Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα λεπτό να σκεφτούμε αυτό που συνέβη «Τα ξημερώματα της 1ης Ιουλίου σημειώθηκαν τρεις ταυτόχρονες εμπρηστικές επιθέσεις με γκαζάκια σε κατοικίες στελεχών της Νέας Δημοκρατίας στη Θεσσαλονίκη.

Μια γυναίκα πέθανε από τα εγκαύματα που προκάλεσε η φωτιά από το γκαζάκι στην πυλωτή του σπιτιού της που επεκτάθηκε στο κτίριο». Ανεξάρτητα από τις πολιτικές διαφωνίες, πρόκειται για μια πράξη που ξεπέρασε τον βανδαλισμό και σκότωσε μια γυναίκα.

Στην έντονα πολωμένη κοινωνία (ανεπίσημα και σε προεκλογική περίοδο) έχουν δημιουργηθεί ήδη δεκάδες ερμηνείες αποτέλεσμα σεναρίων συνομωσίας, δυσπιστίας στις επίσημες εκδοχές, καμίας εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη, προηγούμενων εμπειριών.

Η πρώτη μου σκέψη: ποιον συμφέρει αυτή η οδυνηρή εξέλιξη; Αν η επίθεση είναι έργο ακραίων αντιεξουσιαστών που στόχευαν στελέχη της ΝΔ, τότε ο θάνατος δεν τους ωφελεί πολιτικά.

Η καταδίκη της βίας κι ένας θάνατος στέλνουν ένα μεγάλο κομμάτι πολιτών κατευθείαν στην αγκαλιά της κυβέρνησης που υπόσχεται τάξη και διαλεύκανση.

Μπορεί να ενισχύσει την κυβέρνηση, αλλά μπορεί επίσης, αν υπάρξουν αποκαλύψεις για παραλείψεις ή λανθασμένους χειρισμούς, να λειτουργήσει εις βάρος της.

Όταν η εμπιστοσύνη έχει καταρρεύσει, κι όταν η αίσθηση "είναι ικανοί για όλα" πλανάται πάνω από τη χώρα σα μόνιμο σύννεφο- κάθε στρατόπεδο θεωρεί ότι το άλλο είναι ικανό για τα πάντα.

Έτσι, μια πληροφορία που πριν από είκοσι χρόνια θα φαινόταν εξωφρενική, σήμερα ακούγεται ως «δεν αποκλείεται». Έχουμε ζήσει τα Τέμπη, την Μαρφίν, τη Ραφήνα, τραγικές υποθέσεις που έχουν ειπωθεί ψέματα, έχει υπάρξει χειραγώγηση, συγκάλυψη, προπαγάνδα.

Αυτές οι εμπειρίες έχουν δημιουργήσει μια γενικευμένη καχυποψία- όλα είναι δυνατά.

Αυτή τη στιγμή χρειάζεται να παραμείνω δύσπιστος χωρίς να γίνομαι εμμονικά καχύποπτος.

Δεν θα καταπιώ αμάσητες τις επίσημες εκδοχές, αλλά δεν θα γίνω ταλιμπάν των ανεπίσημων μόνο και μόνο επειδή είναι ανεπίσημες.

Αυτή τη στιγμή που ένας άνθρωπος πέθανε, δολοφονήθηκε στην πραγματικότητα, το «δεν ξέρω ακόμα» δεν είναι αφέλεια ούτε συνενοχή, είναι σκέψη και σεβασμός σε ένα άδικα νεκρό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους