Original Post

Πλήρες Κείμενο:

02-07-1906. 02-07-1976. ""Χρήστος Τσαγανέας. Ο αριστοκράτης του Ελληνικού Κινηματογράφου."" Ο Χρήστος Τσαγανέας γεννήθηκε στη Βράιλα της Ρουμανίας στις 2 Ιουλίου του 1906.

Καταγόταν από εύπορη και αριστοκρατική οικογένεια και από μικρός έδειξε μεγάλη αγάπη για το θέατρο.

Tελείωσε το Ελληνικό Γυμνάσιο και το 1923 ο πατέρας του τον έστειλε στην Ελλάδα για ανώτερες σπουδές.

Γράφτηκε αρχικά στην Ιατρική αλλά σύντομα την παράτησε και πήγε στην Νομική από την οποία δεν πήρε ποτέ πτυχίο.

Τότε έγινε η γνωριμία με τον έρωτά της ζωής του, την κατά εφτά χρόνια μεγαλύτερή του ηθοποιό Νίτσα Βιτσώρη (Ελένη Λάσκαρη) που αργότερα την παντρεύτηκε.

Για χάρη της εγκατέλειψε τις σπουδές του και γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η Νίτσα Βιτσώρη χωρίζει από τον σύζυγό της Γιώργο Βιτσώρη και παντρεύεται τον Χρήστο Τσαγανέα και αλλάζει το όνομά της σε Νίτσα Τσαγανέα.

Ήρθε σε ρήξη με τον εύπορο πατέρα του για αυτήν την επαγγελματική του επιλογή και του έκοψε την χρηματοδότηση.

Για πολύ καιρό αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα επιβίωσης και ζούσε σ’ ένα μικρό πλοιάριο στο λιμάνι του Πειραιά.

Για να επιβιώσει έπαιζε διάφορους ρόλους σε θιάσους-μπουλούκια.

Το 1929 ξεκίνησε στο θέατρο με το θεατρικό δράμα του Βιτσέντζου Κορνάρου "Η Θυσία του Αβραάμ" όπου ξεδίπλωσε το υποκριτικό του ταλέντο και έγινε γνωστός στην θεατρική πιάτσα.

Από τότε οι ρόλοι του κάλυπταν ολόκληρο το ρεπερτόριο.

Κατά την διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, συμμετείχε σε επιθεωρήσεις με τον θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη, που ήταν βασικό στέλεχος.

Με την έναρξη του πολέμου, ο θίασος μετατράπηκε από θίασος πρόζας σε επιθεωρησιακό θίασο.

Μετά τον πόλεμο συνεργάστηκε με τους σημαντικότερους αθηναϊκούς θιάσους, παίζοντας κυρίως σε κλασικά έργα, ενώ τη δεκαετία του '60 στράφηκε στην κωμωδία, συνεργαζόμενος με τον Μίμη Φωτόπουλο.

Υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές του Εθνικού Θεάτρου, σε σημαντικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου.

Το 1933 ήταν η πρώτη εμφάνιση του Τσαγανέα στον κινηματογράφο στην ταινία του Ερτογρούλ Μουχσίν μπέη ‘’Ο Κακός Δρόμος’’ του Ξενοπούλου.

Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν η Μαρίκα Κοτοπούλη και ο Βασίλης Λογοθετίδης.

Εμφανίστηκε συνολικά σε πάνω από 65 ταινίες και αρκετές θεατρικές παραστάσεις, που σημάδεψαν την καριέρα του.

Ερμήνευε κυρίως δεύτερους ρόλους στις κινηματογραφικές ταινίες που συμμετείχε.

Γνωστότερος ρόλος του είναι στην ταινία "Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο", ως διευθυντής κολεγίου και την χαρακτηριστική ατάκα "βεβαίως-βεβαίως". Λόγω της αριστοκρατικής καταγωγής και της αρχοντικής του εμφάνισης, ο Τσαγανέας έκανε συνήθως τον κύριο της υψηλής κοινωνίας ,τον αριστοκράτη, τον πλούσιο και υπερόπτη.

Η καριέρα του θεωρείται άκρως επιτυχημένη, παρόλο το πολύ δύσκολο ξεκίνημα της.

Κατά την γερμανοϊταλική Κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ Καλλιτεχνών μαζί με τη σύζυγό του Νίτσα.

Εν αντιθέσει με τη μεγαλοαστική καταγωγή του, έπαιξε τον δικό του ρόλο και συντάχτηκε από την πρώτη στιγμή με τους Κομμουνιστές προσφέροντας τις υπηρεσίες του ως καλλιτέχνης και ως πατριώτης.

Κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών το 1944 ως μέλος του προεδρείου της Εθνικής Πολιτοφυλακής ΕΑΜ Θεάτρου είχε βάλει την υπογραφή του -μαζί με τους συναδέλφους του, Αιμίλιο Βεάκη, Θεόδωρο Μορίδη, Σπύρο Πατρίκιο και Πάνο Καραβουσάνο- για τη θανατική καταδίκη της Ελένης Παπαδάκη, που είχε κατηγορηθεί για δωσιλογισμό. Το Ελληνικό Κράτος τίμησε τον Χρήστο Τσαγανέα με τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου του Α', ένα παράσημο που απονεμόταν σε πολίτες που διακρίθηκαν με τις πράξεις τους υπέρ της Πατρίδας.

Πέθανε στην Αθήνα, στις 2 Ιουλίου του 1976 την ημέρα των γενεθλίων του σε ηλικία 70 ετών.

Κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, παρουσία πολλών συναδέλφων του. Η Νίτσα Τσαγανέα άφησε την τελευταία της πνοή το 2002 έχοντας κλείσει 100 χρόνια ζωής.

Ετάφη δίπλα στην κόρη που είχε από τον πρώτο της γάμο, η οποία είχε φύγει από τη ζωή το 1997 σε ηλικία 73 ετών. Ακολουθήστε μας και στο Instagram https://www.instagram.com/taxidistonxrono_timetravel/

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους