Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πάντα ένιωθα μια τεράστια απέχθεια για κάθε είδους προσπάθεια εξαναγκασμού μου, να προσχωρήσω ή να υπακούσω στην άποψη του καθενός.

Μου την έδιναν οι ολοκληρωτικές απόψεις και καθεστώτα, που αρνιόντουσαν να με πείσουν, γιατί εγώ δεν θα καταλάβαινα.

Που μου κουνούσαν το δάχτυλο, αυτοί που υπάκουαν αλόγιστα σε κάθε μορφή απολυταρχικής ηγεσίας.

Και βέβαια η ακραία συμπεριφορά του, ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, μου γύριζε το μυαλό.

Όταν δε η συμπεριφορά αυτή, όποιο χέρι και να χρησιμοποιεί (αριστερό ή δεξί), φτάνει στην τυφλή βία και στον φόνο, τότε πραγματικά τρελαίνομαι.

Για μένα ο φονιάς, και ειδικά ο φονιάς που σκοτώνει με τυφλό χτύπημα, είναι το χειρότερο είδος, γιατί είναι και δειλός.

Με αυτά στο μυαλό θέλω να ρωτήσω, ΤΙ ΣΑΣ ΕΦΤΑΙΞΕ ΡΕ ΡΕΜΑΛΙΑ Η ΓΥΝΑΙΚΟΥΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΚΑΖΙΑΣΑΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΨΑΤΕ; Γιατί ήταν μαμά μιας κοπέλας που επέλεξε να είναι σε αντίπαλο κόμμα; Το κακό είναι ότι ηθικός αυτουργός είναι η χωρίς όρια και κανόνες πολιτική αντιπαράθεση.

Που κάνει τον κάποτε απαξιωμένο μακαρίτη πια ΒΑΣΙΛΗ ΛΕΒΕΝΤΗ (καλή του ώρα) να είναι μορφή πολιτικής ηθικής μέσα στον εκμαυλισμό όλων των σημερινών αστέρων αρχηγών των κομμάτων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους