Doctorow στην εκπομπή, την οποία συνιστώ ως τροφή για σκέψη.

---------------------------------------- Σε αυτή την τελευταία συζήτηση πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές δύο εβδομάδων που ξεκινούν την επόμενη Δευτέρα, εξετάσαμε διεξοδικά την πίεση που ασκείται πλέον στον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν από το ευρύ κοινό και, κυρίως, από τους σκληροπυρηνικούς του Κρεμλίνου, προκειμένου να κλιμακώσει δραστικά τον πόλεμο και να καταστρέψει τον ουκρανικό «αντιπρόσωπο» με καταστροφικές επιθέσεις στα κέντρα στρατιωτικού συντονισμού, στις δυνατότητες στρατιωτικής πληροφορίας και στην ανώτατη πολιτική ηγεσία του.

Όπως λέω εδώ, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα αν θα ακολουθήσει αυτή τη συμβουλή.

Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι τον συγκρατεί.

Μήπως είναι οι φιλοδυτικοί φιλελεύθεροι στην κυβέρνησή του; Μήπως είναι οι ολιγάρχες που προφανώς επωφελούνται από τη βιομηχανία του πολέμου; Μήπως είναι οι υπηρεσίες ασφαλείας, η εξουσία των οποίων επί του πληθυσμού αυξάνεται ανάλογα με το βαθμό της δυσαρέσκειας του λαού; Λέω εδώ ότι ο Πούτιν φαίνεται να είναι εξίσου αποκομμένος από την πραγματικότητα από όλους τους «γιές-μεν» στο περιβάλλον του, από τη λατρεία της προσωπικότητας που έχει δημιουργηθεί γύρω του, όσο και οι δυτικοί ηγέτες.

Η πρόσφατη κίνησή του να ταυτιστεί προσωπικά με το κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» εν όψει των εκλογών για τη Δούμα τον Σεπτέμβριο υποδηλώνει ότι δεν αντιλαμβάνεται πώς η πιθανή κατάρρευσή του στις εκλογές της Δούμας στις 20 Σεπτεμβρίου θα υπονομεύσει τη δική του θέση, με τον ίδιο τρόπο που η απώλεια ελέγχου επί του Κογκρέσου στις εκλογές του Νοεμβρίου θα μετατρέψει τον Ντόναλντ Τραμπ σε έναν πολύ «αδύναμο ηγέτη». Χρησιμοποίησα επίσης αυτή τη συνέντευξη για να τονίσω ότι οι συνάδελφοι που πριν από 6 μήνες με κατηγόρησαν ότι ήμουν πράκτορας της MI6 επειδή επέκρινα τον τρόπο με τον οποίο ο Πούτιν διεξάγει τον πόλεμο, τώρα οι ίδιοι δηλώνουν δημοσίως ότι η στρατηγική του Πούτιν για πόλεμο φθοράς απορρίπτεται από τη ρωσική κοινή γνώμη. Review in Greek

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους