Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο νεαρός βασιλιάς είχε κάθε βράδυ μια διαφορετική γυναίκα, όμως καμία δεν ζούσε μέχρι την αυγή.

Για να μην προκαλέσει την οργή του, κάθε αριστοκρατική οικογένεια ήταν υποχρεωμένη να του στείλει την κόρη της. 😱 Αυτό συνεχιζόταν μέχρι που μια μέρα μπήκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματά του η νόθα κόρη ενός από τους γειτονικούς ηγεμόνες.

Και το επόμενο πρωί ολόκληρο το παλάτι βυθίστηκε στον τρόμο, όταν αποκαλύφθηκε τι είχε συμβεί εκείνη τη νύχτα. 😮 Ο νεαρός βασιλιάς Αδριανός έκρυβε ένα τρομερό μυστικό, για το οποίο ψιθύριζε ολόκληρο το βασίλειο.

Κάθε βράδυ μια νέα κοπέλα οδηγούνταν στα ιδιαίτερα διαμερίσματά του και το πρωί οι υπηρέτες έβγαζαν έξω το σώμα της, σκεπασμένο με ένα λευκό σεντόνι.

Κανείς δεν ήξερε τι συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες, γιατί όποιος έμπαινε στην κρεβατοκάμαρα μετά τη δύση του ήλιου δεν μπορούσε ποτέ ξανά να πει την αλήθεια.

Οι άνθρωποι ζούσαν μέσα στον διαρκή φόβο.

Για να μην προκαλέσει κανείς την οργή του ηγεμόνα, κάθε αριστοκρατική οικογένεια έπρεπε κάποια στιγμή να του στείλει την κόρη της.

Άλλοι προσπαθούσαν να δραπετεύσουν, άλλοι έκρυβαν τις κόρες τους σε μοναστήρια, όμως οι βασιλικοί στρατιώτες τις έβρισκαν όλες.

Αν μια οικογένεια αρνιόταν να υπακούσει, η περιουσία της κατασχόταν και οι άντρες της ρίχνονταν στις φυλακές.

Το πιο παράξενο ήταν ότι κανένα από τα σώματα δεν έφερε τραύματα.

Οι κοπέλες έμοιαζαν απλώς να αποκοιμιούνται και να μην ξυπνούν ποτέ ξανά.

Οι βασιλικοί γιατροί δεν μπορούσαν να δώσουν καμία εξήγηση και ο ίδιος ο Αδριανός έλεγε ψυχρά: — Ήταν το πεπρωμένο τους.

Ύστερα από μερικά χρόνια ήρθε η σειρά του γειτονικού βασιλείου.

Ο ηλικιωμένος ηγεμόνας έμεινε για πολλή ώρα σιωπηλός και έπειτα διέταξε ξαφνικά να φέρουν μπροστά του μια νεαρή κοπέλα, της οποίας την ύπαρξη σχεδόν κανείς στην αυλή δεν γνώριζε.

Ήταν η νόθα κόρη του, η Ελίζα.

Είχε μεγαλώσει μακριά από το παλάτι, είχε λάβει εξαιρετική μόρφωση και γνώριζε πολύ καλά τα βότανα, τα δηλητήρια και τα φάρμακα, επειδή για πολλά χρόνια βοηθούσε έναν ηλικιωμένο θεραπευτή σε ένα μικρό χωριό.

Ο πατέρας της την κοίταξε με ενοχές. — Δεν μπορώ να αρνηθώ.

Αν το κάνω, θα πεθάνουν χιλιάδες άνθρωποι. Η Ελίζα έγνεψε ήρεμα. — Μην ανησυχείτε.

Θα προσπαθήσω να επιστρέψω.

Το ίδιο βράδυ την οδήγησαν στα πολυτελή βασιλικά διαμερίσματα.

Ο βασιλιάς καθόταν πάνω σε ένα τεράστιο κρεβάτι και την κοιτούσε με ένα δυσάρεστο χαμόγελο. — Συνήθως οι καλεσμένες μου κλαίνε, είπε ειρωνικά. — Και συνήθως ξέρουν τι τις περιμένει; ρώτησε ήρεμα η Ελίζα.

Ο βασιλιάς γέλασε. — Είσαι θαρραλέα.

Μου αρέσει αυτό.

Οι υπηρέτες έκλεισαν τις βαριές πόρτες και οι δυο τους έμειναν μόνοι.

Το επόμενο πρωί, όταν οι υπηρέτες άνοιξαν ξανά τις πόρτες, τους περίμενε ένα πραγματικά τρομακτικό θέαμα. 😨😧 Το δεύτερο μέρος της ιστορίας μας θα το βρείτε στο πρώτο σχόλιο. 👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους