Τώρα είναι η εποχή που σχεδιάζονται οι ομάδες. Ο οποίος σχεδιασμός μπορεί να περιλαμβάνει τα πάντα. Για φέτος αφορά σε νέο προπονητή, νέους ποδοσφαιριστές, νέα στρατηγική προσέγγιση, νέες αγωνιστικές...
Τώρα είναι η εποχή που σχεδιάζονται οι ομάδες. Ο οποίος σχεδιασμός μπορεί να περιλαμβάνει τα πάντα.
Για φέτος αφορά σε νέο προπονητή, νέους ποδοσφαιριστές, νέα στρατηγική προσέγγιση, νέες αγωνιστικές τακτικές, νέους στόχους.
Όμως, αυτά είναι γενικότητες.
Και με γενικότητες δε πας πουθενά.
Απαιτούνται συγκεκριμένες εξισώσεις με συγκεκριμένες λύσεις.
Νέο προπονητής ήρθε.
Πάμε τώρα στον στόχο.
Πας για πρωτάθλημα? Πας μόνο για να κτίσεις ομάδα που θα χτυπήσει σε δύο τρία χρόνια τον τίτλο? Γιατί για κάθε είδους στόχου χρειάζονται διαφορετικών χαρακτηριστικών ποδοσφαιριστές.
Βάσει ποιού σχεδιασμού θα ψάξεις στην αγορά? Θα πας σε έτοιμους και έμπειρους που θα σου αποδώσουν αμέσως, τους οποίους χρειάζεσαι για να χτυπήσεις τη πρωτιά? Θα επιλέξεις το νεανικό και φρέσκο ταλέντο που η διακύμανσή του μπορεί να ξεκινάει από μια μέτρια παρουσία μέχρι και προοπτική να εξελιχθεί στους έξι αριθμούς του Τζόκερ? Που, όμως, ίσως αργήσει κάτι τέτοιο και άρα δε θα μπορείς να μιλάς άμεσα για πρωτάθλημα ?? Θα προτιμήσεις να αξιοποιήσεις το υπάρχον ταλέντο των υποδομών? Είναι η εποχή των ερωτημάτων και απαιτούνται οι απαντήσεις.
Με το "βλέποντας και κάνοντας" δε θα καταφέρεις κάτι.
Επίσης, όταν εξ αρχής καθορίζεις τα όρια στα οποία θα κινηθείς, η σχέση με τον κόσμο αποκτά μεγαλύτερο βάθος.
Η συμπαράσταση γίνεται σε πιο ειλικρινή βάση που στη δύσκολη διαδρομή της σεζόν θα παίξει το ρόλο της για την αποφυγή φαινομένων γκρίνιας και απογοήτευσης.
Αλλά ανεξάρτητα από την ΠΑΕ, και ο κόσμος θα πρέπει να ξεκαθαρίσει τι θέλει.
Αν ζητάει πρωτάθλημα τότε να μη απαιτεί την εξέλιξη της πιτσιρικαρίας, γιατί αυτά τα δύο δε μπαίνουν στην ίδια πρόταση αν δεν αφορά σε παίκτες τύπου Ντέλιας - Κουλιεράκης που δε βγαίνουν κάθε χρόνο.
Αν θέλει να κτιστεί ομάδα για μελλοντικούς τίτλους τότε να μην απαιτεί να έρθουν έτοιμοι με εμπειρία παίκτες για να τρέξουν τον ΠΑΟΚ.
Γιατί το ...βλέποντας και κάνοντας δε μπορεί να ισχύει ούτε και για τον κόσμο.
Σε μια μεταβατική σεζόν, όπως η φετινή, με τις τόσες αλλαγές σε σημαντικά πόστα, όπως του προπονητή, του αθλητικού διευθυντή και του CEΟ, και με τις άλλες τόσες αποχωρήσεις ποδοσφαιριστών εκείνο που προέχει είναι, όχι μόνο να χαραχθεί η νέα στρατηγική αλλά και να ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΘΕΙ αυτή στον κόσμο και τους ΑΡΔ, για ένα καθαρό τοπίο που αστραπές δε θα φοβάται.
Ο γνήσιος ΠΑΟΚτσής που ζει και αναπνέει για την ομάδα (όχι αυτοί που θεωρούν τον ΠΑΟΚ μόδα - όχι τα τρολ, όχι η σκατίλα του ίντερνετ) θέλει ειλικρίνεια κι, ως αντάλλαγμα, δίνει και τη ψυχή του.
Αν, λοιπόν, ο νέος φετινός ΠΑΟΚ θέλει, ως σύμμαχο και συνοδοιπόρο στα εύκολα και τα δύσκολα, το υγιές κομμάτι του λαού τότε ανακοινώστε τον σχεδιασμό και αφήστε τα υπόλοιπα στο φιλότιμο του ΠΑΟΚτσή.
Θυμηθείτε τι γινόταν όταν ανέλαβε η διοίκηση πρωτοδικείου με Θόδωρο Ζαγοράκη.
Μια φάση σκέτο ψυχή, σμιλευμένη με αυθεντικό ασπρόμαυρο φιλότιμο 100 καρατίων.
Ουρές και ρεκόρ τα διαρκείας, χιλιάδες στη πρώτη προπόνηση της σεζόν.
Ομάδα με πενιχρά μέσα, που έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο κι αν δεν ήταν ο σπανάθας και η παράγκα των πολυμετοχικών, θα έπαιρνε τον τίτλο του 2010.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους